Μαρτίου 15, 2007

Το αίμα φραπές δε γίνεται

Posted in Άνεμοι κ Ύδατα, Σχέσεις στις 1:01 πμ από perissos

Πόσο δύσκολο είναι να συνυπάρξουν άνθρωποι μαζί;
Να δεχτούν ο ένας τον άλλο;
Να τον αποδεχτούν;
Να τον ανεχτούν;
Να δείξουν κατανόηση στα προβλήματά του;
Να βάλουν (μόνο για 1 στιγμή! φτάνει!) τον εαυτό τους στη θέση του;
Να φανταστούν πώς νιώθει, τι σκέφτεται;
Όχι ξένοι! Το ίδιο αίμα.
Είναι οι μοίρα μας τέτοια;
Μαζί με τα γκρίζα μαλλιά έρχεται κ το «μακριά κ αγαπημένοι»;
Θα έπρεπε να μην το σκέφτομαι;
Μήπως είναι fact-of-life;
Γιατί να αισθάνομαι τόσο ανήμπορος;
Αυτοί είναι οι άνθρωποί μου;
Πού ήμουν όταν μεγάλωναν, όταν άλλαζαν;
Μήπως με πειράζει που δεν αλλάζουν αρκετά, δε γίνονται αυτό που θέλω;
Γιατί τα ψειρίζω;
Γιατί μένω κολημμένος στην ιδανική εικόνα που έχω πλάσει μόνος μου;
Γιατί τα παίρνω όλα τοις μετρητοίς;

Σήμερα είχε προειδοποιητικό για μόλυνση της ατμόσφαιρας στις Βρυξέλλες.
Δεν έχει κίνηση τώρα, αλλά εγώ τώρα το νιώθω: σφίξιμο στο λαιμό κ τσούξιμο στα μάτια.

Σκ@τά!
Πέφτω για ύπνο, η σημερινή μέρα πρέπει να τελειώσει 1 ώρα αρχύτερα.

Advertisements

1 σχόλιο »

  1. papo said,

    keep walking..ολα ειναι μεσα στο παιχνίδι…ισως να ειναι ενα hint για την δικη σου πορεία στο μέλλον όταν εχεις και εσυ γκρίζα μαλλιά!
    Η ιδανικη εικόνα ειναι πολύ νορμαλ κατάσταση..ολοι αυτη εχουμε στο μυαλό μας!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: