Μαΐου 31, 2010

Μικρές ρυτίδες

Posted in Άνεμοι κ Ύδατα, Επικαιρότητα, Κοινωνία, Τουτού στις 1:01 μμ από perissos

Αυτόν τον καιρό ψάχνουμε να αγοράσουμε 1 μεταχειρισμένο αυτοκίνητο να αντικαταστήσει το μακαρίτικο Astra.

Δώσαμε το Σαβ ρ/β με 1 γυναίκα, ιδιοκτήτρια ενός Getz. Ήταν πρόθυμη να έρθει από τον Άλιμο στο Γαλάτσι για να το δούμε. Είχε το μικρό παιδί της μαζί, μάλλον δεν είχε πού να το αφήσει. Με το μισό της μυαλό παρακολουθούσε το παιδί της ανήσυχη, όσο μας τριγύριζε ανακαλύπτοντας ανέμελο τον κόσμο. Με το άλλο προσπαθούσε να απαντήσει στις ερωτήσεις μας, όση ώρα κοιτούσαμε κάτω από το καπώ.

Το αυτοκίνητο είχε αρκετά μικρά τρακαρίσματα, δεν είχε σκοπό (κ μάλλον χρήματα) να τα φτιάξει.

Κάνοντας την κλασσική ερώτηση γιατί το πουλάει, τα μάτια της άλλαξαν.

“…έχουμε 2 αυτοκίνητα, αυτό κ ένα 1600άρι, θέλουμε να διώξουμε το 1 ή κ τα 2… φεύγω στο εξωτερικό, με όλα αυτά που γίνονται… θέλαμε να πουλήσουμε το μεγάλο, αλλά δε φεύγει… θα κρατήσουμε το 1 κ ο άνδρας μου το μηχανάκι… στο τέλος θα έρθει κ αυτός στο εξωτερικό… θα ήθελα να ησυχάσω από αυτό το βάρος, έχω αρκετά προβλήματα στο μυαλό μου… έχω βαρεθεί να τα δείχνω σε αγοραστές…”

Την παρατηρούσα αθέλητα: πώς σκοτείνιαζε η όψη της με κάθε λέξη, πώς βάθαιναν σχεδόν αδιόρατα οι ρυτίδες το μέτωπο κ ανάμεσα στα μάτια της.

Δεν ήθελε να το πουλήσει το αυτοκίνητό της, αλλά επρεπε. Δεν είχε καμία όρεξη να έρθει να μας δει, αλλά πίεσε το πρόγραμμά της. Τι θα έκανε με το παιδί της έξω; Δεν είχε άλλη επιλογή.

 

Τόσες μικρές ρυτίδες γύρω μας. Μόνο να μαντέψεις μπορείς πόσο βαθιές είναι…

Advertisements

Μαΐου 11, 2010

Αχάραγα ξεφτιλίκια

Posted in Άνεμοι κ Ύδατα στις 11:32 μμ από perissos

Σήμερα το πρωί ήμουν άτυχος. 5 κ κάτι ψιλά, μόλις είχε αρχίζει να χαράζει, κ ενώ μάλλον ήμουν στη φάση REM(*), φωνές κ χτυπήματα με έβγαλαν από τη νάρκη. 

Κάπου, κάτω στο δρόμο, κάποιοι τσακώνονταν. Ένα ζευγάρι. Η γυναίκα φώναζε πάρα πολύ, έβριζε, άκουγα κ πράγματα να χτυπάνε. Δε σταματούσαν μήπως κ ξανακοιμηθώ, αλλά συνέχιζαν. Σηκώθηκα να δω(%) τι σκ*τά γίνεται.

Σε μια μονοκατοικία απέναντι ένα ζευγάρι τσακωνόταν για ώρα. Κ οι 2 έβριζαν, αλλά η γυναίκα έδινε ρέστα(#). “Γ*μιόλη, να πας στο διά*λο ρε, πού είναι η κ*ριόλα σου;” κ άλλα ωραία, ενώ χτυπούσε καρέκλες κ πράγματα. Ο άντρας να της λέει “θα φύγεις, μάζεψέ τα τώρα, κόψε το λαιμό σου, να πας να γ*μηθείς”, αυτή να επιμένει ότι “δεν πάω πουθενά ρε παλιόπ*υστα, μπ|νέ” κ να συνεχίζει να κλωτσάει καρέκλες κ να πετάει τασάκια κάτω. Ο τύπος την απειλεί ότι “δεν ξαναμπαίνεις μέσα αν δε μαζέψω όλα μου τα πράγματα, δεν τα ξαναγγίζεις”.

Μετά από λίγο ακούγεται μια πόρτα να κλείνει κ η γυναίκα μένει να βρίζει μόνη της, ακόμα πιο μανιασμένα. Ο τύπος το είπε κ το έκανε, την έκλεισε έξω. Άρχισε να χτυπάει την πόρτα κ να ωρύεται “άνοιξε ρεεε! θέλω να πάω τουαλέτα κ να φύγω για δουλειάααα”. Ο τύπος της ανοίγει κ τον ακούω να τη βάζει μέσα απειλώντας “εντάξει, πήγαινε τουαλέτα, αλλά δε θα αγγίξεις τπτ”. “Να γ*μηθείς ρε, ό,τι γουστάρω θα κάνω” – ή κάτι τέτοιο – έσβησε η αγριοφωνάρα της, καθώς έμπαινε μέσα.

 

Όλο αυτό το θέατρο γινόταν στη μικρή αυλή της μονοκατοικίας, σχεδόν στο δρόμο. Για να έχουν ξυπνήσει εμένα τον αναίσθητο, οι άλλοι οι πιο κοντινοί γείτονες τι να έλεγαν τόσην ώρα;

 

Καθώς ξαναξάπλωσα, προσπαθώντας να ξαναβρω τον ύπνο μου, τους θυμήθηκα τους απέναντι. Τους ακούω καμιά φορά που κατεβαίνω να πλύνω το αυτοκίνητο, να χαχανίζουν μεσημεριάτικα. Μια φορά τους είδα να κυνηγιούνται γελώντας στο δρόμο: ο άντρας πέταγε στη γυναίκα σκορδάκια. Είχαν κατουρηθεί στα γέλια.

 

Τι μπορεί να κάνει έναν άνθρωπο να ξεφτιλίζεται έτσι; Τι τον κάνει να φωνάζει όσο περισσότερο κ όσο πιο χυδαία μπορεί; Γιατί να προσπαθεί να μειώσει όσο γίνεται αυτόν/ήν που μέχρι χτες αγκάλιαζε τρυφερά; Νομίζει ότι θα δικαιωθεί από τους αθέλητους ακροατές; Μήπως νομίζει ότι έτσι θα κερδίσει πίσω τον πρώην σύντροφό του; Τόσο κοντά είναι η αγάπη με το μίσος…

 

Κ καλά αυτοί οι λαϊκατζήδες, τα γυφτάκια που βγήκαν να σκυλοφαγωθούν! Από το βρισίδι που άκουσα να πέφτει, αύριο-μεθαύριο τους κόβω να είναι πάλι μέλι-γάλα(&). Εγώ τι έφταιγα να με αφήσουν με 3,5ω ύπνο κ να σέρνομαι σήμερα όλη μέρα;

#@$%&*$#@

 

 

(*) Δεν εξηγείται αλλιώς. Υπό φυσιολογικές συνθήκες θέλω κανονιές για να ξυπνήσω.

(%) Όπως λέει κ ένα παμπάλαιο τραγούδι “με την ξένη δυστυχία πάντα ο κόσμος διασκεδάζει”

(#) Δεν πρέπει να υπάρχει ποιο σιχαμερό πράγμα σε γυναίκα από μια αυθάδικη, βραχνή φωνή λαϊκατζούς να μιλάει μεγαλόφωνα κ να ξεστομίζει βρισιές.

(&) Ως γνωστόν σκυλί που γαβγίζει, δεν δαγκώνει. Για να μη μιλήσουμε για την αξιοπρέπεια που (δεν) έχουν τέτοιοι άνθρωποι.

Μαΐου 7, 2010

Κ εγώ φασίστας;

Posted in Ελληναράδες, Κοινωνία στις 12:20 πμ από perissos

Προσπαθώ να κάνω 1 βήμα πίσω από χτες, να συγκεντρώσω λίγο τις σκέψεις μου.

Δε σου κρύβω ότι (όχι κ τόσο) ενδόμυχα σκεφτόμουν κ εγώ ότι “μια κάποια λύσις” θα ήταν ένα ντου στη βουλή, ένα μάντρωμα των πολιτικών όπως είναι μέσα κ εξαγνισμός δια πυρός. (Νόμιζα ότι) Υπάρχει καλός λόγος για αυτό το συμπέρασμα:

  • Οι αταβιστικές εικόνες που κουβαλάμε(*) όλοι μας
  • Η συνειδητοποίηση ότι το υπάρχον πολιτικό προσωπικό όλων των αποχρώσεων, δεν είναι απλώς ανίκανο, δεν είναι μόνο συνυπεύθυνο, δεν είναι απλά λαμόγια, αλλά εντελώς επικίνδυνοι(#)
  • Η άποψη ότι η κοινωνία θα μπορέσει να συνέλθει μόνο μετά από 1 ισχυρό σοκ

Τα χτεσινά γεγονότα με προσγείωσαν ανώμαλα στην πραγματικότητα. Διαπίστωσα ότι έπεσα ο ίδιος θύμα της σοφιστείας μου.

Ναι, η φωτιά έχει συμβολικό χαρακτήρα. Ναι, οι πολιτικοί μας είναι του σχοινιού κ του παλουκιού. Αλλά τι με κάνει να πιστεύω πως οι κοινωνίες συνέρχονται μετά από 1 σοκ;;; Πώς ακριβώς συνέρχονται; Τι σημαίνει αυτό; Ξυπνάνε όλοι 1 πρωί κ αποφασίζουν πως “ως εδώ, από σήμερα γίνομαι υπεύθυνος κ ενεργός πολίτης”;

Καμώνομαι πως έχω διαβάσει μια στάλα ιστορία, αλλά ξεχνάω επιλεκτικά τι συμβολίζει μια τέτοια κίνηση. Είναι το ίδιο σα να πιστεύω πως μπορεί να γίνει εμπρησμός σε 1 δάσος κ να καεί κάθε 5ο δέντρο. Ή σαν γίνει 1 σεισμός κ να γκρεμιστούν τα συγκεκριμένα 24,5 σπίτια. Blinded by the obvious

Kάθομαι, λοιπόν, κ διαβάζω τους απόηχους από καταπιεσμένα, ρεβανσιστικά όνειρα δεκαετιών από κάτι κόκκινους φασίστες. Κ θυμάμαι κ κάτι άλλους μαύρους φασίστες, κ κάτι καλόπαιδα που είδα πρόσφατα. Κ αναρωτιέμαι αν διαφέρω από τους φασίστες του ΠΑΜΕ ή της Χρυσής Αυγής, καθώς ουσιαστικά ονειρευόμουν κ εγώ το τέλος της δημοκρατίας. Κ συνειδητοποιώ ότι, τελικά, ίσως η χρεωκοπία να είναι το λιγότερο.

Αυτός ο λάκκος μοιάζει να μην έχει πάτο.

 

 

(*) Είναι τυχαίο νομίζεις ότι στις αμερικάνικες ταινίες – την επιτομή των αναφορών στο ορμέμφυτό μας – ο κακός 9 στις 10 πεθαίνει σε μια κόλαση από φλόγες;

(#) Υπάρχει κάποιος μη ούγκα ο οποίος να διαφωνεί;

Μαΐου 5, 2010

Τα ρέστα του!

Posted in Άνεμοι κ Ύδατα, Επικαιρότητα στις 12:35 μμ από perissos

Τον τελευταίο μήνα μου την έχουν πέσει “άγρια” 2 φορές από τη HOL για να με κάνουν πελάτη κ να κερδίσω από τα πάγια όσο δε βάζει ο νους του ανθρώπου.

Μια στο κιν μου (έχω την ατυχία να είμαι ακόμα συνδρομητής της Vodathieves) με την καταπληκτική προσφορά του να συνδυάσω το πάγιο του κιν με του σταθερού κ να γλυτώσω κ εγώ δεν ξέρω πόσα. Προφανώς η δήλωσή μου κατά την υπογραφή του συμβολαίου ότι δεν επιθυμώ να με spamάρει ο κάθε πικραμένος δεν άξιζει ούτε το μελάνι της υπογραφής μου.

Κ 2η χθες στο σπίτι μου. 2 συμπαθητικές κοπέλες παρουσιάστηκαν στην πόρτα μου κ καλά “για έρευνα για το τηλ”. Προφανώς κ ήταν προώθηση(*), αλλά τις άφησα να καθήσουν κ να “παίξουν μπάλα ελεύθερα”, να πουν αυτά που είχαν να πουν(#).

Καλά δασκαλεμένες, χωρίς να πουν από ποια εταιρεία είχαν έρθει κ γιατί, ζήτησαν ένα λογαριασμό του ΟΤΕ κ ξεκίνησαν να σημειώνουν τα στοιχεία για “να μειωθεί το πάγιο στα 45ε το μήνα κ η ταχύτητα να πάει στα 6Mbps, όλοι στη γειτονιά το έχουν κάνει”. Στο τέλος με κάλεσε “να τα δω κ γραπτώς, ώστε να ενεργοποιηθεί σε 1 μήνα”, δηλ. να υπογράψω την αίτηση αλλαγής παρόχου, χωρίς όμως ούτε μια στιγμή να πει τι συνεπάγεται αυτό(%). Κάπου εκεί ήρθε κ η ώρα του άκυρου, αφού τις ρώτησα από ποια εταιρεία είναι. Έφυγαν κατηφείς.

 

Δεν ξέρω για εσένα, αλλά κόσμο στο δρόμο να προωθεί εταιρείες έχω να δω από τη μαύρη εποχή του μπουμ των εναλλακτικών παρόχων σταθερής τηλεφωνίας. Τα ονόματα Telepassport, Lannet κ λοιποί μπαταχτσήδες σου λένε τπτ;

Αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι ο Σωκράτης έχει ποντάρει χοντρά στη HOL, δεν του έχει κάτσει καλά κ τώρα παίζει τα ρέστα του. Θα του βγει; Όχι;

Από τις σπασμωδικές κινήσεις του, θα έλεγα όχι, οπότε δεν έχω σκοπό να ψάχνομαι σε λίγους μήνες για το θα γίνει με τη σύνδεσή μου. Με χαζές διαφημισούλες κ αήθες promotion δε “χτίζεις” αξιόπιστες υπηρεσίες.

 

 

(*) Τα γκάλοπ πόρτα-πόρτα έχουν σχεδόν καταργηθεί εδώ κ χρόνια, λόγω της άρνησης του κόσμου να ανοίγει σε αγνώστους. Είτε γίνονται οι έρευνες τηλεφωνικά, είτε δε γίνονται καν κ απλώς μαγειρεύονται 😉

(#) Αφενός έχω περάσει από τον κλάδο του πόρτα-πόρτα κ ξέρω τι αποκαρδιωτικό είναι να τρως συνεχόμενα κ αγενή άκυρα πρσπαθώντας να βγάλεις το μεροκάματο. Από την άλλη το να κάνεις τον αλλο να χάσει το χρονο του προσπαθώντας να σε πείσει, ενώ είσαι a priori αρνητικά κείμενος, ίσως κ να μην είναι το καλύτερο για αυτον.

(%) Αναρωτιέμαι η ΕΕΤΤ, αν υπήρχε κ λειτουργούσε ποτέ, τι γνώμη θα είχε για αυτές τις πρακτικές.

Μαΐου 4, 2010

Ηλιθιότητα ή προδοσία;

Posted in Επικαιρότητα, Ελληναράδες, Κοινωνία στις 12:22 μμ από perissos

Μια φορά κ έναν καιρό, στην τσαρική Ρωσία.

Ο 1ος παγκόσμιος μαινόταν ήδη 2 χρόνια. Το αρχικό κύμα πατριωτικού ενθουσιασμού το είχε αντικαταστήσει ένα κράμα απορίας, οργής, κατάθλιψης.

Όλα ήταν λάθος:

  • τρομακτικές ήττες κ απώλεια ρώσων στο μέτωπο, σε βαθμό που η ανικανότητα κ η κακοτυχία δεν μπορούσε πια να τις εξηγήσει
  • οι αξιωματικοί όλων των βαθμών έλειπαν από το μέτωπο αλλά περίσσευαν στα σαλόνια της πρωτεύουσας
  • από το μέτωπο έλειπαν ακόμα κ τα τρόφιμα, ενώ η μαύρη αγορά ξεχείλιζε από στρατιωτικό υλικό
  • η φτώχεια, ο πληθωρισμός κ η πείνα θέριζαν τον πληθυσμό, καθώς η ρωσική οικονομία δεν μπορούσε να αντέξει σε κανονικές συνθήκες, πόσο μάλλον αυτό το βάρος
  • πάντα υπήρχαν χρήματα να φτιάχνονται άπειρα φυλαχτάρια για τις εκκλησίες κ τους πιστούς, αλλά όχι αρκετά για κανόνια κ τρόφιμα
  • ο τσάρος κ οι συν αυτώ ασχολούνταν με παρελάσεις κ δεξιώσεις σαν όλα να ήταν στον αυτόματο, αυτό που ενδιέφερε την κοινωνία ήταν οι ίντριγκες, τα κουτσομπολιά κ τα κρεβατώματα
  • τα ρωσικά κρατικά μυστικά κ σχέδια κυκλοφορούσαν σχεδόν ελεύθερα στην Ευρώπη
  • ψιθυριζόταν ότι ο αρχιστράτηγος είχε πάρει από τους γερμανούς 1 δισ ρούβλια (μυθικό ποσό) για να κάνει ό,τι χειρότερο μπορεί. Ότι ο τσάρος είχε καταντήσει ναρκομανής.

Όλοι έψαχναν ποιος έφταιγε. Μια ήταν οι γερμανοί κατάσκοποι, μια ο Ρασπούτιν, μια ήταν οι εβραίοι (ξεκίναγαν πογκρόμ εβραίων μετά από κάθε στρατιωτική ήττα, λες κ έφταιγαν αυτοί). Έφτασαν στο σημείο να αλλάζουν τα ονόματα των πόλεων για να μη μοιάζουν γερμανικά, λες κ αυτό θα άλλαζε κάτι.

Όλοι οι άλλοι έφταιγαν, εκτός από τους ίδιους τους ρώσους. Η ρωσική κοινωνία ήταν σάπια ως το μεδούλι κ απορούσε γιατί βούλιαζε στο βούρκο. Περίμενε κάτι να γίνει, αλλά φοβόταν, δεν ήθελε να κουνηθεί.

Σε αυτό το σκηνικό κατάρρευσης κ διάλυσης ένας βουλευτής (ούτε επαναστάτης, ούτε τπτ, ένας πολιτικός κόθορνος) έκανε την πιο διάσημη ομιλία που έχει ποτέ στη ρωσική βουλή: ηλιθιότητα ή προδοσία;

Ηλιθιότητα ή προδοσία;

Αυτά τα λίγα flashαραν στο μυαλό μου, διαβάζοντας όλα αυτά που βγαίνουν στο φως κ που συνειδητοποιώ σιγά-σιγά.

Δυστυχώς, όμως, πολύ αργά για κάτι παραπάνω από φιλοσοφικά ερωτήματα.

Μαΐου 3, 2010

Ήττα, Θήττα, Γιώττα

Posted in Άνεμοι κ Ύδατα, Εργασία και χαρά, Τουτού στις 3:25 μμ από perissos

Σήμερα έφαγα την 1η μεγάλη μου ήττα ε αυτόν τον 1 χρόνο περήφανης μετακίνησης από κ προς το γραφείο με το τουτού.

Μετά από μισή ώρα άσκοπων κύκλων σε όλη την περιοχή, αναγκάστηκα κ το άφησα σε πάρκιγκ.

 

Να φταίει η πρωτομηνιά;

Ο κόσμος παίρνει τα αυτοκίνητά του να έρθει στη δουλειά επειδή έχουν καταρρεύσει τα ΜΜΜ κ πήξαμε;

Ο κόσμος δεν παίρνει το αυτοκίνητό του να πάει στη δουλειά επειδή η βενζίνη κοστίζει όσο το Dimple κ δεν αδειάζουν θέσεις;

 

Όποιος κ να είναι ο λόγος, το αποτέλεσμα είναι ήττα.