Ιουνίου 29, 2009

Πίσω μου σ’έχω διάολε

Posted in IT, Εργασία και χαρά στις 3:25 μμ από perissos

Εδώ κ λίγες βδομάδες έχει προστεθεί ένα νέο μέλος στην ομάδα του μικρού μας έργου.
Καθώς η εταιρεία μου έχει επιλέξει διάταξη open space με desk islands των 3-5 γραφείων (λόγω μηδενικού κόστους διαρύθμισης), ο νέος συνάδελφος κάθησε στο island ακριβώς πίσω μου.

Τι ήθελε κ ήρθε;!;

Δε με ενοχλεί που έχει ερωτήσεις σχετικά με το έργο. Αναμενόμενο κ κανένα πρόβλημα, η δουλειά μας.
Παρακάμπτω κ το χαμογελαστά ειρωνικό ύφος του. Έχω καταλήξει ότι αυτό είναι έμφυτό του κ το χρησιμοποιεί με όποιον κ να μιλάει, είτε στο γραφείο, είτε εκτός.
Ας πούμε επίσης ότι δε με ενοχλεί κ η εμετική κολώνια που φοράει. Δεν μπορείς να κάνεις έρευνα με τις ευαίσθητες μύτες του καθενός πριν διαλέξεις ένα άρωμα.

Αυτό που με συφιλιάζει πραγματικά είναι ότι κάθε φορά που έρχεται να με ρωτήσει καρφώνεται αδιάκριτα στην οθόνη μου. Δεν έχει σημασία εάν εκείνη την ώρα έχω ανοικτό τον debugger, το GMail, το FB ή ο,τιδήποτε. Θα περιεργαστεί την οθόνη μου 5″-6″ κ μετά θα ρωτήσει αυτό που θέλει.

Πολύ κακή συνήθεια η οποία με εξοργίζει πραγματικά, καθώς αισθάνομαι να μου παραβιάζει κατάφωρα τον (έτσι κ αλλιώς ανύπαρκτο σε αυτή τη διάταξη) προσωπικό μου χώρο.

Του το είπα 1-2 φορές μισο-αστεία μισο-σοβαρά «εάν έχασε κάτι στην οθόνη μου», δοκίμασα ψυχρότητα κ κοφτά βλέμματα, αλλά εκεί ο διάολος, το χαβά του.
Δε σου κρύβω ότι μου πέρασε από το μυαλό να δοκίμαζα καμία «τυχαία», κοφτή αγκωνιά πάνω στο περίεργο βλέμμα του, αλλά η βία, όση προσωρινή ικανοποίηση κ να προσφέρει, δεν είναι λύση. Άσε που μπορεί να γίνει κ καμιά ζημιά κ να έχουμε άλλα 🙂

Για να δούμε…

Δωμάτιο 208

Posted in Άνεμοι κ Ύδατα στις 1:22 μμ από perissos

Πριν λίγες μέρες πήγα να δω 1 φίλη στο νοσοκομείο.

Ένα διφορούμενο status στο FB με έκανε να καταλάβω ότι κάτι δεν πήγαινε καλά.

Μπήκα σε ένα σκοτεινό δωμάτιο κ βρήκα ένα μόλις κλαμμένο πρόσωπο, να αντανακλά ένα τσακισμένο ηθικό για ένα τραυματισμένο σώμα. Ένα καγκούρικο προσπέρασμα από κάποια οδηγό, έφτασε για να μετρήσει η φίλη κ το μηχανάκι της το πεζοδρόμιο κ να περάσει τους υπόλοιπους μήνες ακίνητη κ την υπόλοιπη ζωή της με λάμες.

Προσπάθησα να την κάνω να ξεχαστεί με την πάγια τακτική μου σε αυτές τις περιπτώσεις: χιούμορ κ αστεία, σα να μη συμβαίνει τπτ. Αλλά λίγο δύσκολο να καλαμπουρίσεις όταν βλέπεις ένα μέχρι χτες υγιή άνθρωπο να μορφάζει σε κάθε κίνηση του χεριού από τις πεταλούδες, με τον ουροσυλλέκτη γεμάτο, επειδή ξέχασαν να τον αλλάξουν.

Γιατί; ρώταγε κ ξαναρώταγε. Γιατί σε αυτήν, γιατί λίγο πριν το καλοκαίρι, γιατί να προσπεράσει η άλλη, γιατί να πάθει τέτοια ζημιά, γιατί, γιατί,..

Κ ποιος μπορεί να το απαντήσει; Κ γιατί να το απαντήσει;…

Βγήκα έξω όταν ήρθε η νοσοκόμα. Έκανα μία αμήχανη βόλτα στο διάδρομο, έξω από τα υπόλοιπα δωμάτια. Ήταν στον όροφο με τα καρδιακά περιστατικά, έβαλε μέσο, λέει, για να πάει εκεί, σε δωμάτιο χωρίς άλλα κρεβάτια. Μέσο ακόμα κ σε πανάκριβο θεραπευτήριο… Πφ!

Έριξα κλεφτές ματιές μέσα. Οικογένειες γελαστές, συγγενείς περίλυποι, κρεβάτια χωρίς κανέναν δίπλα τους, σιωπηλοί σύντροφοι, θορυβώδεις παρέες. Ρίχνω μία ματιά στο καροτσάκι με τους «νηστείς»: τριπλέτα, τριπλέτα, βαλβίδα, τριπλέτα, συγκόληση πλευρών, τριπλέτα,… Οι TFT παίζουν σε όλα τα δωμάτια. Μία ηλικιωμένη μιλάει έντονα στο κιν, έξω από το δωμάτιο του δικού της. Είναι εξοργισμένη για «το κτήνος τον Χ, τι άνθρωπος είναι, τι έχει στην ψυχή του».

Τα σιχαίνομαι τα νοσοκομεία, όσο ακριβά κ αν είναι, όσα router για δωρεάν wifi κ να παρέχουν, όσο γελαστές κ να είναι οι νοσοκόμες. Μου θυμίζουν πόσο εύθραυστοι είμαστε, εσωτερικά κ εξωτερικά. Αποθήκες πόνου κ όχι ναοί υγείας.

Καθώς έβγαινε η νοσοκόμα, θυμήθηκα ένα απόσπασμα από τα «500 εκατομμύρια της Μπεγκούμ«, όταν περιγράφεται η ουτοπική Γαλλούπολη του Δρα. Σαραζίν. Λέει πάνω-κάτω ότι

Η πόλη δεν έχει μόνιμα νοσοκομεία, καθώς αυτά λειτουργούν ως εστία μόλυνσης κ δε βοηθάνε την ψυχολογία του ασθενούς. Οι άρρωστοι αναρρώνουν σπίτι τους με τη βοήθεια των γιατρών. Εάν υπάρξει ανάγκη, φτιάχνονται προσωρινά λυόμενα νοσοκομεία τα οποία μετά καίγονται.

Παρ’όλες τις TFT κ τα αεροστρώματα του πανάκριβου θεραπευτηρίου, προτιμώ αυτήν την άποψη, έστω κ αν ειπώθηκε 150 χρόνια πριν.

Υ.Γ.

Κάποιες πρώτες σκέψεις που είχα μήπως ερχόμουν στη δουλειά με ποδήλατο (εξοικονόμηση χρόνου, αποφυγή του παρακμιακού ΗΣΑΠ, …) πνίγηκαν εν τη γενέσει τους μέσα στο γεμάτο ουροσυλλέκτη.

Ιουνίου 22, 2009

Αρρωστημένη TV

Posted in Viral mail στις 10:32 πμ από perissos

Μου ήρθε πριν λίγο με viral mail αυτό.

Ανακατεύτηκα!

Δεν ξέρω τι με πείραξε περισσότερο: η ηλίθια προθυμία του ντουέτου, η «βαρεμένη» αδιαφορία των κριτών να τους σταματήσουν πριν το γελοίο γίνει τραγικό, ο εαυτός μου που γέλαγε σχεδόν μέχρι το τέλος, η κρεατομηχανή που λέγεται TV.

Αηδιαστικό, όπως κ η σημερινή TV.

Ιουνίου 20, 2009

3ο λιπαντικό service

Posted in Άνεμοι κ Ύδατα στις 8:53 πμ από perissos

Μόλις άφησα το αυτοκίνητο για service.
Ναι, δε σου το είπα: πήρα τη μεγάλη απόφαση, αγόρασα 1 μεταχειρισμένο κ «έβαλα βαθιά την τσέπη στο χέρι», που λέει κ ο Γιωργάκης. Αλλά θα τα πούμε άλλη φορά αυτά.

Σημασία έχει ότι είχε καθυστερήσει το 3ο λιπαντικό service κατά 3 μήνες κ 3000χλμ.
Πάω να κλείσω ρ/β στον κοντινότερο σε μένα (Παζαρόπουλος) είχε μόνο για Δευ. Δε με ενθουσίαζε η προοπτική να τρέχω πριν τη δουλειά, οπότε έκλεισα για το Σαβ πρωί στη VW Ρώρρης στο Ηράκλειο.

Φτάνω με την κλασσική καθυστέρηση του ακαδημαϊκού τετάρτου κ βρίσκω στο συνεργείο 6 αυτοκίνητα να περιμένουν αλλά κανένα μηχανικό να δουλεύει. Ωχ! Οι ελπίδες να τελειώσω γρήγορα κ να πάω στο σ/μ εξανεμίστηκαν. Καλομαθημένος, βλέπεις, από Opel ο δικός σου…

Πάω στην ευγενική κοπέλα της υποδοχής για τα περαιτέρω. Ανάμεσα σε άδειες κ χλμ, βιβλία σέρβις κ κλειδιά, κάνω κ την κρίσιμη ερώτηση.
«Πόσο περίπου θα κοστίσει;»
«Γύρω στα 170ε, αν δε βγει κάτι άλλο»
Α-χα! 130ε ο Παζαρόπουλος, 170 ο Ρώρρης. Ε, Ηράκλειο! Άλλες αντικειμενικές, άλλα ενοίκια.

«Έχετε κάτι άλλο να ζητήσετε;»
«Ναι. Το πήρα μεταχειρισμένο πριν λίγες μέρες κ, αν κ το πήγα να το ελέγξουν, 1 2η γνώμη δεν έβλαψε ποτέ κανέναν»
Αυτό που δεν είπα είναι ότι το είχα πάει να το ελέγξω στο Ρώρρη στη Λυκόβρυση. Γούστο θα έχει να βγει κάτι τώρα που μπορούν να χρεώσουν ανταλλακτικά. Ακόμα πιο πλάκα θα έχει να βρει τα προβλήματα ο ίδιος μηχανικός που το βρήκε οκ πριν λίγες μέρες (κάπου τον είδα να περιφέρεται εκεί που περίμενα)

«Κάρτα καυσαερίων έχετε βγάλει;»
«Μισό να δω»
Κοιτάω στο ντουλαπάκι, έχει λήξει από το Μάρτη. Για να μάθεις να κοιτάς όοοολα τα χαρτιά πριχού αγοράσεις.
«Έχει λήξει. Τι χαρά! Κ άλλα λεφτά να σας δώσω!»
«Είναι +10ε» είπε με σκέρτσο η κοπέλα
Μάλιστα! Με πλάνεψε ο Παζαρό που μου είπε για 130. Έλεγα ότι τα χρήματα στο πορτοφόλι θα μου φτάσουν κ για 1 ποτό στην 1η βραδινή έξοδο με το τουτού μου. Τώρα βλέπω ότι με το ζόρι θα φτάσουν για τα τρόφιμα κ τα χρειώδη της εβδομάδας. Αν προλάβω να πάω σ/μ…

«…κ σε πόση ώρα θα είναι έτοιμο;»
«Ε, υπάρχουν άλλα 4 σέρβις πριν από εσάς, αλλά πριν τις 14:00 που κλείνουμε θα είναι έτοιμο»
Α! Λαμπρά! Σχεδόν 6χλμ μακριά από το σπίτι κ σε όλη τη διαδρομή να υπάρχουν μόνο λεωφόροι χωρίς ίχνος ίσκιου κ τον ήλιο να κοπανάει.
«Έχει 1 καφέ απέναντι. Μπορείτε να καθήσετε εκεί»
«4 ώρες;!;»
«Μπορεί να τελειώσει πιο σύντομα»
Μπορεί κ όχι, αλλά αυτό δεν το λέμε. Άσε που εδώ παίζεται αν θα έχουμε να πάρουμε οδοντόκρεμα, τον καφέ θα σκεφτούμε τώρα; Αλλά ούτε αυτό το λέμε.

«Κάποια άλλη παρατήρηση να σημειώσουμε;»
«Ναι, η κοντινότερη Alpha Bank είναι 3χλμ από εδώ»
«…!;!!» (βλέμμα ‘Internal Server Error’)
«Τα χρήματά μου είναι οριακά, έχουμε κρίση, έχω κ σ/μ μετά. Θέλω έκπτωση!»
Τελικά δεν κρατηθήκαμε κ το είπαμε. Ποιος ξέρει τι σημείωσε…

Κ να’μαι, λοιπόν, εδώ. Αφού περιφέρθηκα άσκοπα στα κατάφυτα κ μυρωδάτα στενάκια του Ηρακλείου, στάθηκα σε ένα άνοιγμα της Αττ. Οδού, δίπλα σε ένα κτίριο με παχύ ίshκιο, που λέει κ ο πατέρας μου. Παίζοντας με τις τάπες του iphone, περιμένοντας το ουΐσκυ να ωριμάσει.

Ιουνίου 18, 2009

24 γυναίκες

Posted in Άνεμοι κ Ύδατα στις 10:42 μμ από perissos

…κ μόνος εγώ, για αρκετή ώρα στα 20τμ του Tribeca.

Πρέπει να αρχίσω να βγαίνω, η πολύ οθόνη με χαλάει κ χαΐρι δε βλέπω. 🙂

Ιουνίου 9, 2009

Sea lag

Posted in Άνεμοι κ Ύδατα, Ιστιοπλοΐα στις 10:33 πμ από perissos

Νιώθω ένα σύννεφο να με περιτριγυρίζει κ τη σκέψη μου ράθυμη. Ξύπνησα δύσκολα, δεν ξεκουράστηκα, έφαγα την πρωινή κίνηση ως το Κρυονέρι κ πίσω κ τώρα πάω καθυστερημένος στη δουλειά. Ξανά.

Κάποιες ανύποπτες στγμές που κάθομαι ακίνητος για λίγο νιώθω το πάτωμα να ταλαντεύεται ελαφρά, αν κλείσω τα μάτια, μπορεί κ να ακούσω τους αρμούς να τρίζουν.

3 μέρες στη θάλασσα. Λίγες για να ξεχαστώ εντελώς, αρκετές για να ξεκουρδιστώ. Προς τη σωστή κατεύθυνση 🙂

Ιουνίου 2, 2009

Χμμ, κάτι δεν πάει καλά…

Posted in Άνεμοι κ Ύδατα στις 11:11 πμ από perissos

Τις 2-3 τελευταίες μέρες έχω φοβερά νεύρα, σχεδόν σα γυναίκα σε περίοδο.

Όλα μου φταίνε: η ζέστη, το μονίμως πηγμένο τραίνο, ο πωλητής που περιμένω προσφορά κ με έχει κλάσει από την Παρ, ο manager με τις μόνιμες λαμπρές εκλάμψεις διάνοιάς του, ο συνάδελφος που διαρκώς θέλει κάτι να ρωτήσει κ χώνει τη μούρη του στην οθόνη μου, το project-πνευματική-μαύρη-τρύπα που ασχολούμαι καταναγκαστικά κ ανόρεχτα εδώ κ μήνες, τα χαλιά που έχουν μείνει μεσα στη μέση επειδή χάλασε η σκούπα, ο χρόνος που ποτέ δε φτάνει, η ωφέλιμη μέρα που περιορίζεται σε μισή ώρα το πρωί κ μισή το βράδυ, τα αυτοκίνητα που συνεχώς κορνάρουν κάτω από το παράθυρό μου κ εγώ δεν ξέρω τι άλλο κ ποιος άλλος.

Όλα μου φταίνε κ δεν ξέρω πού θα καταλήξει αυτό. Ήδη την Κυρ η μητέρα μου πήρε μία 1η γεύση, χωρίς να φταίει ουσιαστικά.

Κάτι δεν πάει καλά, σίγουρο αυτό! Να δω πού θα καταλήξει κ πόσο πολύ θα βγω χαμένος (γιατί δεν έχω να περιμένω κάτι καλό από αυτήν την περιδίνιση)