Ιανουαρίου 28, 2009

Ο Καλλιγούλας του IT

Posted in IT, Άνεμοι κ Ύδατα, Εργασία και χαρά, Ελληναράδες στις 12:41 μμ από perissos

Δεν μπορώ να μην το πω, απο τότε που το άκουσα με τρώει.

Αυτή η ιστορία έγινε σε εταιρεία IT, κάπου προς Μαρούσι μεριά. Καλεί ο Νο.2 ένα παλικάρι για την ετήσια αξιολόγηση κ την ανανέωση της σύμβασης (είναι μπλοκάκιας).

Κ τον αρχίζει

…η απόδοσή σου έχει πέσει…κ τι σου συμβαίνει…από τότε που γεννήθηκε το παιδί (πριν λίγο καιρό) έχεις λιγοστέψει τις ώρες (δηλ. δεν κάθεται πια 10+, αλλά 9)…το παιδί σε έχει ρίξει…είχες κ πολλές απουσίες με τον τραυματισμό (είχε γίνει πριν 2+ χρόνια κ πήγαινε γραφείο με τις πατερίτσες)…έχεις γίνει ακριβός…κ γιατί να μη φέρω κάποιον πιο φτηνό…ίσως να σκεφτόμασταν μείωση μισθού…κ να σε πάω σε άλλο τμήμα…αλλά πού να σε πάω που έχουν γεμίσει κ εκεί…λοιπόν, θα σου κάνω μία 4μηνη ανανέωση, δοκιμαστικά, κ βλέπουμε.

Το παλικάρι, λέει ο φίλος, σχεδόν έκλαιγε μετά.

Λένε πως πρέπει να είσαι πολύ λέρα για να κυβερνάς γαλέρα. Ε, κάποιοι το επιβεβαιώνουν αυτό στο ακέραιο. Αντί να του πει στα ίσια «μεγάλε, συγγνώμη, δύσκολοι καιροί, τέλος εδώ»(*) του έκανε αυτόν τον απίστευτο πόλεμο νεύρων, χτυπώντας τον στο αδύναμό του σημείο: το μωρό κ την ανάγκη που έχει τώρα. Κ όλα αυτά γιατί; Επειδή περνάμε κρίση κ δεν έχει έργα κ πρέπει να διώξει κόσμο; Όχι, επειδή αυτός είναι ένας διεστραμμένος τρόπος να κάνεις τον άλλο να νιώθει κ ευγνωμοσύνη που φέτος δεν του έκανες αύξηση. Επειδή ξέρεις ότι ο άλλος δε θα σηκωθεί επάνω να σε αρχίσει στα χαστούκια. Ίδια εταιρεία κ ίδια άτομα που πέρισυ έκανε διψήφιες αυξήσεις με χαμόγελα.

Κ όλα αυτά γίνονται την ίδια περίοδο που γίνεται κάτι άλλο παγκοσμίως πρωτότυπο σε αυτήν την εταιρεία(%).

Καλεί ο Νο.1 τα στελέχη κ ανακοινώνει πως θα δωθούν μπόνους κλιμακωτά: 20k, 50k κ 200k, ανάλογα με το βαθμό του κάθε στελέχους. Αυτά θα δωθούν σε συγκεκριμένα άτομα-κλειδιά(#) με τις εξής προϋποθέσεις:

  • θα καθήσουν στην εταιρεία έως το 2012
  • η εταιρεία θα έχει τριπλασιάσει τον τζίρο της έως τότε

Θα πεις, ΟΚ, ίσως ακούγεται λίγο μακρινό, αλλά είναι πολλά τα λεφτά, Άρη.

Τι θα έλεγες, όμως, εάν σου έλεγα ότι το μπόνους θα δωθεί μπροστά; Από τώρα, για το 2012. Σε κούφανα;

Πού να ακούσεις κ το τελευταίο που είναι κ το καλύτερο: εάν το στέλεχος φύγει πριν το 2012 ή η εταιρεία δεν τριπλασιάσει τον τζίρο της έως τότε, τότε το ποσό θα πρέπει να επιστραφεί πίσω μαζί με τόκους.

Μιλάμε, εάν είναι αλήθεια, ο τύπος είναι θεός! Ο ένας! Ο μεγάλος! Ο ατςςςς! Πρέπει να ξοδεύει άπειρες ώρες κάθε μέρα για να κάθεται να σκαρφίζεται τέτοια πράγματα. Νομίζω ένας συνάδελφος, αφού άκουσε την ιστορία, έδωσε την πιο ακριβή περιγραφή: «σαν τρελός Ρωμαίος αυτοκράτορας».

Πραγματικά, εάν δεν είχε να κάνει με τις ζωές ανθρώπων κ το πώς τις τσαλαπατάει, το κράτος θα έπρεπε να τον επιδοτεί τον τύπο, να υπάρχει να γελάμε εμείς οι υπόλοιποι.

(*) Μπλοκάκιας είναι, ούτε αποζημίωση θα έδινε, ούτε τπτ.

(#) Είχαμε πει κ παλιότερα, ότι αυτό το κάτεργο εξακολουθεί να υπάρχει μόνο κ μόνο επειδή υπάρχουν σταθερά 7-8 άτομα που αποτελούν τη ραχοκοκκαλιά του.

(%) Είναι τόσο απίστευτο που μοιάζει με ράδιο-αρβύλα. Αλλά, χωρίς πλάκα, για υτήν την εταιρεία μπορώ να πιστέψω το ο,τιδήποτε πια.

Ιανουαρίου 27, 2009

Απόφθεγμα

Posted in Επικαιρότητα, Ελληναράδες, Κοινωνία στις 1:15 πμ από perissos

Θυμάμαι χρόνια πριν στο ξενοδοχείο που δούλευα, ένας μάγειρας σχολίαζε τον ύπουλο προϊστάμενο chef του. Είπε μία ατάκα που μου έχει μείνει

Δεν πειράζει να είσαι φ0ύστης στο σώμα. Το σημαντικό είναι να μην είσαι φ0ύστης στην ψυχή.

ref, ref, ref

Ιανουαρίου 22, 2009

Στεγαστικό δάνειο κ χρέωση κτηματολογίου

Posted in Ελληναράδες, Σπίτι μου, σπιτάκι μου στις 3:36 μμ από perissos

Εδώ κ 1-2 βδομάδες έχω βρει μία καινούρια, διασκεδαστική ασχολία, να κυνηγάω την Aspis (κ0λοτράπεζα! ουυυ, ρεε! κραααα! λιγούρια!) από όπου έχω πάρει το στεγαστικό να μου επιστρέψει τα έξοδα Κτηματολογίου (95ε) που πήρε με το έτσι θέλω.

Τα πράγματα έχουν ως εξής:

  • Όπως ξέρεις όλοι οι κάτοικοι των πρωτευουσών των νομών πληρώσαμε το κερατιάτικο του Κτηματολογίου. Το κόστος είναι 35ε ανά δικαίωμα σε διαμέρισμα κ 20ε ανά δικαίωμα σε βοηθητικό χώρο (π.χ. αποθήκη). Αυτό σημαίνει ότι αν έχεις μόνος σου ένα σπίτι με αποθήκη τότε πρέπει να πληρώσεις 55ε. Αν το έχεις από κοινού με τη γυναίκα σου, τότε πληρώνεις 55 * 2, γιατί υπάρχουν συνολικά 2 + 2 δικαιώματα. Μπακαλίστικο κ π0ύστικο, αλλά αυτό είναι μία άλλη συζήτηση.
  • Όταν παίρνεις στεγαστικό δάνειο (δες κ τον οδηγό στεγαστικού δανείου στα δεξιά), βάζεις υποθήκη στο σπίτι σου. Αυτό μεταφράζεται στο ότι κ η τράπεζα αποκτά «δικαίωμα» στο ακίνητο (δικαίωμα όπως το νοεί το Κτηματολόγιο). Αυτό σημαίνει ότι, κανονικά, κ η Τράπεζα θα πρέπει να πληρώσει το ποσό που έχεις ήδη δώσει κ εσύ.
  • Όταν υπογράφεις μια σύμβαση στεγαστικού δανείου, υπάρχει ένας όρος ο οποίος αναφέρει ότι όλα τα βάρη/έξοδα του ακινήτου βαρύνουν το δανειολήπτη δηλ. εσένα. Με μία πρώτη ανάγνωση θα μπορούσε κάποιος ευκολόπιστος να υποθέσει ότι το Κτηματολόγιο είναι κ αυτό ένα βάρος, οπότε να πληρώσει για άλλη μία φορά ένα κερατιάτικο δικαίωμα το οποίο δεν είναι όμως δικό του.
  • Υπάρχει μία σειρά από νόμους (Ν.2251/1994, τροποποιήθηκε από τον Ν.3587/2007 «Προστασία Καταναλωτή», Ν.2664/1998 «Εθνικό Κτηματολόγιο», ερμηνευτική εγκύκλιος για Ν.3481/2006) κ δικαστικές αποφάσεις (5253/2003 Εφετείου Αθηνών, 961/2007  Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών) οι οποίες λένε ότι αυτο δεν είναι βάρος (δηλ. κάποιου είδους χρέος) αλλά νόμιμη υποχρέωση την οποία η τράπεζα υποχρεούται να καταβάλλει. Άρα είναι νόμος του κράτους κ με το παραπάνω.
  • Οι ελληνικές τράπεζες, όμως, μη αρκούμενες στα άφθονα 28 δις από τα χρήματα των φορολογούμενων (δηλ. δικά μας), αποφάσισαν ότι αυτό είναι ένα κερατιάτικο το οποίο πρέπει να πληρώσει ο δανειολήπτης, γράφοντας για πολλοστή φορά στα μεγάλα τους @@ το νόμο. Μάλιστα, δεν αρκούνται απλώς στα ποσό που ζητάει το Κτηματολόγιο (π.χ. 55ε για σπίτι/αποθήκη) αλλά χρεώνουν κ έξτρα χρήματα (40ε, 50ε,…) ως έξοδα κ καλά.

Ας μην αρχίσω για το ανέκδοτο της εφαρμογής κανόνων σε ένα μπ0υρδέλο.
Ας δούμε λίγο πρακτικά το θέμα, εάν έχεις στεγαστικό δάνειο κ δε σου περισσεύουν 100ε για πέταμα.

  • Πρώτο κ κυριότερο κάνε ένα προσεκτικό σκανάρισμα των συναλλαγών σου στο βιβλιάριο ή online από Οκτώβρη μέχρι κ σήμερα. Ψάξε για χρεώσεις της τάξης των 50 – 100ε με αιτιολογία/κωδικό «Έξοδα δανείου» ή κάτι τέτοιο. Είναι εύκολο να τις εντοπίσεις καθώς οι πληρωμές των δανείων γίνονται πάντα τις ίδιες ημ/νίες κ πάνω-κάτω με τα ίδια ποσά.
  • Όταν το βρεις, πήγαινε στην τράπεζα, εάν θες κ ζήτησε εξηγήσεις για το τι είναι, π.χ. από τον ταμεία. Το πιο πιθανό είναι να σου το πει αμέσως ότι είναι για Κτηματολόγιο. Εάν αρχίσουν κ σου τα μασάνε κ σου λένε για παπάδες νίντζα, τότε πάλι Κτηματολόγιο είναι.
  • Επόμενη κίνηση είναι να συντάξεις μία επιστολή διαμαρτυρίας με βάση αυτό εδώ το πρότυπο επιστολής διαμαρτυρίας όπου κ αναφέρει αναλυτικά τους σχετικούς νόμους κ αποφάσεις. Σημείωσε με λεπτομέρεια τα στοιχεία σου, αριθμό λογαριασμού, ημ/νία της εν λόγω συναλλαγής. Την τυπώνεις, την υπογράφεις κ την πας σε ένα κατάστημα σε 2 αντίτυπα. Εκεί κρατάνε το ένα κ σου υπογράφουν στο άλλο με ημερομηνία παραλαβής.
  • To υπογραμμένο από τον υπάλληλο της τράπεζας αντίγραφο το στέλνεις στα φαξ που υπάρχουν επάνω στο πρότυπο σε κοινοποίηση.
  • Καλώς εχόντων των πραγμάτων μετά από λίγες μέρες θα σου έρθει απαντητική επιστολή όπου θα λένε ότι υπάρχει ο γνωστός όρος περί βαρών ακινήτου οπότε καλώς σε χρέωσαν. (αν δε λέει αυτό κ λέει ότι «ναι, κάναμε μλκ, συγχώρεσέ μας» στείλ’τη μου κ μένα! Plz! Plz! Pretty pleeeease!)
  • Τη στέλνεις κ αυτήν στο Συνήγορο του Καταναλωτή «να συμπληρωθεί ο φάκελός σου». Η διαδικασία να «αναλάβει κάποιος ειδικός επιστήμονας το φάκελό σας» (το γράφω verbatim, όπως μου το είπαν) εκεί (ότι κ αν σημαίνει αυτό) παίρνει κάπου 2 εβδομάδες
  • Μετά… χμμ, μετά δεν ξέρω τι γίνεται, μέχρι αυτή την πίστα έχω φτάσει σε αυτή τη Σταυροφορία των 100ε εναντίον των Aspisτων. Υπόσχομαι να σε κρατήσω ενήμερο.

Α, ναι. Δεν έχει κ πολύ νόημα να επικοινωνήσεις με την ΕΚΠΟΙΖΩ ή τη γ.γ. Προστασίας Καταναλωτή. Η 1η είναι μία εθελοντική οργάνωση η οποία έχει κάνει ήδη πάρα πολλά, αλλά δεν μπορεί να επιβάλλει το νόμο. Το μόνο που μπορεί να σου προσφέρει ένα τηλ σε αυτούς είναι μία ολιγόλεπτη ψυχοθεραπευτική κούρα βρίζοντας κ αναθεματίζοντας τις τράπεζες κ το μπ0υρδέλο που ζούμε.
Η 2η, ενώ είναι τμήμα του Υπ. Ανάπτυξης, σου λέει στεγνά (στο τηλ 1520) ότι «εμείς είμαστε μόνο για καταγγελίες»(!!). Μάλιστα! Το υπουργείο σε ρόλο Καμπουράκη κ Αυτιά. Σε ρόλο υπουργείου κ εφαρμοστή του νόμου, ποιος είναι, ρε σκεμπέδες;!;

Τέσπα, θα σε κρατήσω ενήμερο για τις εξελίξεις.

Ιανουαρίου 15, 2009

Trancy reality

Posted in Άνεμοι κ Ύδατα στις 7:52 μμ από perissos

I must admit I’ve never owned a portable music device until now.
These last couple of days I am listening to some DJ sets I have copied to my phone and It has been a true revelation (yeah, I know, I am the archetype of the «late adopter»).
I am listening to a 2006 DJ Scott Project right now and it is impossible to believe how much hard trance can trance-form the otherwise gloomy route. I am ready to fly out of my shoes!
The other day I had a Paul van Dyk set while skiing overlooking a deep valley and I felt ecstatic. Literally!
I will quickly get over this initial phase, but let me enjoy my trancy enthusiasm for now 🙂

Ιανουαρίου 1, 2009

Family

Posted in Άνεμοι κ Ύδατα στις 11:13 μμ από perissos

Just left my parents’ house after a late new year’s lunch. I am going home, walking slowly in the frozen, moist air. For some reason I feel like I could keep walking around, a pointless hope that this will make the night last forever.
My mother got bleary eyed again as we were saying goodbye; she’s always afraid of me taking long trips. As I was leaving my parents’ building I kept turning around, looking if she was up in the balcony waving goodbye. I felt as if I were 10, 15, 20 years old, a child under a tender protective wing.
It doesn’t matter that now I am making the most money and helping them whenever needed. I will always be their son, they will always worry and care for me. I felt so happy, so lucky having my family all these years. I felt something chocking my throat with thought that one day they will not be here to see me off from that balcony.
(Why do I have to end with a bitter thought?)