Οκτώβριος 10, 2010

Στον προθάλαμο

Posted in Άνεμοι κ Ύδατα στις 6:52 μμ από perissos

Περιμένω στον προθάλαμο να τελειώσουν οι γιατροί τη βραδινή τους γύρα. Ήρθα να δω το θείο μου, 3η εγχείριση καρκίνου σε σχεδόν 1 χρόνο.
Από τη μία τον λυπάμαι για το πόσο έχει αδυνατήσει από την ταλαιπωρία. Από την άλλη σχεδόν τον ζηλεύω, για το κουράγιο κ την αστείρευτη δύναμή του: ακόμα έχει διάθεση να αστειευτεί με την παρά φύσει έδρα, λαχταρά να ξανοιχτεί για άλλη 1 φορά στη θάλασσα, θέλει να φύγει αύριο από εδώ μέσα.

Ακούω, θέλοντας κ μη, τις συζητήσεις των άλλων επισκεπτών
«…πέθανε κ ο Κωστάκης της Διαμάντως. Ευτυχώς έφυγε 1 κ έξω, ούτε τους ταλαιπώρησε ούτε τπτ. Το πρωί τους λέει δεν είμαι καλά, το απόγευμα έπρεπε να σπάσουν την πόρτα»
«…με πήρε ο δικηγόρος από τη Μακρακώμη. Όσο είναι καλά ο πατέρας, ας μην κάνουμε τπτ. Για να βιάζεται αυτός, κάτι φοβάται»
«…δεν μπορώ ούτε να τους βλέπω τους παπάδες, κυρία μου. Εξήντα χρόνια έχουν περάσει κ δεν το ξεχνάω. Ήμουν μικρό κοριτσάκι, ορφανό, κ να προσπαθήσει το κτήνος να…»
«…κ τι να σου κάνει κ ο Πατέρας, ρε φίλε; Ομάδα είναι αυτή; Μετά τους έφταιγε ο Βαρδινογιάννης…»
«…κ αφού βγάλανε τη χολή, μετά είχε κάνει λάσπη κ του βγάλανε κ το πάγκρεας. Θα δούμε τώρα τι θα τρώει. Εάν προσέχανε λίγο, δε θα είμαστε τώρα εδώ»
«…πήγαμε για μπάνιο στη λίμνη Πλαστήρα. Πολύ ωραία ήταν. Εσείς αύριο θα κάνετε αξονική;»
«Αύριο να φτιάξεις φασολάδα, Κατίνα, ακούς; Όχι πάλι κρέας. Μια ωραία για το κρύο, με καροτάκι, σελινάκι…»