Νοέμβριος 30, 2007

6 μέρες μετά

Posted in Άνεμοι κ Ύδατα στις 11:48 μμ από perissos

Είχα να το λέω ότι δε θυμάμαι την τελευταία φορά που είχα αρρωστήσει.

Ε, ο μετρητής μηδένισε την προηγούμενη εβδομάδα. Το κρυολόγημα της Παρ μέχρι τη Δευ είχε γίνει ιγμορίτιδα. Την Τρ το βράδυ ο πυρετός έκανε high score με 39,5 κ έπρεπε να έρθει η Πεμ το βράδυ για να βγω από το πατρικό κ να πάω για λίγες ώρες στο σπίτι μου. Σήμερα Παρ πήγα πάλι γραφείο, μόνο που αυτήν τη φορά μαζί με τα φρούτα είχα κ τα απαραίτητα φάρμακα.

Μην τρομάζεις με το 39, περισσότερο ψυχολογικό είναι το όριο. Έχω κάνει κ σχεδόν 41 στην τρυφερή ηλικία των 12. Φαίνεται μέχρι στιγμής πως κρεβατώνομαι με ρυθμό 1 φορά ανά δεκαετία κάνοντας τόσο πυρετό που «ένας καίγεται, άλλοι παραμιλάνε», όπως το έθεσε η μητέρα μου.

Στα θετικά είναι ότι φόρτισα τις υπνομπαταρίες στο μη περαιτέρω, αλλά με αρνητικό ότι σιχάθηκα το σάπισμα στα υγρά σεντόνια κ τον πόνο που μου άφησε στη μέση η ακινησία.

Άλλες εντυπώσεις/απορίες:

  • Δεν πα’να’σαι 50 χρόνων κ να περισσεύεις ο μισός από το κρεβάτι; Πάντα θα είσαι αδύναμο παιδί που θα χρειάζεται ένα ακόμα χέρι στο μέτωπο να πάρει τη θερμοκρασία, ένα ακόμα φλυτζάνι τσάι του βουνού (ήμαρτον!), ένα ακόμα πάπλωμα, ένα ακόμα πιάτο φαΐ.
  • Δε λέει καθόλου όταν έχεις να διαλέξεις ανάμεσα στο σκοτεινό ταβάνι, ένα 1000διαβασμένο παιδικό βιβλίο κ την τιβι.
  • Το ταβάνι δεν είναι καθόλου διασκεδαστικό, ιδίως αργά το βράδυ.
  • Για τους δικούς μου (κ πολύ φοβάμαι για πάααρα πολύ κόσμο) όλα τα προβλήματα της Ελλάδας από τις καταλήψεις/λεηλασίες έως το ασφαλιστικό ανάγονται σε εκείνη τη «μαύρη ώρα που άνοιξαν τα σύνορα». Τελικά, δεν είναι κ πολύ δύσκολο να δεις το γονιό σου για λίγο σαν εξωγήινο.
  • 6 μέρες σε ένα δωμάτιο μπορούν να κάνουν μία απογευματινή βόλτα επώδυνη εμπειρία.
  • Την Τρ το μεσημέρι απόλαυσα τις απίστευτες υπηρεσίες του ΕΣΥ στα επείγοντα του Αγία Όλγα παρέα με όλη την αφρόκρεμα της κοινωνίας. 1,5ω αναμονή στον παθολόγο για να εξεταστούν 5 (πέντε) περιστατικά πριν από εμένα. Μισή ω όρθια αναμονή στον ΩΡΛ για 2 περιστατικά. 20′ στο ακτινολογικό (κόντευε μεσημέρι πια). ~2,5ω για μία διάγνωση των 5′. Έξω από τα ιατρεία χαρτάκια προτεραιότητας από αυτά που έχει στα τυριά ο Βασιλόπουλος. Οι μέσα χαλαροί σε εξοργιστικό βαθμό. Τα τυριά έξω απλώς εξοργισμένα.
  • Νοητική σημείωση: Να βρω επειγόντως έναν τρόπο να μην ξαναδώσω ούτε σεντς σε δημόσια ασφάλιση. Ακόμα κ τα λίγα που δίνω τώρα, την Τρ το μεσημέρι μου φάνηκαν γελοιωδώς πολλά.
  • Σε 6 μέρες είδα κάπου 15-20 ώρες τιβι, δηλ. σχεδόν όσο βλέπω σε 2-3 μήνες «κανονικής» ζωής. Η χρήση της λέξης «συγκλονίστικα» θα ήταν υπερβολή από μέρους μου. «Αηδία» πάλι πολύ κοινότυπο. «Αδιαφορία» θα ήταν ψέματα. Ίσως κ ένα κράμα όλων των παραπάνω.
  • Υπάρχει κόσμος με IQ άνω του 65 ο οποίος βλέπει οποιδήποτε δελτίο ειδήσεων ή συζήτηση κ να σκέφτεται τη λέξη «ενημέρωση», παράγωγο ή οποιοδήποτε συνώνυμο οσοδήποτε μακρινό;
  • Όχι, αλήθεια, είναι πραγματική απορία.
  • Υπάρχει λόγος κάποιος να καθήσει να δει την οποιαδήποτε ταινία σε οποιοδήποτε κανάλι πέραν του 1ου διαλείμματος για διαφημίσεις; Δηλ. μπορείς να συνεχίσεις να βλέπεις το Snatch στις 12+ τη νύχτα μετά από 20 διαφημίλοβοτομήσεις;
  • Υπάρχει λόγος ύπαρξης της τιβί πλέον πέραν από τα ντοκιμαντέρ;
  • Γιατί τρελαίνονται όλοι με το Λαζόπουλο;
  • Το τηλεκοντρόλ όντως έχει Off κ λειτουργεί μία χαρά να σταματάει η αποβλάκωση. Δυστυχώς, δε φτάνει κ στη μέσα τηλεόραση να εμποδίσει κ την αποβλάκωση των άλλων.
  • Δεν ξέρω αν είναι από τα δέκατα του πυρετού, αλλά το σπίτι μου φαίνεται τώρα πιο κρύο.
Advertisements

Νοέμβριος 23, 2007

Βελούδο

Posted in Άνεμοι κ Ύδατα στις 6:19 μμ από perissos

Μικρός είχα ένα βιβλίο, «Μύθοι κ Θρύλοι» λεγόταν, το οποίο δε χόρταινα να διαβάζω.

Στην εισαγωγή του συνέκρινε τους διάφορους μύθους κ το τι «λένε» για το λαό. Έλεγε ότι

…ο μύθος του Beowulf είναι αδρός σαν το γρανίτη, ενώ του Ρουστέμ απαλός σαν το βελούδο…

Μία τέτοια βελούδινη ιστορία είδα χτες βράδυ, το Persepolis. Η ιστορία μίας χώρας, ενός λαού, μέσα από τα μάτια ενός κοριτσιού. Ένα απλό, ασπρόμαυρο σκίτσο είναι αρκετό να μεταδώσει με τον πιο όμορφο τρόπο τόσα πολλά μηνύματα.

Τελικά, ίσως κ να μην αλλάζει η ψυχή του κάθε λαού, ίσως οι ιστορίες του να χαράζονται πάντα πάνω στο βελούδο κ το γρανίτη.

Η εβδομάδα μας προέκυψε σινεφίλ, τελικά

Νοέμβριος 22, 2007

Γρανίτης

Posted in Άνεμοι κ Ύδατα στις 12:42 πμ από perissos

Χτες είδα το Eastern Promises σε ένα παντέρμο Cosmopolis.

Καθώς έβλεπα την υπόθεση να ξετυλίγεται μία λέξη μου είχε σφηνωθεί στο μυαλό: γρανίτης.
Εάν μπορούσα να χαρακτηρίσω την ταινία, μόνο αυτήν τη λέξη θα χρησιμοποιούσα.
Όσο βερνίκι κ να τον περάσεις, όσο κ να τον λουστράρεις, ένα χτύπημα φτάνει για να νιώσεις την αδρή του υφή.

Νοέμβριος 20, 2007

Σούπα τραχανά με άνηθο

Posted in Συνταγές του εργένη στις 1:04 πμ από perissos

Έπιασε κρύο, καιρός για μία γρήγορη σούπα.
Ό,τι πρέπει για το τρέμουλο μετά την προπόνηση…

Υλικά (για 1 άτομο, πολλαπλασιάζουμε αντίστοιχα)

  • λίγο λάδι
  • 1 λωρίδα μπέικον ψιλοκομμένη
  • 0,5 πιπεριά ψιλοκομμένη
  • 0,5 κούπα γλυκό τραχανά
  • 1,5 – 2 κούπες νερό, ανάλογα πόσο αραιή θέλουμε τη σούπα
  • αλάτι, πιπέρι
  • άνηθο ψιλοκομμένο

Εκτέλεση
Τσιγαρίζουμε το μπέικον με την πιπεριά για 2-3 λεπτά. Ρίχνουμε τον τραχανά κ ανακατεύουμε συνέχεια να μην κολλήσει. Ρίχνουμε προαιρετικά 1 κουταλάκι αλκοόλ/κρασί κ σβήνουμε με το νερό. Χαμηλώνουμε στο 1, σκεπάζουμε κ έχουμε το νου μας να ανακατεύουμε κάθε τόσο να μην κολλήσει. Σβήνουμε όταν ο τραχανάς είναι έτοιμος. Πασπαλίζουμε με άφθονο άνηθο.

Μιαμ!

Νοέμβριος 19, 2007

WTF?!?

Posted in Άνεμοι κ Ύδατα στις 1:31 πμ από perissos

(Προσπαθώ να αποδιώξω τη σκέψη κ δεν μπορώ)

Πριν κάν μισάωρο στα καλά του καθουμένου ανέβηκε απότομα η ένταση στο στερεοφωνικό. Πήγα στο σαλόνι κ το βρήκα από το 7 στο 26.

Τι σκ@τά;!;

Το τηλεκοντρόλ ήταν επάνω στο πάσο, κοίταζε προς το στερεοφωνικό, αλλά κανένα κουμπί δεν πατιόταν από κάτι. Ηλεκτρονική ηχώ είναι πιθανό, αλλά από πού; Περνάνε οι υπέρυθρες από τοίχους ή 50μ από το απέναντι σπίτι; Να πω ότι έγινε στο πισι, μπορεί να υπάρχουν 1000 λόγοι, αλλά το στερεοφωνικό;;;

Χμμμ, έχει γούστο…

Η μάχη των Μεσογείων

Posted in Άνεμοι κ Ύδατα στις 1:21 πμ από perissos

Το Σαβ μαζευτήκαμε 4-5 άτομα από την εταιρεία κ πήγαμε για paintball σε πίστα στα Μεσόγεια. Η όλη φάση είχε οργανωθεί από το φίλο του φίλου των φίλων κλπ με αποτέλεσμα να μαζευτούν κάπου 24 άτομα σε 2 άτυπες παρέες, 14 κ 10.

Ήμουν στην ομάδα των 14. Υποτίθεται ήμασταν οι πιο έμπειροι, με μεγαλύτερο μέσο όρο ηλικίας, κάποιοι έχοντας ξαναπαίξει paintball κ σχεδόν όλοι απόφοιτοι μετ’ επαίνων της μεγάλης σχολής του Ε.Σ. Πράγματι, η ομάδα μας ήταν σχεδόν σαν προσκλητήριο μονάδων κ όπλων: αλεξιπτωτιστές, αερονόμοι, πεζικάριοι, ΔΕΑ, ΕΠ (ο υποφαινόμενος), διαβιβαστές, προεδρική φρουρά. Το άνθος του Ε.Σ., ό,τι πιο ρωμαλέο κ ευγενικό. Όλοι είχαμε σκάσει μύτη με τις παραλλαγές κ τα άρβυλα, υπερμάχιμοι. Ούτε διακριτικά δε χρειαζόμασταν.

Κ από την άλλη μεριά, 10 τσιπιρίκια, με τον πιο μεγάλο να είναι βία 22 χρόνων. Μόνη τους εμπειρία το CounterStrike. Η επερχόμενη μάχι φαινόταν τόσο άνιση, ώστε μας πέρασε η ιπποτική σκέψη να «δωρίσουμε» 2 μαχίμια στους προχειροντυμένους αντίπαλούς μας να ισσοροπήσουν οι ομάδες. Ετοιμαζόμασταν for a walk in da park.

Το 1ο παιχνίδι το πήραμε, αλλά οριακά. Το αποδώσαμε στην έλλειψη στρατηγικής κ οργανωθήκαμε για μία σειρά σαρωτικών νικών.

Αμ δε!

Τα επόμενα παιχνίδια αποδείχτηκαν καταστροφικά για τα μαχίμια. Οι νέοι μας τσάκισαν, σε σημείο να χάσουμε σε κάποιο παιχνίδι με απώλειες 14 – 2! Ανηλεής εξόντωση.

Τι σχέδια ανάπτυξης, τι κανόνες εμπλοκής, τι πυρ κ κίνηση, τι συνθηματικά, τι ομάδες μάχης! Όλα στα γάμο του Καραγκιόζη, βορά στο βωμό του CounterStrike. Τελικά, μετά από πολύ κόπο καταφέραμε να ισοφαρίσουμε τα παιχνίδια κ ενώ έπεφτε το βράδυ.

Για εμένα, πέρα από τα υπόλοιπα, αυτό το παιχνίδι ήταν μία τρανή απόδειξη του πόσο απίστευτη σπατάλη πόρων είναι ο ελληνικός στρατός. Εάν είσαι στη Θράκη ή σε κάνα νησί του Αιγαίου, φίλε αναγνώστη, σε συμβουλεύω να τα πουλήσεις όλα κ να την κάνεις. Εάν περιμένεις να σε υπερασπιστεί αποτελεσματικά ο έλληνας φαντάρος, την π0ύτσισες!

Πέρα όμως από τον κοινωνικοπολιτικό προβληματισμό, η όλη ιστορία είχε απίστευτο χαβαλέ, φόρος τιμής στα πρωτόγονα αγελαία ένστικτα.
Στα χάιλαϊτς που κατέγραψε το εσωτερικό μου YouTube:

  • Ένα τρελό, πιθηκίσιο τρέξιμο με άδειο όπλο προς τον ταμπουρωμένο αντίπαλο. Τον έκανα να χεστεί επάνω του όταν άκουσε το κροτάλισμα από τα 30 εκ. Ο μόνος που πέτυχα σε όλα τα παιχνίδια, βγήκε έξω από άδειο όπλο. :-/
  • Ο δυσοίωνος ήχος από τις μπίλιες επάνω στα άδεια βαρέλια μπροστά μου από ένα τσούρμο αόρατους αντιπάλους.
  • Ένα απελπισμένο όσο κ ηρωικό ΑΕΡΑ στο τελευταίο παιχνίδι, σχεδόν από τη μία άκρη της πίστας μέχρι την άλλη. Το μόνο (μη)σχέδιο που τελικά έκανε τους πιτσιρικάδες να τα χάσουν.
  • O εγκάρδιος αποχαιρετισμός στο τέλος ανάμεσα σε αγνώστους, απλά επειδή ήταν στην ίδια «ομάδα».

Μέχρι την επόμενη φορά, λοιπόν.
Προς το παρόν πάω να παίξω κάνα CounterStrike.

Νοέμβριος 17, 2007

17 Νοέμβρη σήμερα

Posted in Ελληναράδες, Κοινωνία στις 9:22 πμ από perissos

3ο τόσα χρόνια πριν, το τανκ έσπαγε την πύλη.

Δε μένει, λοιπόν, παρά να φωνάξουμε με όλη μας τη δύναμη:
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!
Κ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ!!!

Ξέχασα κανέναν;;;

Νοέμβριος 15, 2007

Ωχ, βαγγελίστρα μου!

Posted in Άνεμοι κ Ύδατα στις 11:23 μμ από perissos

Το στομάχι μου!

Πριν λίγο γύρισα από έκτακτη έξοδο σε μπυραρία της Σάντα Παράσκευα κ το στομάχι μου δεν έχει σταματήσει να βογκάει.

Πραγματικά ήρθε μία φάση μέσα στο μετρό που αισθάνθηκα ότι θα εκραγώ, σαν τον τύπο στην τελευταία σκηνή του 51st state.

Τι σκ@τά;
Η μπύρα δε μου φάνηκε ληγμένη, να πω ότι με θέρισε η έξτρα μαγιά.
Τα φαγητά φάνηκαν κανονικά, αν κ το γεγονός ότι μας σέρβιραν ψητά σε χρόνο dt θα έπρεπε να με βάλει σε υποψίες.
Να ήταν το ότι έχω ξεσυνηθίσει σε τέτοιες καθημερινές εξόδους;
Να είναι οι 100άδες (λέμε τώρα…) κοιλιακοί της προπόνησης που σφίξανε την κοιλιά;

Δεν ξέρω.

Το θέμα είναι ότι έχω ξαπλώσει σα λεχώνα με μία πολύ δυσάρεστη αίσθηση κ καθόλου διάθεση να κινηθώ.

Τέσπα, θα κοιμηθώ κ θα περάσει.
Κ μιας κ η μπυραρία έχει το benefit of doubt, δε λέω ποια είναι για να μη φανεί ότι την κράζω…

Ο Δράκος, ο Λίγδας κ ο Τασάκης

Posted in Άνεμοι κ Ύδατα στις 4:14 μμ από perissos

Γιατί κάποιοι άνθρωποι πάνε κ καπνίζουν τα ληγμένα τα Camel σαν αράπηδες;
Δεν ξέρουν ότι βρωμάνε σα γεμάτα τασάκια;

Γιατί κάποιοι άνθρωποι έχουν πάρει διαζύγιο από το αφρόλουτρο τις καθημερινές;
Δεν ξέρουν ότι μυρίζει λαδίλα σε κάθε τους κίνηση;

Γιατί κάποιοι άνθρωποι φεύγουν από το σπίτι χωρίς να βάλουν μπουκιά στο στόμα τους κ τη βγάζουν μέχρι το μεσημέρι με καφέ;
Δεν ξέρουν ότι το χνώτο τους σκοτώνει δεινόσαυρο;

Κ το κυριότερο!

Γιατί εγώ θα πρέπει να κάθομαι ανάμεσα σε αυτούς τους ανθρώπους;;;

Νοέμβριος 12, 2007

Αίμα, δάκρυα κ ιδρώτας

Posted in Άνεμοι κ Ύδατα στις 9:51 μμ από perissos

…κ όλα αυτά από 2 ντιρέκτ.

Έχουμε δρόμο μπροστά μας…

Επόμενη Σελίδα