Σεπτεμβρίου 27, 2007

After the crash

Posted in Άνεμοι κ Ύδατα στις 11:12 πμ από perissos

Μόλις «συνήλθα» από κρασάρισμα σκληρού στο λάπι.

Φαίνεται δεν του καλάρεσε ο επαναπατρισμός στην Γκατζολία, μετά τον απίστευτο βορρά.

Τέλος καλό, όλα καλά, όμως. Μόνες απώλειες 2-3 αρχεία ήσσονος σημασίας, μερικά contacts κ πολλές εργατοώρες με κατσαβίδιασμα σκληρών.

Ένα απίστευτο uplifting trance set από τον Brian Rogers στα ακουστικά κ όλα φαίνονται καλύτερα! Εάν είσαι κ εσύ πεσμένος το συνιστώ ανεπιφύλακτα.

Σε αφήνω τώρα κ τα λέμε αργότερα 😉

Advertisements

Σεπτεμβρίου 19, 2007

Midweek in Norway

Posted in Άνεμοι κ Ύδατα, Νορβηγία, Ταξίδια στις 5:07 μμ από perissos

I ora einai 16.00. I etaireia edo ehei adeiasei apo tis 15.00!!! This is life!

Akoma k sto sinefiasmeno vorra, pali teleftaios meno 😉 This is Sparta!

To thema xenodoheio apodeihtike apisteftika aghotiko, hronovoro k spastiko tis proigoumenes meres

O Thor ohi mono den ekane to thavma tou, alla kathotan k exine ta @@ tou asistolos! Se olo to Oslo, k se aktina kapou 40hlm apo to kentro den iparhei oute ena domatio xenodoheiou diathesimo. Tpt!

Mono kati business suites ton 600e ti vradia… Ginetai, vlepeis, mia ekthesi sto Lillehamer oli tin evdomada k ehei ginei hamos. Eho girisei tis reception ton xenodoheion tou kentrou apo 2-3 fores rotondas gia diathesimotita. Pragmatiki apokardiosi na sou lene «eho waiting list 20 atomon idi. Kalitera min xanartheis, haneis to hrono sou»

Telika, menoume apo htes se ena domatio sto spiti mias agerohis k agelastis ilikiomenis Norvigidas me shared bathroom. Den xero an einai xinismeni apo ti fisi tis i xinise molis akouse Ellines. Tespa. Pros to paron de menoun alloi ekei, opote to banio einai olo diko mas ;-). As mi miliso gia tin timi: 350NOK ti vradia, dil kapou 45e. Gia ta dedomena tis Norvigias, einai pio ftina k apo to tsampa!!!

Loipon, prepei na tin kano na prolavo to traino tis epistrofis! Pio analitika nea kapoia alli stigmi.

Filia sti mouri, Tsikis 

Σεπτεμβρίου 15, 2007

Με το γκάζι στην κάλπη

Posted in Άνεμοι κ Ύδατα στις 8:55 μμ από perissos

Αύριο η πτήση είναι στις 08.45.

Οι κάλπες ανοίγουν, λέει, περίπου στις 07.00. Ελπίζω να είναι στην ώρα τους!

Οπότε προβλέπω τρελά γκάζια στην Αττική, να τρέχω να προλάβω την πτήση.

Γιατί ιδίως αυτές τις εκλογές δεν τις χάνω με τίποτα!!!  😉

Η χώρα που μιλάνε ανάποδα

Posted in Νορβηγία, Ταξίδια στις 8:52 μμ από perissos

Μια φορά κ ένα καιρό, την ένδοξη εποχή των IST, είχαμε ένα έργο στο οποίο συμμετείχε ένα νορβηγικό ερευνητικό κέντρο.

Στα περισσότερα μίτιγκ ερχόταν μόνο ένας, οπότε δεν είχα ακούσει νορβηγικά. Ώσπου σε κάποιο ήρθαν 2, ο Joachim κ ο Per Thomas. K σε κάποια φάση άρχισαν να μιλάνε μεταξύ τους.

Ε, λοιπόν, δεν έχω ακούσει γλώσσα να μοιάζει περισσότερο με δίσκο παιγμένο ανάποδα από τα νορβηγικά. Η μικρή μου, σχετικά, ηλικία τότε μου έδωσε το θάρρος για ένα χαριτολόγημα: Are you possessed? Why are you talking backwards??? 4 ψυχρά σκανδιναβικά μάτια με είχαν κοιτάξει τότε ακόμα πιο ψυχρά.

Στη χώρα των Βίκιγκ, λοιπόν, για ένα απρογραμμάτιστο ταξίδι της μίας εβδομάδας.

Η ελληνική ανοργανωσιά έδωσε ρέστα κ αυτή τη φορά. Πέμπτη μεσημέρι το έμαθα, Παρ μεσημέρι κλείστηκαν με συνοπτικές διαδικασίες 2 εισιτήρια: το ένα με 750ε, το άλλο με
250ε. Ο ένας φεύγει ξημέρωμα, γυρνάει μεσημέρι, ο άλλος φεύγει μεσημέρι, γυρνάει ξημέρωμα. Για ξενοδοχεί, φυσικά, ούτε λόγος. Μόνο Κυρ-Δευ ξέρω πού θα κοιμηθώ. Από εκεί κ μετά ό,τι δώσει ο Θορ. Λίγο άσχημο, βέβαια, να πηγαίνεις ανοργάνωτος σε μία από τις πιο ακριβές χώρες του κόσμου, αλλά ας πάρουμε το παράδειγμα των Ολυμπιακών. Αν δεν ήταν όλα την τελευταία στιγμή κ χρυσοπληρωμένα θα τους χαιρόμασταν καθόλου;;;

…ωράτεκαπ αν ωάΠ.

Απ’το keyboard μου το πήρες…

Posted in Επικαιρότητα, Ελληναράδες, Κοινωνία στις 8:36 μμ από perissos

Με χαροποιεί αφάνταστα όταν βλέπω μία σκέψη που κλωθογύριζε στο μυαλό μου μέρες τώρα γραμμένη τόσο εύγλωττα.

Ροκόφυλλου, Αλευράς, Βαρβιτσιώτης, Μητσοτάκης, Μπακογιάννη, Γιαννόπουλος, Κεφαλογιάννης, Κεδίκογλου, Γενημματά κ ένα σωρό άλλοι που δυστυχώς μου διαφεύγουν.

Σκατά με φράουλες ή σκατά με μπανάνες; Ευτυχώς που υπάρχει διαφορά, ε;

Μη μασάς!!!

Σεπτεμβρίου 11, 2007

€λσίνκι – 1 εβδομάδα σε σκόρπια bullets

Posted in Εργασία και χαρά, Ταξίδια, Φινλανδία στις 2:35 μμ από perissos

Περιμένω στο αεροδρόμιο Vantaa, πύλη 27α, για το αεροπλάνο προς Φρανκφούρτη. 2,5ω πτήση, 1 ώρα αναμονή κ άλλες 2,5ω πτήση. Από την άκρη του βορρά στην καρδιά του νότου. Κυριολεκτικά κ μεταφορικά. Το αεροπλάνο μόλις κατέφτασε στην πύλη φουριόζο, αλλά μέχρι να ξεφορτώσει να καθαριστεί κ να φορτώσει, έχουμε ακόμα ψωμί…

Ήμουν μία εβδομάδα εδώ, από τη Δευ. Δε σου έγραψα, όμως, τπτ.
Η στάνταρ δικαιολογία είναι ότι δεν είχα το χρόνο, αλλά ο κύριος λόγος είναι ότι δεν είχα τη διάθεση.
Όπως δεν είχα τη διάθεση πιο πριν να σου γράψω κ για τη γ@μάτη εβδομάδα στην Ιταλία.
Βλέπεις, όπως στη χαβούζα, έτσι κ εδώ, στον ξανθοπράσινο παράδεισο, είχε «πήξει η μ0ύνα μου», που έλεγε κ ένας υπγός στον Έβρο.
Εγκατάσταση συστήματος κ να έχουμε προβλήματα παντού, από το DNS κ τα switches του δικτύου μέχρι την εφαρμογή μας την ίδια.
Παρ βράδυ, τελευταία μέρα, 9 το βράδυ, κ να περιμένω να πάρω τελευταίο κώδικα, γιατί κάποιος κάτι ξέχασε, γιατί δεν πρόσεχα, γιατί γ@μιέται ο Δίας, γιατί αν ήταν εύκολη η δουλειά θα την κάναν κ οι παπάδες, γιατί έτσι είναι η ζωή.
Ας πούμε τέλος καλό, όλα καλά. Αρκετά μου ζαλίστηκαν τα @@.
Ας γράψουμε τώρα κ μερικές σκόρπιες εντυπώσεις/εικόνες από Ελσίνκι κ Τάλιν.
ΧΩρίς φώτο αυτή τη φορά. Η μηχανή έμεινε σχεδόν αχρησιμοποιήτη. Κάποια άλλη φορά, υπό καλύτερες συνθήκες.

* Η μόνη διαφορά ανάμεσα σε ένα ξενοδοχείο των 160ε τη βραδιά κ των 80ε τη βραδιά είναι, τελικά, το μπάνιο.
Έμεινα κ στο Radisson SAS (160e, άλλος πλήρωνε) κ στο Presidentti (80ε, εγώ πλήρωνα).
Η μόνη ουσιαστική διαφορά (αν εξαιρέσεις το διάκοσμο, όπου δε μου πέφτει λόγος) είναι το μπάνιο.
Στο ένα στρωμένο παντού μάρμαρο να ντρέπεσαι να μπεις, στο άλλο απλό πλακάκι κ συνθετικός νιπτήρας.
Από εκεί κ μετά μέχρι κ το πρωινό σχεδόν ίδιο.

* Άλλη διαφορά: το πρώτο ήταν πηγμένο από συνταξιούχους γιάγκηδες κ το δεύτερο από κινέζους κ γιαπωνέζους.
Οι πρώτοι κατεβαινουν στο πρωινό κουτσαίνοντας, προσπαθώντας να δουν τη γη μέσα από το view master μιας κρουαζιέρας πριν να μπουν μέσα της (στη γη ;-)).
Νιαουρίζουν στο πρωινό με τη γιάγκικη προφορά τους συγκρίνοντας τα πρωινά ανάμεσα στα 7 ξενοδοχεία που άλλαξαν μέσα σε μία βδομάδα.
Έχουν απαιτήσεις από τους σερβιτόρους να είναι απίκο κ δεν κάνουν βήμα χωρίς το κουτί με τα χάπια τους: 7 σειρές κ 3 θήκες, πρωί μεσημέρι βράδυ.
(Συνέχεια στο ποστ, 3 ώρες κ μερικές 1000άδες χλμ μακριά, στην Φρανκφούρτη περιμένοντας την ανταπόκριση)
Οι κίτρινοι πάλι είνια ως επί το πλείστον 30 – 40άρηδες, επιχειρηματίες ή παρέες, σχεδόν ποτέ σε γκρουπ κάτω από 6 άτομα. Ισχύς εν τη ενώσει. Πολύ σπανιο επίσης να τους δεις (ιδίως τους γιαπωνέζους) να πίνουν γάλα ή γκαλακτοκομικά στο πρωινό. Αντίθετα, οι σκανδιναυικοί μπουφέδες με την ποικιλία ψαριών (καπνιστές ρέγγες κ δεν ξέρω τι άλλο) είναι η καλύτερή τους: πρωινό με σούσι.

* Στο αεροδρόμιο του Ελσίνκι, αν κ είναι μικρότερο από το ΕλΒενιζελ, οι ground attendants έχουν πατίνια για να μετακινούνται γρήγορα από το check-in στην πύλη κ τούμπαλιν.

* Η υποψία μου ότι το Ελσίνκι είναι χτισμένο πάνω σε μία τεράστια μάζα γρανίτη επιβεβαιώθηκε σε αυτήν την επίσκεψη με τον πιο παράξενο τρόπο.
Φτιάχνεται μία νέα στοά κάτω από το κέντρο του Ελσίνκι (μετρό;). Ο συμπαγής γρανίτης που βρίσκεται από κάτω κάνει τους κάθε λογής μετροπόντικες, λέει, άχρηστους. Οπότε το μόνο που μένει τι είναι; Τα φουρνέλα! Κάθε μέρα, πρωί, μεσημέρι βράδυ έσκαγαν φουρνέλα κάτω από τα πόδια μας κάνοντας τη γη να τρέμει. Όταν είσαι μέσα σε κτίριο, το αισθάνεσαι με τον ίδιο τρόπο σα να πετάνε ένα δίπορτο ψυγείο στη διπλανή σκάλα.

* Η νυχτερινή ζωή του Ελσίνκι περιορίζεται σε ένα τετράγωνο περίπου 500 * 500μ, γύρω από το εμπορικό κέντρο Kamppi, το σιδ. σταθμό κ το πανεπιστήμιο (Yliopisto). Πέρα από εκεί, πιο έξω, στις γειτονιές, Σαβ βράδυ κ δεν κυκλοφορούσε ούτε γάτα. Κυριολεκτικά.

* Νυχτερινή έξοδος για το νεαρό Φινλανδό σημαίνει να βγει με την παρέα του κ να πάνε σε ένα μπαρ/κλαμπ. Στη διαδρομή, ένα ή περισσότερα μπουκάλια βότκα ή πιο σπάνια τζιν/ουϊσκι, αλλάζουν συνέχεια χέρια κ εξατμίζονται σε χρόνο dt. Τα άδεια μπουκάλια πρέπει σχεδόν απαραίτητα να τα σπάσει μετά κάτω. Όποιος σκοντάψει κ πέσει κάτω Σαβ ή Κυρ πρωί στο Ελσίνκι τη γ@μησε από το γυαλί που υπάρχει! Ο μόνος τρόπος να καθαρίσει αυτό το χάλι είναι με μηχανικά σάρωθρα.

* Σαβ απόγευμα στην Esplanadi, από τις πιο χλιδάτες λεωφόρους, πίσω από την όπερα. Παρέες τα λένε στα παγκάκια, ζευγάρια χαϊδολογιούνται, παιδάκια παίζουν κ ένας άστεγος σε ένα παγκάκι τον βγάζει έξω κ κατουράει εκεί που κάθεται.

* Ένα πράγμα που λείπει σχεδόν από όλο το Ελσίνκι είναι οι κάδοι σκουπιδιών. Αν περπατάς κ έχεις κάποιο σκουπίδι, μπορεί να πάει είτε στην τσέπη σου, είτε κάτω. Έχω την εντύπωση πως για το μέσο Φινλανδό Κυρ με Πεμ ισχύει η τσέπη κ Παρ-Σαβ ισχύει το κάτω.

* Στο καταμαράν για Τάλιν κ τελευταία στιγμή να πας θα βρεις εισιτήριο. Παρ’όλα αυτά η κράτηση είναι καλή ιδέα μιας κ είναι χωρίς καμία υποχρέωση. Σε κάθε περίπτωση, αν είναι ΠΣΚ με καλό καιρό, προετοιμάσου για ουρά 20′ στο ταμείο.

* Για Τάλιν, δεν πάει σχεδόν κανένα αυτοκίνητο με το καταμαράν. Αντίθετα, πάει πάρας πολύς κόσμος με βαλίτσες κ καροτσάκια από αυτά που έχουν οι πλανόδιοι. Άδεια. Παίρνουν το πρωινό καράβι, κατά τις 10.30, κ γυρνάνε με το 1ο απογευματινό, κατά τις 16.30. Μπαίνοντας στο καράβι της επιστροφής οι περισσότεροι εξακολουθούν να έχουν άδεια καροτσάκια. Σκοπός τους δεν ήταν να πάνε στο Τάλιν, αλλά να βρεθούν στο καράβι. Όσο βρίσκεται σε διεθνή χωρικά ύδατα, ανοίγει το κατάστημα με τα αφορολόγητα. Μπύρες, ποτά, τσιγάρα, σοκολάτες, όλα στη διάθεση του πάντα διψασμένου κ πεινασμένου Φινλανδού. 11ε για 1 λίτρο βότκα είναι πραγματική ευκαιρία στο μακρινό βορρά!

* Απορώ πώς κ δεν έχει σκεφτεί κανείς να φτιάξει ένα καράβι με εισιτήριο one-way: το παιρνεις κ καλά για κρουαζιέρα, βγαίνεις στα ανοιχτά, κάνεις τα ψώνια σου κ γυρνάς, χωρις να πληρώνεις το ~40άρι του day cruise.

* Στο Ελσίνκι, κ από ό,τι άκουσα κ στη Φινλανδία, δεν υπάρχει μαγαζί από εστιατόριο έως μπαρ χωρίς πορτιέρη/φουσκωτό στην πόρτα. Σαβ βράδυ έχουν μέχρι κ τα ΜακΝτόναλντς στο κέντρο. Αλήθεια! Δουλειά του τύπου δεν είναι να λέει «έχετε κάνει κράτηση; συνοδεύεσαι;» αλλά να τσεκάρει μήπως πάει να μπει κανένα λιώμα κ να προλαβαίνει τις φασαρίες. Είναι κλασική φιγούρα, λες κ τους βγάζουν από εργαστάσιο: γύρω στο 1,90, γεροδεμένος, χωρίς να φαίνεται ότι έχει λιώσει να σηκώνει σίδερα, με σχεδόν ξυρισμένο κεφάλι. Στα πιο παρακμιακά μέρη, έχουν κ ξανθό γενάκι αλά ΖΖ Τοπ. Πάντα, δε, φοράει ένα καρτελάκι με το όνομά του. Η παρουσία του, λέει, επιβάλλεται βάσει νόμου! Όντας έθνος ξυλοκόπων, υπάρχει αφθονία υποψήφιων ντουλαπών από φινλανδικό σφεντάμι για αυτές τις θέσεις.

* Τα ΣΚ το πρωί, μετά τις 10, υπάρχει υπαίθρια αγορά στην πλατεία Etelaesplanadi. Αν θες να πάρεις κανένα σουβενίρ σε λογική τιμή (π.χ. κέρατα για το αμόρε σου, προβιά ταράνδου να παίξετε τον Άη Βασίλη), τότε το μέρος συνίσταται. Δε θα τα βρεις τσάμπα πράμα, αλλά οι μόνες άλλες επιλογές που ξέρω είναι είτε στο πολυκατάστημα Stockman είτε στο αεροδρόμιο. Κ στα 2 αυτά θα σου χαϊδέψουν τον κ0λο, στα σίγουρα.

* Ενδεικτικές τιμές από διάφορες μαλακιούλες που ίσως σου τραβήξουν το ενδιαφέρον (σίγουρα τράββηξαν το δικό μου): προβιά ταράνδου ~50ε, προβιά μερινός ομοίως, σουβενίρ από κέρατο/κόκκαλο ταράνδου >10ε.

* Ένα άλλο ενδιαφέρον στοιχείο σε αυτήν την αγορά είναι το πώς πωλούνται τα φρούτα κ λαχανικά. Όχι με το κιλό, αλλά με τη λίτρα. Ο πωλητής έχει διάφορα δοχεία σαν καρτούτσα κ τα γεμίζει με το είδος που θες. Εντελώς γελοίο θα έλεγα, αλλά αφού τους αρέσει, η γνωμη μου περισσεύει. Άλλο ενδιαφέρον είναι η απίστευτη ποικιλία από μούρα (berries) όλων των χρωμάτων: lingonberries, blueberries, cloudberries, whiteberries, redberries κ δεν ξέρω κ ‘γω τι άλλα berries. Τέλος, να μην παραλείψω τη μεγάλη μου αγάπη: μανιτάρια. Να βλέπεις ένα πάγκο να ξεχειλίζει από κίτρινους πλεύρωτες κ να σου έρχεται να πέσεις μέσα.

* Στο Τάλιν, στην περιοχή Kadrioru είναι η ρώσικη γειτονιά. Τα Σαβ, ίσως κ άλλες μέρες έχει μία μεγάλη υπαίθρια αγορά (καλύτερα, πρόχειρα στεγασμένη) όπου πωλούνται σχεδόν τα πάντα: από σπάνια μανιτάρια του δάσους μαζεμένα με στοργή κ προδέρμ από την μπαμπούσκα, μέχρι αντιασφυξιογόνες μάσκες του Κόκκινου Στρατού κ πακέτα μακαρόνια. Κανείς εκεί δε μιλάει Εσθονικά κ δεν έκανα την προσπάθεια να δω αν μιλάνε αγγλικά.

* Πίσω από τα ξενοδοχεία κ τα μοντέρνα κτίρια της Pronski, παλιά ξύλινα σπίτια παρατημένα σε σημείο κατάρρευσης. 3 τύποι βελονιάζονται σε μια γωνιά.

* Στο Τάλιν, στις γειτονιές, φαίνεται σα να μην υφίσταται η έννοια του οικοδομικού τετραγώνου κ της περίφραξης, ιδίως γύρω από τα μεγάλα κτίρια. Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να πας προς μία κατεύθυνση χωρίς να χρειαστεί να λοξοδρομήσεις, απλά περνώντας από τον προαύλιο χώρο του ενός κτιρίου στον άλλο.

* Το πιο «κλασσικό» Φινλανδικό πιάτο: τάρανδος μαγειρεμένος στο τηγάνι με συνοδεία μαρμελάδας lingonberries κ πουρέ. Το εστιατόριο Lappi στην Annankatu μπορεί να είναι πιασοκώλικο, αλλά σαν χώρος είναι πάρα πολύ ωραίος. Παντού γύρω κορμοί, λες κ είσαι μέσα σε φινλανδικό σπίτι.

* Γενικά, το φαγητό είναι ψιλοακριβό στο Ελσίνκι κ δεν πέφτει κάτω από από τα 30ε το κεφάλι, πολλές φορές μόνο με κυρίως. Άλλη εναλλακτική τα μπουφετζίδικα κάτω από το Kamppi (δεν τα τίμησα, δυστυχώς) ή τα κεμπάπ με τη (μεγάλη) μερίδα να κυμαίνεται από 6 ως 8,5ε.

* Οι Φινλανδοί καπνίζουν πολύ για βορειοευρωπαίοι, ιδίως περπατώντας. Μόνο στην Αθήνα βλέπεις τόσο κόσμο να πηγαίνει με ένα τσιγάρο στο χέρι. Ένας λόγος ίσως είναι ότι απαγορεύεται σε όλους τους εσωτερικούς χώρους.

* Θα μου μείνει άλυτο μυστήριο γιατί υπάρχουν τόσοι πολλοί Φινλανδοί οδηγοί αγώνων (Άρι Βάτανεν, Γιούχα Κάνκονεν, Μίκα Χάκινεν, Ραϊκόνεν, Γκρόνχολμ, Χίρβονεν κ ούτε ξέρω πόσοι άλλοι). Περίμενα ότι στο Ελσίνκι όλοι θα πήγαιναν με τρελές πάντες, αλλά απογοητεύτηκα. Η κίνηση στους δρόμους πάει με ταχύτητα παρκαρίσματος. Χμμ, ποιος ξέρει; Ίσως το χειμώνα με τους πάγους να ξυπνάει το θηρίο μέσα τους…

* Στις στάνταρ παροχές όλων των ξενοδοχείων, μαζί με το πρωινό, είναι κ η σάουνα.

* Το κέντρο του Ελσίνκι πρέπει να έχει τη μεγαλύτερη πυκνότητα ξενοδοχείων από κάθε άλλο μέρος του πλανήτη. Χωρίς υπερβολή, πρέπει να υπάρχει ένα μεγάλο ξενοδοχείο κάθε 200μ. Το ωραίο είναι ότι στο τέρμα του θεού κ με τόσες διαθέσιμες κλίνες, 2 φορές τώρα είχα πρόβλημα να βρω δωμάτιο σε λογική τιμή!

* Τι είναι Ενωμένη Ευρώπη; Είναι ένας Έλληνας να κάθεται στο Ελσίνκι με ένα Φινλανδό, σε μία ιρλανδέζικη παμπ, να πίνουν βέλγικη κ τσέχικη μπύρα, να μιλάνε για μία δουλειά στη Γαλλία, να χτυπάει το τηλ του Φινλανδού κ να λέει στην ελληνίδα γυναίκα του στην άλλη άκρη της γραμμής «ela, psihi mou». Μόνο κ μόνο για αυτό το σκηνικό χέζω πατόκορφα όσους μ@λάκες μυρηκάζουν ακόμα το «έξω από την Ε.Ε.»

* Από τα ψηλότερα αν όχι το ψηλότερο σημείο στο επίπεδο Ελσίνκι είναι το μπαρ του ξενοδοχείου Torni. Χειμώνα καλοκαίρι δε βρίσκεις να σταθείς, λόγω θέας. Μετά τον Β’ Π.Π., λέει, στο Torni είχε εγκατασταθεί η σοβιετική αντιπροσωπεία κ κατόπτευαν, συμβολικά, την πόλη. Το κτίριο έγινε de facto κράτος εν κράτει κ συγκέντρωνε το μίσος του πληθυσμού. Ο θρύλος λέει πως όταν έφυγαν οι κόκκινοι, το κτίριο ήταν χειρότερα κ από ερείπιο. Αυτή τη στιγμή είναι από τα πιο ακριβά ξενοδοχεία της πόλης.

* Μόλις 1,5 χλμ από το κέντρο, στο πάρκο της Toolonlahti έχει λαγούς! Πραγματικούς λαγούς μέσα στους θάμνους, 2 βήματα από τη διασταύρωση. Για σκίουρους ας μην το συζητήσουμε. Σχεδόν σου πιάνουν κουβέντα.

* Λίγο πιο πέρα, πάνω σε ένα γρανιτένιο λόφο έχει ένα μεγάλο λούνα παρκ. Η χαρά του παιδιού!

* Στο αεροδρόμιο του Ελσίνκι ο γκουρμέ τουρίστας έχει την ευκαιρία να αγοράσει κρέας αρκούδας κονσέρβα στην προνομιακή τιμή των 135ε το κιλό. Το κρέας του ελαφιού κονσέρβα είναι στη λογική τιμή των 45ε ενώ ο τάρανδος έχει κατρακυλήσει στα 40ε. Τσάμπα πράμα, γλυκό σα μέλι. Το μαμούθ, δυστυχώς, είχε εξαντληθεί…

* Παρ’όλο το μπουγατσόκρυο των 7 βαθμών, αρκετοί Φινλανδοί επιμένουν κ χρησιμοποιούν το ποδήλατό τους. Χωρίς φώτα, χωρίς φωσφοριζέ γιλέκα. Καταλαβαίνω τη σιγουριά τους. Οι δρόμοι είναι έρημοι μετά τις 18.00 κ αν κυκλοφορεί κανένα αμάξι, σίγουρα θα το οδηγεί ο μπατζανάκης του Κάνκονεν.

* Στο Ελσίνκι χιονίζει μετά το Γενάρη. Μέχρι τότε, λέει, βρέχει.

* Έχω καταλήξει ότι χοντρός κ Φινλανδός δεν πάνε στην ίδια φράση.

* Οπουδήποτε έχει μπουφέδες (πρωινό, καντίνες) δεν έχει ατομικά βουτυράκια. Αντίθετα, έχει οικογενειακά βιτάμ κ βούτυρα. Φεύγοντας ο καθένας αλοίφει τη φέτα του. Τα ψωμιά τους είναι ολικής άλεσης με ό,τι σπόρο βάζει ο νους του ανθρώπου κ απλώς γ@μάτα.

* Όλα τα τρόφιμα στη Φινλανδία, από το σούπερ μάρκετ μέχρι στις καντίνες των εταιρειών, έχουν σήμανση για το αν περιέχουν λακτόζη, γλυκόζη κ διάφορα άλλα σε -όζη. Ο πληθυσμός, λέει, της Φινλανδίας έχει lactose intolerance σε ποσοστό 30 – 40%. Όπου lactose intolerance μπορεί να σημαίνει από τα γνωστά μας πρωινά ρεψίματα μετά το γάλα μέχρι πιο σοβαρά συμπτωματα. Π.χ. όπως μου έλεγε ένας υπάλληλος του πελάτη, αν πιει συνηθισμένη ποσότητα ξυδιών κ στο τέλος μία γουλιά Baileys, εξασφαλίζει ένα 8ωρο εμετών. Η προσοχή τους σε αυτά τα θέματα, βέβαια, φτάνει σε βαθμό γελοιότητας. Πως αλλιώς να εκλάβεις ένα μπωλ μήλα με καρτελάκι μπροστά lactose free;

* Το γάλα με 0 λιπαρά κ χωρίς λακτόζη έχει γεύση λευκού νερού.

* Στα μαγαζιά που πουλάνε ποτά (μπαρ, καφετέριες) υπάρχει εξωτερικά ένας χώρος περιφραγμένος με σκοινί. Αυτός είναι βάσει νόμου ο χώρος μέσα στον οποίο οι θαμώνες επιτρέπεται να καταναλώνουν αλκοόλ. Αν κάποιος πάει να την κάνει παραέξω με ξύδι στο χέρι, ο πορτιέρης που είπαμε πιο πάνω λαμβάνει τα αντίστοιχα μέτρα.

* 01.00 το πρωί Σαβ σε κεμπάπ του Berghal. Σκάει μύτη ένα απίστευτο παιδί, ντυμένη με άρβυλα, μπλε εκαμίτιτκη στολή, μπερέτα, γκλοπ κ αλεξίσφαιρο. Μπατσίνα. Οι σουβλατζήδες μόλις την είδαν λούφαξαν κ άρχισαν τα φοβισμένα χαμόγελα. Εγώ πάλι αισθανόμουν μία ακατανίκητη επιθυμία να παρανομήσω. Τελικά δεν έκανα καμία μ@λακία 🙂

* Αρκετές εταιρείες έχουν ωράριο εργασίας 8 – 4. Το χειμώνα είναι ο μόνος τρόπος να προλάβεις να δεις λίγο ήλιο. Διαφορετικά, το χειμώνα, με την ανατολή στις 09.30 κ τη δύση στις 16.00, «νύχτα μπαίνεις, νύχτα βγαίνεις»

* Αντίθετα, το καλοκαίρι το μεσογειακό βιολογικό ρολόι είναι εξασφαλισμένο ότι θα χτυπήσει μπιέλα. 23.30 το βράδυ, ο ήλιος μόλις να δύει λες κ είναι απόγευμα κ εσύ να αναρωτιέσαι «μα γιατί κλείνουν τα εστιατόρια, ακόμα δε νύχτωσε;»

Σεπτεμβρίου 2, 2007

Κατσαρίδες

Posted in Επικαιρότητα, Ελληναράδες, Κοινωνία στις 1:03 μμ από perissos

Μίλαγα χτες με μία συγγενή, η οποία εργάζεται στο Τ.Τ.

Από τότε που ξεκίνησε η ιστορία με το επίδομα, έχει τρελαθεί, δεν προλαβαίνει να σηκώσει κεφάλι από την υπερωρία κ τις χρηματαποστολές που φεύγουν συνεχώς.

Μόνο το Τ.Τ. κ μόνο ως την Παρ είχε μοιράσει 40 Με(*).
Δηλ. οι ποιο μεγάλες τράπεζες πόσο να έχουν μοιράσει;
Όλες μαζί, άραγε;

Κ μετά διαβάζεις αυτό, αυτό κ δεν ξέρω κ ‘γώ τι άλλο.

Κατσαρίδες, ρε πούστη μου! Μια κοινωνία γεμάτη κατσαρίδες.

Κ από την άλλη υπάρχουν ακόμα ανάμεσά μας Μαλάκες που πιστεύουν κ διαδίδουν τέτοιες πίπες.

(*) Να σου θυμίσω πόσο είναι σε δραχμές; 13 630 000 000. Κάτσε κ μέτρα μηδενικά…