Φεβρουαρίου 2, 2010

Tech support

Posted in IT, Εργασία και χαρά στις 1:40 πμ από perissos

Τεχνική συζήτηση. Ο ένας εκθέτει το πρόβλημά του στον άλλο για να πάρει 2η γνώμη.

– …κ κάνει ο χρήστης submit, φσιουπ! παίρνει ο server τα δεδομένα κ τσούκου-τσούκου, τσούκου-τσούκου αρχίζει την επεξεργασία.

– K κάνει rollback αμέσως;

– Όχι, συνεχίζει κούτσα-κούτσα-κούτσα την επεξεργασία για κάνα 4λεπτο πριν πάει στις εγγραφές.

– K λήγει το transaction;

– Όχι ακόμα. Ο server συνεχίζει κ κάνει select τις εγγραφές μία-μία με το query XYZ, με το πάσο του, κλιτς-κλιτς, κλιτς-κλιτς, για 10’, 15’, κ δωσ’του τσίκι-τσίκι-τσίκι περνάει κάνα μισάωρο έτσι.

– Κ τότε λήγει;

– Ναι, τότε δεν έχει προλάβει, κάνει μία μπαμ! κ αρχίζει τα rollback δεξιά-αριστερά. Τι λες να είναι;

– Με τόσους θορύβους, μάλλον θέλει γρασάρισμα!

Advertisements

Ιανουαρίου 15, 2010

Η κατάρα του ΙΤ

Posted in IT, Άνεμοι κ Ύδατα, Εργασία και χαρά στις 11:33 πμ από perissos

Διάλογος στην κουζίνα σε ανύποπτο χρόνο. 2 συνάδελφοι συζητάνε για κάποια… γνωστή τους; υποψήφια γκόμενα; τηλεστάρ; Αγνοώ, αλλά δεν έχει κ τόσο σημασία.

– Κ λέγε, πώς είναι; Καλή;

– Ε, ψιλο-μέτρια.

– Τι;! Είναι ή όχι;

– Ε, τι να σου πω; Θα μπορούσε να δουλεύει εδώ μέσα.

– Ωχ, κατάλαβα! Άσε…

κ φεύγει με τα αυτιά κατεβασμένα.

Ευτυχώς η συζήτηση έγινε χαμηλόφωνα κ δεν κατάλαβαν 2 συναδέλφισσες που ήταν κ αυτές στην κουζίνα εκείνη τη στιγμή.

😀

Οκτώβριος 26, 2009

Τα πρώτα βήματα

Posted in IT, Εργασία και χαρά στις 2:59 μμ από perissos

Γενικά αποφεύγω να γράψω για τα επαγγελματικά μου εδώ. Ίσως επειδή να τα θεωρώ βαρετό θέμα συζήτησης (όπως κ είναι για πολλούς οι υπολογιστές).

Τον τελευταίο μήνα, όμως, κάποιες επαγγελματικές εξελίξεις (ή μη-εξελίξεις, όπως το δει κανείς), έγιναν η αφορμή για να πέσω πολύ ψυχολογικά κ να επακολουθήσει μία θύελλα ενδοσκόπησης κ απαισιοδοξίας η οποία ακόμα δεν έχει κοπάσει.

Ας τα πάρω από την αρχή…

Πιστεύω ακράδαντα πως η επαγγελματική ζωή του μέσου προγραμματιστή είναι πολύ σύντομη. Είναι συγκρίσιμη σε συντομία κ ένταση με αυτήν ενός μοντέλου ή ενός αθλητή (ενδεχομένως χωρίς το αντίστοιχο glamour, εάν αυτό σημαίνει κάτι). Λίγα χρόνια έντονης προσπάθειας κ μετά… μετά περιμένεις να σε "μπιστολίσουν" εκεί που κάθεσαι. Η δουλειά δε θέλει απλώς ένα μυαλό να δουλεύει κ 2 χέρια να πληκτρολογούν. Θέλει φρέσκο μυαλό, να τραβά τη γνώση σα σφουγγάρι, να έχει όρεξη να κάθεται ως αργά για να βγει το Ν-οστό release, να μην έχει παιδιά-σκυλιά-υποχρεώσεις να του αποσπούν την προσοχή, να μην έχει δάνεια κ υποχρεώσεις κ γίνεται πολύ ακριβός. Θέλει νεόπουλα, με λίγα λόγια. Όπως λέει κ η αγαπημένη παροιμία ενός πρώην-συναδέλφου-νυν-εκδότη(!!) "σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν". Κ τα στέλνουν στην Ιταλία για κονσέρβες, θα συμπλήρωνα εγώ.

Οπότε, τι; Live fast, die young, debug hard?

Όχι κ τόσο.
Έχω καταλήξει πως οι επαγγελματικοί δρόμοι που ανοίγονται μπροστά σε έναν ως-τώρα-προγραμματιστή-αλλά-μετά-τι είναι οι εξής 5 (φαντάζομαι θα βρεις αντίστοιχα παραδείγματα από τον κύκλο σου):

  • Τσοπάνης. Ή ψιλικατζής. Ή κηπουρός, ταξιτζής, περιπτεράς, ΕΠΟΠ, ταβερνιάρης, ο,τιδήποτε άλλο εκτός από προγραμματιστής. Μπούχτισες πια τα αδύνατα deadlines με τον κάθε ανερμάτιστο ξερόλα να μην ξέρει τι του γίνεται, πάντα ήθελες να αναλάβεις το ανθοπωλείο (ή το περίπτερο, το ταξί,…) του θείου Αρμόδωρου, οπότε κ τα παρατάς όλα για το απόλυτο career change. Άντε γεια, debuggers κ ΡΜs!
  • Δημόσιος. Ή σε ΟΤΑ, πανεπιστήμιο, χαλαρή τράπεζα, εκπαιδευτικός, κάτι συναφές με το επάγγελμα αλλά πολύ χαΛΛαρά, αδερφέ! Ναι, τα χρήματα είναι στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων σαφώς λιγότερα, αλλά πληρώνεται ο μεσημεριανός ύπνος; Οι δίμηνες διακοπές; Οι 6 μέρες άδεια το χρόνο για "ενημέρωση γονέων στο σχολείο"; (αλήθεια, υπάρχει!) Τα επιδόματα κ οι τιμητικές; Δε θα σχολιάσω παραπάνω το κομμουνιστικό όνειρο σύσσωμου του ελληνικού έθνους.
  • ΡΜ. Ναι, γίνεσαι ένας απο αυτούς, ένας αποτέτοιος. Κάποιος πρέπει να συμπληρώνει αυτά τα ατελείωτα Excelόφυλλα, να πρήζει τον κόσμο, κ να φοράει λευκό πουκαμισάκι κ παπούτσια με τακούνι στο γραφείο. Είτε είσαι πολύ επικοινωνιακός, είτε ηγετική μορφή, είτε απλά ποτέ δεν ήσουν κ κάνας developer της προκοπής, τώρα έχεις κάθε επαφή με το μάχιμο development κ βρίσκεσαι σε αυτό το ενδιάμεσο επίπεδο του στελέχους, όπου οι αρμοδιότητες είναι θολές, όλοι φταίνε εκτός από εσένα κ όλοι εσένα βρίζουν. Μία εναλλακτική ατραπός, παράλληλη με του ΡΜ, θα μπορούσε να θεωρηθεί κ ο όψιμος tester.
  • Guru. Έχεις συσσωρεύσει έτη επί ετών εμπειρίας, είσαι πραγματικά καλός στη δουλειά σου, οπότε μεταμορφώνεσαι σιγά-σιγά σε ένα σεβάσμιο guru με γένια σαν τον Gandalf, ένας uber-senior developer. Είτε ξέρεις πάρα πολύ καλά 1-2 συγκεκριμένα συστήματα που κανείς άλλος δεν τολμά να τα αγγίξει, είτε απλώς έχεις την ικανότητα να παρακολουθείς τις εξελίξεις με τον αντίστοιχο κόπο. Ενδεχομένως η προσωπική σου ζωή να έχει δεχτεί κάποιο πλήγμα κατά τη διάρκεια αυτής της πορείας, λόγω της πίεσης από την εταιρεία, ίσως κ όχι. Εάν το EQ σου συμβαδίζει με το IQ σου τότε μπορείς να έχεις κ τις αντίστοιχες απολαβές, μέχρι η εταιρεία να κλείσει ή να αντικατασταθούν τα συστήματα τα οποία υποστηρίζεις.
  • Ελεύθερος. Αποδεσμεύεσαι από τις εταιρείες, κατεβαίνεις από τη ναυαρχίδα κ σαλπάρεις με το δικό σου σκαφίδι. Δεν είσαι πια μισθωτός, αλλά αναλαμβάνεις δουλειές είτε μόνος είτε με κάποιους συνεταίρους. Είσαι ελεύθερος να παζαρέψεις τον εαυτό σου όσο θες κ όσο σε παίρνει απευθείας με τον πελάτη κ να καρπωθείς την όποια υπεραξία σου. Προφανώς, όσο πιο μικρό το σκάφος σου, τόσο πιο ευάλωτο στη θαλασσοταραχή της αγοράς. Για να μη μιλήσουμε για τη δυσκολία να δημιουργήσεις το δικό σου σκαφάκι to begin with 😉

Εγώ προσπαθώ να ακολουθήσω τον 5ο δρόμο. Ακριβώς αυτόQ ελπίζω κ προσπαθώ. Είναι, όμως, μία προσπάθεια η οποία συνεχίζει τώρα με κάποια διαλείμματα εδώ κ 2+ χρόνια κ ακόμα δεν έχω δει φως. Για την ακρίβεια, αυτό που έχω δει είναι οι δυσκολίες που υπάρχουν, βελτιώνοντας κάτι σε κάθε διαδοχική προσπάθεια, αλλά πάλι πέφτοντας σε άλλες δυσκολίες, λες κ αλλάζω συνέχεια πίστες χωρίς να τερματιζω.

 

Εάν ήταν να συνοψίσω τις έως τώρα εμπειρίες μου:

Ξεκίνησα μόνος πριν 2 χρόνια με ένα μεγάλο(*) έργο για έναν πελάτη-γνωστό από το εξωτερικό. Οι προοπτικές ήταν άριστες (καλή ιδέα για σύστημα εξοικονόμησης ενέργειας, δυνατότητα για μεταπώληση του συστήματος εν Ελλάδι). Αλλά μετά από λίγους μήνες σκληρού moonlighting διαπίστωσα ότι απλά είχα ξεφουσκώσει, απλά δεν άντεχα άλλο σερί από τις πολλές ώρες στο γραφείο στις ακόμα περισσότερες μετά τα μεσάνυχτα να προγραμματίζω. Άρχισα να παίρνω συμπληρώματα, tonotil, σκέφτηκα μέχρι κ αναβολικά να αντέξω. Βλέποντας ότι μετά από μήνες ολόκληρους ξενυχτιού ήμουν ακόμα στην αρχή αποκαρδιώθηκα τελείως. Συνειδητοποίησα ότι έπεσα στα βαθιά, χωρίς να ξέρω να κολυμπάω. Χρήματα δεν περίσσευαν να κάνω κάποιον subcontract κ δε σου κρύβω ότι δύσκολα εμπιστευόμουν κάποιον για συνεργασία (λόγω χαρακτήρα, έλλειψης εμπειρίας,…). Ναι μεν πληρώθηκα για 1 deliverable το οποίο του επέτρεψε να εισπράξει ~100k χρηματοδότησης, αλλά από εκεί κ μετά τπτ. Του είπα περίλυπος ότι δεν μπορούσα να τον βοηθήσω άλλο κ το έληξα εκεί.

Μετά από μερικούς μήνες (πριν από περίπου 1 χρόνο) άλλη μία ευκαιρία χτύπησε την πόρτα κ φαινόταν ακριβώς αυτό που ζητούσα. Ένα μικρό εργάκι, ακριβώς στα μέτρα ενός ατόμου. Ένας κουμπάρος(%) με μία εταιρεία ήθελε ένα σύστημα να παρακολουθεί τη λειτουργία της επιχείρησής του. Εντελώς niche κ με αρχικό προϋπολογισμό περίπου 1,5 ανθρωπομήνα ήταν ακριβώς αυτό που ήθελα: η ευκαιρία να μάθω να κολυμπάω. Πώς στήνεται ένα έργο, code repositories, releases, ανάλυση, requirements, πλάνο, όλα one-man show. Από αρχική προσφορά 7k με παζάρεψε στα 5k, αλλά να σου πω την αλήθεια δε με ένοιαζε, ήθελα να το δοκιμάσω, να ακονίσω τα νύχια μου, να ξεκινήσω. Στην πορεία είδα ότι… η πορεία ήταν μακριά. Εδώ είδα ξεκάθαρα ότι όταν εργάζεσαι part-time το 1 γίνεται 4 στην καλύτερη των περιπτώσεων. Χρειαζόταν πολύ προσπάθεια για να μπορέσω να αποδώσω 2 πραγματικές ώρες έργου το βράδυ ή το ΣΚ. Οπότε ο 1,5 ανθρωπομήνας έγινε 6+. Βάλε στη μέση κ καθυστερήσεις εκατέρωθεν στη συνεννόηση, αλλαγές στις απαιτήσεις παρά τον αρχικό σχεδιασμό, Πάσχα, καλοκαίρι, κούραση (περισσότερο ψυχολογική παρά σωματική). Ενώ αρχικά λες “ψε! Ούτε 2 μήνες δουλειά” ήρθε κ εδώ κάποια στιγμή που απλά είχα ξεχάσει τι, πώς κ γιατί το σύστημα ήταν όπως ήταν, απλά επειδή είχαν περάσει μήνες. Χάθηκε το αρχικό momentum. Κάποιες προσπάθειές μου να βρω εξωτερική βοήθεια μέσω subcontracting έπεσαν στο κενό καθώς πολύ απλά το κόστος θα ήταν το ίδιο όπως χρέωνα εγώ, άρα καθόλου περιθώριο για λάθη, integration,… Τελικά, το αποτέλεσμα ήταν όταν το σύστημα παραδόθηκε ο πελάτης να μην το θέλει πια καθώς κ αυτός, κατά τα λεγόμενά του, είχε χάσει τη δουλειά την οποία θα έκανε monitor με αυτό($). Οπότε έμεινα με 1 s/w το οποίο ζήτημα είναι εάν αφορά 2 εταιρείες στην Ελλάδα. Ναι, θα βγάλω ένα site να το διαφημίσω μήπως βρεθεί κάποιος στον πλανήτη να ενδιαφερθεί. Ναι, είναι ένα μάθημα. Δεν παύει, όμως, να είναι κ απογοήτευση.

Πριν από περίπου 6 – 7 μήνες με το έργο του “κουμπάρου” να βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη κ να εγώ να εχω στο μυαλό μου τα ερωτήματα περί μόνος ή μάνος στις δουλειές, είχα άλλη μία προσφορά-ευκαιρία out of the blue. Ένας φίλος είχε μία εταιρεία γνωστών του στο χώρο της διαφήμισης η οποίοι ήθελαν ένα σύστημα να παρακολουθούν τις δραστηριότητές τους. Το σύστημα φαινόταν ό,τι έπρεπε για να γίνει προϊόν κ ναι μεν οι γνωστοί δεν θα έκαναν επένδυση(&), αλλά κ εμείς δε θα διακινδυνεύαμε κάτι παραπάνω από το χρόνο μας. Λαμπρά! Λαμπρότατα! Πίστεψα σε αυτό, κ μπήκαμε γερά 5 συνάδελφοι-φίλοι-συνέταιροι, ώστε να μπορέσει να μοιραστεί ο χρόνος κ να βγει πιο γρήγορα το προϊόν live. Τελικά κ εδώ είδα στην πορεία ότι δεν είχα φτάσει στο τέρμα της διαδρομής μου, αλλά απλά προχώρησα άλλο ένα βήμα για να συναντήσω ακόμα περισσότερες δυσκολίες ή/κ πράγματα που δεν τα είχα σκεφτεί αρχικά.

Έτσι ναι μεν μαζεύονται 2-3-4-Ν συνέταιροι, αλλά πώς εξασφαλίζεται το όσο γίνεται αδιάλειπτο commitment; Πώς αντιμετωπίζεις το ότι ο τάδε ή ο δείνα έχασαν το ενδιαφέρον τους ή απλά βαριούνται; Ποια ρύθμιση είναι η πιο δίκαιη ώστε να μην είναι 1-2 άτομα οι μαλάκες της υπόθεσης προσπαθώντας να βγάλουν τη δουλειά κ για τους υπόλοιπους; Πώς τα κανονίζεις όλα αυτά χωρίς να γίνεις μαλλιοκούβαρα με τους φίλους/γνωστούς εάν δείχνουν να μην το καταλαβαίνουν από μόνοι τους; Πώς να ξεκινήσεις εταιρεία, φιλοδοξώντας να υποστηρίξεις κ 2ο, 3ο, Ν-οστό πελάτη όταν βλέπεις ότι η ομάδα δεν είναι διατεθειμένη να προσφέρει εργασία αρκετή έστω κ για τον 1ο(#); Είναι λογικό να υπάρχουν 5 προγρ/τές κ να βλέπεις ότι τελικά υπάρχει ανάγκη να “προσλάβεις” εξωτερικούς εάν θες να βγει η δουλειά;

Για να μη σου τα πολυλογώ, τον τελευταίο 1 μήνα είχαμε μείνει σχεδόν 1,5 άνθρωπος να παλεύουμε με testing κ δοκιμές μήπως κ φτάσει το σύστημα να είναι αρκετά σταθερό για να βγει live. Οι υπόλοιποι σχεδον δε ρωτάνε τι γίνεται. Από τέλος Σεπ έχει φτάσει τέλος Οκτ κ ακόμα υπάρχουν δυσεπίλυτα προβλήματα για να μη μιλήσω για τα features που είναι στο queue. Οπότε…;

Να σου πω την αλήθεια, περισσότερο στενοχωριέμαι κ τα παίρνω, όχι τόσο για τη μοναχική προσπάθεια, αλλά για την ευκαιρία που μοιάζει “καμμένη”, είτε επειδή θα φτάσουμε στη βρύση χωρίς να πιούμε νερό, είτε επειδή θα παραδώσουμε, τελικά, κ μετά θα είμαι δεμένος for-life να εκμεταλλευτώ κάτι καλό μαζί με κάποιους που δείχνουν να το έχουν γραμμένο στα @@ τους. Δεν ξέρω, περιμένω να δω πώς κ πού θα βγει.

 

Εάν, πάντως, ήταν βγάλω κάποιο απόσταγμα από όλες αυτές τις εμπειρίες μου έως τώρα, αυτά θα ήταν(^):

  • Εάν δεν μπορείς να εργαστείς full-time σε κάτι, τότε το 1 γίνεται τουλάχιστον 4, ιδίως σε βάθος χρόνου. Δύσκολα μπορείς να αφιερώσεις πάνω από 2 – 2,5 πραγματικά παραγωγικές ώρες τα απογεύματα κ τα βράδια σου, έστω κ αν ξενυχτάς περισσότερες ώρες.
  • Αυτό έχει το επιπλέον αποτέλεσμα ότι μετά από κάποιο ημερολογιακό διάστημα, απλά χάνεις το focus, ξεχνάς πώς κ γιατί υλοποίησες πράγματα πριν από Χ μήνες.
  • Ας μη μιλήσω για το ενδεχόμενο να αλλάξει κάποιο requirement απλά κ μόνο επειδή πέρασε κάποιο χρονικό διάστημα.
  • Εάν είσαι μόνος, ο,τιδήποτε πέρα από τα βασικά (SCM, code docs, unit tests) είναι κάτι παραπάνω από φιλόδοξο. Απλά θα εστιάσεις σε λάθος πράγματα κ θα χάσεις το λίγο σου πολύτιμο χρόνο. Όταν αρχίσεις κ πουλάς τα φτιάχνεις.
  • Οι πρώτες 1-2 κουβέντες που θα κάνεις με τον πελάτη είναι κάτι παραπάνω από σημαντικές, είναι κρίσιμες. Δεν υπάρχει ερώτηση η οποία να είναι χαζή, δεν υπάρχει βαθμός λςπτομέρειας ο οποίος να είναι περιττός ή κουραστικός. Βεβαιώσου ότι κατάλαβες το πρόβλημά του, μετά πείτε τα άλλη μία να τα επιβεβαιώσετε κ μετά στείλε του κ ένα έγγραφο όπου θα τα γράφεις όσο πιο αναλυτικά μπορείς να το διαβάσει κ να επιβεβαιώσει ξανά ότι τα κατάλαβες. Αλλαγές θα γίνουν σίγουρα, αλλά εάν ξεκινήσεις με λάθος data model, τότε απλά την μάμησες.
  • Βγάλε την 1.0beta version όσο γίνεται πιο γρήγορα. Κάνε ένα ντου κ σάρωσε όσο γίνεται περισσότερα features ώστε, εάν είναι δυνατόν, να ξεκινήσει να το χρησιμοποιεί ο πελάτης άμεσα. Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να συναντιέσαι με τον πελάτη τακτικά, τακτικότατα, ώστε κ οι 2 να μείνεται engaged κ να πάρεις σχόλια όσο γίνεται νωρίτερα. Σε αυτή τη διαδικασία, πάρε κ προκαταβολή όσο γίνεται πιο νωρίς.
  • Όσο κ να σε τρώει, ΜΗ δοκιμάσεις νέες τεχνολογίες ή το Χ – Ψ framework που διάβασες κ σου φάνηκε φοβερό. Η αλλαγή τεχνολογίας είναι ζαριά που μπορει κ να μη σου βγει. Το learning curve μπορεί να σε γονατίσει, ιδίως εάν είσαι σε πολύ στενά χρονικά πλαίσια moon-lighting. Ξέρεις τσούκου-τσούκου μπολ άριστα, παίξε αυτό, μην το υποτιμάς. Εδώ ο Ρεχάγκελ πήρε ολόκληρο Euro. Όπως λέει κ 1 παροιμία: το 1ο σπίτι που χτίζεις το πουλάς, το 2ο το νοικιάζεις κ στο 3ο μένεις μέσα.
  • Εάν κάτι φαινεται πολύπλοκο, τότε είναι. Ζήτα βοήθεια από τρίτους όσο γίνεται πιο νωρίς για να βγει το bulk της δουλειάς κ ημν αφήσεις να φτάσει ο κόμπος στο χτένι. Ζύγισε από πριν πόσο σε παίρνει να τους πληρώσεις, γιατί θα θελήσουν να πάρουν τα χρήματά τους άμεσα, ενώ εσύ δεν ξέρεις εάν κ πότε θα εξοφληθείς.
  • Για κάτι μεγάλο, καλύτερα να ξεκινήσεις μία συνεργασία, αλλά όχι με πάνω από 2 άλλους. Όπου λαλούν πολλοί κοκόροι κλπ κλπ. Εάν χρειαστεί επιπλέον εργασία προγραμματισμού/testing/…, τοτε απλά βρείτε εξωτερικούς συνεργάτες κ βάλτε χρήματα από την τσέπη σας. Με πορδές δε βάφονται αυγά.
  • Το ιδανικό είναι να έχεις συμπληρωματικές αρμοδιότητες/ικανότητες με τους συνεταίρους σου. Καλό είναι να υπάρχουν 3 προγραμματιστές γιατί θα βγει πολλή δουλειά, αλλά ποιος θα αναλάβει την οργάνωση; Ποιος θα κρτάει το μαστίγιο να τηρεί τα χρονοδιαγράμματα; Τις πωλήσεις/δημόσιες σχέσεις; Το testing/documentation; Νομίζω, κατάλαβες…
  • Δεν έχει τελικά κ πολύ νόημα να κάνεις συζητήσεις “εγώ τόσο %, εσύ τόσο ποσοστό”. Μοιράστε όλα τα ποσοστά ισότιμα, ώστε κ οι ευθύνες/φόρτος να είναι ισότιμες χωρίς δικαιολογίες του στυλ “εσύ έχεις περισσότερο, εγώ έκανα το 12% μου”
  • Βρες κόσμο να σου μοιάζει στη νοοτροπία. Εάν είσαι χαλαρός κ cool, βρες κάποιον(ους) ίδιους με εσένα ώστε να μπορείς να συνεννοηθείς χωρίς να σου σπάνε τα νεύρα με το άγχος τους. Αντίστοιχα, εάν είσαι αγχώδης, βρες συνεργάτες να μοιράζονται τη δική σου θέαση της ζωής χωρίς να σου τη δίνουν με τον σταρχιδισμό τους.
  • Το γεγονός ότι κάποιος είναι καλός φίλος, δε σημαίνει με κανένα, μα ΚΑΝΕΝΑ τρόπο ότι θα είναι κ καλός συνεργάτης! Τελεία! Βρες κόσμο με τον οποίο έχεις δουλέψει στο παρελθόν, ξέρεις ότι είναι αξιόπιστος κ ας μην είναι κ η ψυχή της παρέας.
  • Ζύγισε από πριν τι είναι πιο σημαντικό για εσένα: τα χρήματα, το project, η προοπτική, η φιλία,…; Εάν π.χ. έρθει η ώρα να διαλέξεις ανάμεσα στο να κάνεις το μλκ κ να κρατήσεις τη φιλία σου, ή να κρατήσεις αυτό που έχεις χτίσει πάσει θυσία, τι θα επιλέξεις;

Αυτά τα λίγα είχα να προσφέρω ως γνώση, ελπίζω να τα βρεις έστω κ στο ελάχιστο χρήσιμα

😀

 

(*) Μεγάλο για 1 άνθρωπο, με προϋπολογισμό πάνω από 1 ανθρωπο-έτος κ >30k.

(%) Από τις κουμπαριές μέσω συγγενών με κάτι-παραπάνω-από-γείτονες.

($) Θα πεις ίσως ότι αφού το παρέδωσες ο άλλος να πάει να μαμηθεί κ να το πληρώσει. Εγώ πάλι θα πω ότι όταν η οικογένειά σου έχει ήδη 1 κουμπαριά κ πάει για 2η με τον περι ου ο λόγος, δε λες κουβέντα κ ας θες να πετάξεις μολότωφ… 😦

(&) Υπάρχουν ήδη πλήθος σχετικών εργαλείων στην αγορά. Το πρόβλημα του γνωστού ήταν το υψηλό κόστος κ το γεγονός ότι το support θα ήταν απομακρυσμένο κ “απρόσωπο”. Σε κάθε περίπτωση αυτός θα ήταν εξασφαλισμένος, καθώς πάντα θα είχε ένα plan B/C/D σε κάποιο άλλο προϊόν.

(#) Κακά τα ψέμματα, όταν ο άλλος σε έχει πληρώσει χρήματα κ δεν είναι γνωστός/φίλος σου, έχει απαιτήσεις να τον εξυπηρετήσεις άμεσα, αλλιώς τον έχασες για πάντα.

(^) Προφανώς με τα περισσότερα από αυτά απλώς κομίζω γλαύκας εις Αθήνας. Ας πούμε ότι τα αναφέρω ως επιβεβαίωση αυτών που έχεις διαβάσει κ αλλού κ αναρωτιέσαι εάν έχουν βάση.

Σεπτεμβρίου 8, 2009

Το αγαπημένο μου sweatshop

Posted in IT, Εργασία και χαρά, Ελληναράδες στις 12:04 μμ από perissos

Τρελαίνομαι να ακούω νέα από το αγαπημένο μου sweatshop.

Αυτή τη φορά, όμως, δεν ήταν hear-say, ούτε ψίθυροι από μέσα από την εταιρεία.

Ένα αρθράκι στo Indymedia μας έδωσε τροφή για το συνηθισμένο μας laugh-about-them στην κουζίνα.

Ναι, το indymedia είναι ως επί το πλείστον γτπ στα νέα του κ στην παντελή έλλειψη cross-reference εάν κάτι είναι αληθινό ή όχι.

Αλλά όποιος έχει περάσει ή ακούσει ιστορίες από εκεί, πώς να μην πιστέψει ότι συμβαίνει κ αυτό; Κατά τη σάλα κ τα έπιπλα, καθώς λένε…

Αύγουστος 5, 2009

Paparology

Posted in IT, Εργασία και χαρά στις 12:07 μμ από perissos

Συναντήθηκα πριν λίγες μέρες με έναν καλό φίλο κ συνάδελφο από τα παλιά.

Τα λέμε μία στο τόσο πίνοντας κάνα καφέ ή καμία μπύρα, με το βάρος της συζήτησης όσο περνάνε τα χρόνια να μετατοπίζεται από γκόμενες/ταξίδια/“τιμημένη μπακουρίαση”/μ@λάκες manager προς αρραβώνες/χωρισμούς/καμαρίλα δημοσίου/έργα.

Αυτή τη φορά η συνάντηση είχε εντελώς πρακτικό χαρακτήρα, καθώς, όντας πρόσφατα αναγορευθείς σε καθηγητή τριτοβάθμιου ιδρύματος, ο φίλος θέλει να μπει στο μαγικό κόσμο της υποβολής προτάσεων για ερευνητικά έργα(*). Ζήτησε, λοιπόν, τη συνδρομή μου σε αυτό το task, ως “τον πιο άξιο από όλους τους γνωστούς κ φίλους του”. Με συγκίνησε η πρότασή του, αν κ με έβαλε σε μαύρες σκέψεις για το ποιον των υπόλοιπων φίλων κ γνωστών του 😀

Πάντα μου άρεσαν τα ερευνητικά έργα. Επιλέγεις εσύ το θέμα, τα εργαλεία, τις τεχνολογίες, το ρυθμό κ τη μεθοδολογία υλοποίησης, αντιμετωπίζεις πρωτόγνωρα προβλήματα, φτιάχνεις πράγματα από το μηδέν. Δημιουργείς!

ΟΚ, στη θεωρία αυτά Γιατί στην πράξη κοιτάς να συμπιέσεις το κόστος, κάνεις κ άλλα “σοβαρά” πράγματα παράλληλα, έχεις 1002 λαμόγια από πάνω από το κεφάλι σου να κοιτάνε να φάνε τα λεφτά χωρίς να κάνουν τπτ, κάνεις εκπτώσεις από τον αρχικό φιλόδοξο στόχο, μπορεί να μην υπάρχιε άνθρωπος στον πλανήτη να σε βοηθήσει στα προβλήματα που αντιμετωπίζεις καθώς είσαι όντως πρωτοπόρος κλπ κλπ. Δεν παύει, όμως, να είναι ωραία 🙂

Να’μαι, λοιπόν, ξανά μετά από χρόνια να ψιλοκόβω τεχνικούς όρους, να τεμαχίζω τεχνολογίες κ να ξεπλένω πρότυπα, ανακατεύοντας τις λέξεις κ σιγοβράζοντας τις παραγράφους για να βγει στο τέλος μία εύγεστη κ εύπεπτη σούπα με το όνομα “πρόταση έρευνας”. Μία διαδικασία γνωστή σε όλους ως παπαρολογία. Ούτε για τα λεφτά (#), ούτε για το αναμενόμενο αποτέλεσμα ($). For old times’ sake!  😉

 

(*) Πεδίο δόξης λαμπρόν για πάσης φύσεως φερέλπιδες κ λαμόγια 

(#) Εάν είμαστε τυχεροί θα πάρω το ιλλιγιώδες ποσό των ~3k. Σε βάθος τριετίας! χαχαχα

($) Eλληνικά ιδρύματα, ελληνική χρηματοδότηση κ αποτέλεσμα!;! Μουαχαχαχα

Ιουλίου 3, 2009

+60%

Posted in IT, Εργασία και χαρά στις 3:45 μμ από perissos

Μίλαγα πριν λίγο με ένα φίλο online.
Μου ανακοίνωσε όλο έκπληξη πώς κάποιος από την εταιρεία του έφευγε για να πάει σε γνωστή γαλέρα της αγοράς (έχω κάνει κ εγώ cameo εμφάνιση από εκεί, πήρα κ ένα t-shirt :-)).
Ο λόγος της έκπληξής του δεν ήταν η μεταγραφή, αλλά το γεγονός ότι ο πρώην συνάδελφος θα έπαιρνε 60% αύξηση. Όπως είπε με ένα κράμα έκπληξης κ ζήλιας: «ό,τι ζήτησε, του το έδωσαν».

Κάποιες φορές με διασκεδάζουν τέτοιες κουβέντες με το φίλο μου, κάποιες με στενοχωρούν. Κ αυτό γιατί βλέπω κατ’επανάληψη ότι μετά από περισσότερα χρόνια από εμένα στο κουρμπέτι, ακόμα δεν έχει συνειδητοποιήσει ότι

  • όταν είσαι νέος (στο επάγγελμα, στη ζωή, στα γκομενικά,…) βρίσκεσαι σε άνοδο, κάνεις άλματα. Όσο περνάνε τα χρόνια οι ευκαιρίες για άλματα κ πηδήματα γενικώς μειώνονται. Ιδίως στο επάγγελμά μας. Μάταιο, λοιπόν, να «ζηλεύεις» κάποιον νέο, όπως ο περί ου ο λόγος «+60άρης». Είχες κ εσύ την ευκαιρία σου.
  • για να πάρει κάποιος αρκετά περισσότερα χρήματα με μία μεταγραφή υπάρχουν 2 πιθανότητες:
    – είτε οι «παλιοί» τον είχαν πιάσει μλκ ως τώρα κ ξύπνησε
    – είτε έπιασε αυτός μλκ τους «νέοι» κ κάποια στιγμή θα ξυπνήσουν
    Σε κάθε περίπτωση, αυτά που παίρνει τα αξίζει, είτε λόγω IQ, είτε λόγω EQ. Εσύ τι κάνεις;;;
  • το ότι σου δίνει κάποιος αρκετά χρήματα δε σημαίνει κατ’ανάγκη ότι εκτίμησε τη μέχρι τώρα προσπάθειά σου στη ζωή κ σκέφτηκε να σε ανταμείψει εν είδει κοινωνικής αναγνώρισης. There is no such thing as a free lunch. Εάν παίρνεις +60% κ δουλεύεις +110% είναι υπό συζήτηση κ καθαρά υποκειμενικό πλέον εάν είσαι κερδισμένος.
  • το να κυνηγάς κ να αγχώνεσαι για περισσότερα χρήματα χωρίς να έχεις πραγματική βιοποριστική ανάγκη, είναι ένα task σαν τον Πύθο των Δαναΐδων. Πάντα θα υπάρχουν περισσότερα να κυνηγάς. (ε, ας πούμε κ τη θυμοσοφία μας, τσάμπα είναι…)

Ιουνίου 29, 2009

Πίσω μου σ’έχω διάολε

Posted in IT, Εργασία και χαρά στις 3:25 μμ από perissos

Εδώ κ λίγες βδομάδες έχει προστεθεί ένα νέο μέλος στην ομάδα του μικρού μας έργου.
Καθώς η εταιρεία μου έχει επιλέξει διάταξη open space με desk islands των 3-5 γραφείων (λόγω μηδενικού κόστους διαρύθμισης), ο νέος συνάδελφος κάθησε στο island ακριβώς πίσω μου.

Τι ήθελε κ ήρθε;!;

Δε με ενοχλεί που έχει ερωτήσεις σχετικά με το έργο. Αναμενόμενο κ κανένα πρόβλημα, η δουλειά μας.
Παρακάμπτω κ το χαμογελαστά ειρωνικό ύφος του. Έχω καταλήξει ότι αυτό είναι έμφυτό του κ το χρησιμοποιεί με όποιον κ να μιλάει, είτε στο γραφείο, είτε εκτός.
Ας πούμε επίσης ότι δε με ενοχλεί κ η εμετική κολώνια που φοράει. Δεν μπορείς να κάνεις έρευνα με τις ευαίσθητες μύτες του καθενός πριν διαλέξεις ένα άρωμα.

Αυτό που με συφιλιάζει πραγματικά είναι ότι κάθε φορά που έρχεται να με ρωτήσει καρφώνεται αδιάκριτα στην οθόνη μου. Δεν έχει σημασία εάν εκείνη την ώρα έχω ανοικτό τον debugger, το GMail, το FB ή ο,τιδήποτε. Θα περιεργαστεί την οθόνη μου 5″-6″ κ μετά θα ρωτήσει αυτό που θέλει.

Πολύ κακή συνήθεια η οποία με εξοργίζει πραγματικά, καθώς αισθάνομαι να μου παραβιάζει κατάφωρα τον (έτσι κ αλλιώς ανύπαρκτο σε αυτή τη διάταξη) προσωπικό μου χώρο.

Του το είπα 1-2 φορές μισο-αστεία μισο-σοβαρά «εάν έχασε κάτι στην οθόνη μου», δοκίμασα ψυχρότητα κ κοφτά βλέμματα, αλλά εκεί ο διάολος, το χαβά του.
Δε σου κρύβω ότι μου πέρασε από το μυαλό να δοκίμαζα καμία «τυχαία», κοφτή αγκωνιά πάνω στο περίεργο βλέμμα του, αλλά η βία, όση προσωρινή ικανοποίηση κ να προσφέρει, δεν είναι λύση. Άσε που μπορεί να γίνει κ καμιά ζημιά κ να έχουμε άλλα 🙂

Για να δούμε…

Μαΐου 19, 2009

Πριν φωνάξεις τον τεχνικό…

Posted in IT, Εργασία και χαρά, Ελληναράδες στις 10:53 πμ από perissos

Έχει έρθει ο τεχνικός κ πρέπει να καθήσει στο πισι σου. Πριν σηκωθείς, κάνε έναν κόπο κ βάλε ένα throttle στο torrent ή, ακόμα καλύτερα, κλείσ’το τελείως.

Αλλιώς θα σέρνεται η έρμη η adsl, δε θα μπορεί να κάνει τα 2 απλά πράγματα που θέλει, θα τα πάρει, θα ξεχάσει διακριτικότητες κ αηδίες, θα το ανοίξει να το κάνει throttle μόνος του κ θα δει τα foot f€tish κ τα barely legal που κατέβαζες τόσην ώρα.

Άντε μετά να κάνει δουλειά κ να σιχαίνεται να πιάσει το mouse.

Μαΐου 6, 2009

Growing pains

Posted in IT, Άνεμοι κ Ύδατα, Εργασία και χαρά στις 10:03 μμ από perissos

Αισθάνομαι μια λιποψυχιά η οποία φαίνεται να δυναμώνει. Στην αρχή νόμιζα ότι είναι από το φραπέ που ήπια πριν 2 ώρες. Πάντα μου προκαλεί παρενέργειες ο φραπές μιας κ πίνω σπάνια. Μάλλον όμως δεν είναι αυτό.
Νιώθω αυτό το κενό στο στομάχι επειδή αύριο στέλνω το «παιδάκι» μου έξω στη ζούγκλα, μόνο του.

Μετά από κυοφορία, γέννηση κ μεγάλωμα με στοργή κ προδέρμ για πολλούς μήνες, «ήγγικεν» η ώρα το σύστημα που έφτιαχνα να πάει live κ να γίνει έρμαιο στις άγριες διαθέσεις των χρηστών.
Είναι κακοί άνθρωποι οι χρήστες. Είναι απότομοι, κακοδιάθετοι, μογγόλοι στους τρόπους. Δε δείχνουν καμία κατανόηση κ τρυφερότητα στα παιδιά μας. Βλέπουν μόνο τα ελαττώματά τους κ όχι τα προτερήματά τους. Νομίζουν ότι φύτρωσαν σα μανιτάρια κ όχι ότι κάποιος κοιλοπόνεσε για να τα μεγαλώσει.

Συνειδητοποιώ τώρα ότι η σημασία στη λεπτομέρεια που έδειχνα το τελευταίο διάστημα δεν ήταν τπτ άλλο παρά εκδήλωση της ανασφάλειάς μου, ένα τρενάρισμα του να αποχωριστώ το μονάκριβο κ preciousss. Σαν το γονιό που κρατάει δίπλα του το παιδί όσο περισσότερο μπορεί, δήθεν για να το προφυλάξει κ να το προετοιμάσει. Στην πράξη, όμως, το μόνο που σκέφτεται είναι μήπως κάποιο πρωί τον πάρουν τηλ κ του πουν «Ωραίο το μούλικό σου, ρε μεγάλε! Πρώτα σερνόταν, μετά το έριξε στα ναρκωτικά κ τώρα μας ψόφησε». Κ τότε θα ξέρει ότι πάνω από όλα απέτυχε σα γονιός, ότι όλη η προσπάθεια πήγε στράφι.
Τι πετυχαίνεις, όμως, καθυστερώντας τη φυσική εξέλιξη των πραγμάτων; Τπτ άλλο από το να φτιάξεις ένα μαμόθρευτο/κακομαθημένο ή, ακόμα χειρότερα, ένα ζαβό.

Έφτασε η ώρα, λοιπόν. Πάω να του ετοιμάσω τη σάκα κ το κολατσιό για την 1η του μέρα στον έξω κόσμο.
😀

Μαρτίου 4, 2009

OpenCoffee XX – Μερικές εντυπώσεις

Posted in IT, Εργασία και χαρά στις 12:45 μμ από perissos

Μερικές σύντομες εντυπώσεις από το χτεσινό OpenCoffee.

  • Άσχετο αλλά, όπως κ στο προηγούμενο event, ο χώρος μου ξύπνησε μνήμες από το παρελθόν. Είχα σερβίρει με το catering ένα τριήμερο σχεδόν χωρίς ύπνο με 18ωρες βάρδιες σε ένα διαφημιστικό event που έγινε πριν χρόνια εκεί. Να τώρα που ήμουν από τους καθιστούς κ όχι από τους όρθιους 😉
  • Είναι σαφές ότι σε κάθε iteration η οργάνωση βελτιώνεται κ οι επιλεγόμενοι χώροι γίνονται καλύτεροι.
  • Αυτή τη φορά η μόνη γενική αρνητική παρατήρησή μου έχει να κάνει με όλα τα κατσικο-στελέχη της κακιάς ώρας. Αγαπητά μόγγολα: Δε σας ενδιαφέρει αυτό που ακούτε; Χτυπάει το νέο κινητό κ θέλετε να απολαύσετε το νέο σας realtone; Ήρθατε στο OpenCoffee μπας κ βγάλετε καμία γκόμενα; Ήρθατε να χαβαλεδιάσετε με άλλα κατσίκια πριν πάτε Mamacas να φάτε χόρτα; Θέλετε να καπνίσετε; Take it outside, όχι στο βάθος της αίθουσας. Ίσως στα τσαντίρια να μην έχει αντίλαλο, εδώ όμως ενοχλείτε.
  • NeeMo. Το άγχος κ η «σκηνική παρουσία» αδίκησε κ την παρουσιάστρια κ το project (άρα δεν έχει σημασία μόνο το τι αλλά κ το πώς το λες). Από τεχνικής άποψης το θέμα παρουσιάζει ενδιαφέρον καθώς υπάρχουν πολλά θέματα να επιλυθούν (λεκτική ανάλυση / stemming, στατιστική ανάλυση, bandwidth, clustering / παραλληλισμός, όγκος δεδομένων), αλλά κ business case ερωτήματα (τι μπορεί να γίνει με αυτήν την πληροφορία, αξίζει να πουληθεί, πώς παραμετροποιείται η μηχανή με συγκεκριμένα domains / λέξεις). Οπότε η παρουσίαση μίλησε για το τι, αλλά δεν κάλυψε, κατ’εμέ, επαρκώς το πώς κ το γιατί. Ίσως θα άξιζε να το δουν για μελλοντικές παρουσιάσεις.
  • RadioBubble. Συμπαθητική παρουσιάστρια κ ωραία φωνή. Ως τεχνικός δεν άκουσα κάτι που να με ενδιέφερε να πω την αλήθεια (π.χ. όγκος δεδομένων, ανάγκες / κόστη hosting, τεχνολογίες). Ως «μονόχνωτος» ακροατής trance κ συναφών ειδών δεν παρακινήθηκα να συντονιστώ για να ακούσω το επερχόμενο «αφιέρωμα στο Μάνο Χατζιδάκη» (είμαι απόλυτα ικανοποιημένος από τα trance κανάλια του di.fm). Ίσως ήμουν απρόσεκτος, αλλά δεν άκουσα επίσης κ κάποια ενδεικτικά μεγέθη (ακροατές, downloads, visitors, ανάπτυξη, έσοδα, διαφημίσεις,…).
  • Gameyola. Δεν κρύβω ότι, αν κ στο χώρο της τεχνολογίας, είμαι από τους late adopters σχεδόν «στα πάντα όλα». Έτσι αισθάνθηκα λίγο άσχημα που δε συμμερίστηκα τον ενθουσιασμό του παρουσιαστή για την κληρονομιά του PerfectMatch καθώς δεν ξέρω τι είναι. Από εκεί κ μετά το Gameyola με μπέρδεψε λίγο, καθώς δεν μπορώ να πω ότι πολυκατάλαβα τι / πώς / γιατί είναι. Είμαι της παλιομοδίτικης άποψης πως ό,τι δεν μπορείς να το εξηγήσεις στον πατέρα σου (που λέει ο λόγος…) με λίγες λέξεις (από το τι κάνεις στη δουλειά, μέχρι ένα καινούριο Χ πράγμα που αγόρασες) πρέπει να σε βάζει σε σκέψεις. Από την άλλη, όμως, κόσμος δουλεύει ήδη πάνω σε αυτό κ πληρώνεται (εδώ κ στην Αμερική), οπότε κάποιος θα καταλαβαίνει καλύτερα από εμένα.
  • CintronGO: Ο παρουσιαστής πραγματικά το είχε. Πολύ καλή ροή λόγου, οπότε κράτησε το ενδιφέρον μου κ ας ήταν τελευταίος. Τώρα από εκεί κ μετά… ubiquitous computing. Αλλάχ, πόσα χρόνια πριν κ πόσες φορές το έχω ακούσει αυτό σε ευρωπαϊκά κ ερευνητικά; Ίσως να έχει να κάνει με την κληρονομιά της Globo από αυτόν τον τομέα. Το να θες να υλοποιήσεις κάτι τόσο ευρύ σε τέτοια γκάμα συσκευών είναι τρομερά φιλόδοξο ακριβώς γιατί είναι δύσκολο. Έχω πάρει μία γεύση στο παρελθόν από testing σε κινητά κ είναι Παναγία βόηθα: κάθε ένα με τις ιδιοτροπίες του, κάτι λίγο έτσι, λίγο αλλιώς, αυτό υποστηρίζεται, εκεί το socket δεν κλείνει καλά. Οπότε σαν ιδέα το «όλα σε ένα, νοικοκυρεμένα» είναι πολύ καλό, αλλά η υλοποίηση; Το testing; Η υποδομή; Το support; Η Globo έχει μακρύ δρόμο μπροστά της 😉
  • Γενικά, αρχίζω κ καταλήγω ότι οι παρουσιάσεις του OpenCoffee έχουν ενδιαφέρον όχι τόσο για τα slides καθεαυτά, όσο για αυτά που είτε δε λέγονται (οπότε κάποιος δεν τα σκέφτηκε) είτε αναφέρονται σε μία αποστροφή του λόγου. Παραδείγματα, για εμένα:
    • οι παράμετροι του NeeMo / RadioBubble / CitronGO που δεν παρουσιάστηκαν (είτε από παράλειψη είτε γιατί δεν έχουν λυθεί)
    • το γεγονός ότι τα (obscure μέχρι τώρα στους Bubblίτες) δικαιώματα των δισκογραφικών θα μπορούσαν να τινάξουν στον αέρα τα πλάνα τους
    • η γνώμη ότι η κρίση θα αυξήσει τη δημιουργικότητα (συμφωνώ)
    • η γνώμη ότι χωρίς έργα του δημοσίου δεν μπορεί να αναπτυχθεί εταιρεία στην Ελλάδα (θα ήθελα να μη συμφωνήσω, αλλά έτσι είναι)
    • το γεγονός ότι το δημόσιο αργεί εξοργιστικά να πληρώσει (εγώ το ξέρω ήδη, άλλοι ίσως όχι)
    • το πώς μπορείς να μαζέψεις τα σκόρπια εργάκια από εδώ κ εκεί κ να τα σουλουπώσεις σε μία (λιγότερο ή περισσότερο) ενιαία σουΐτα (το οποίο κ κάνει τη διαφορά ανάμεσα στο να φυτοζωείς με consulting κ το να σταθείς αυτόνομα στα πόδια σου)
    • το ότι ίσως να δούμε σύντομα το CitronGO να διαφημίζεται από κάποια εταιρεία κιν. τηλεφωνίας (ίσως κάποιος να μην ενθουσιάστηκε που το άκουσε :-))
    • το ότι στις δουλειές, εάν δεν είσαι μονίμως προβληματισμένος, έχεις πρόβλημα (τόσο αληθές, όσο κ ωραίο ως ατάκα)
    • το ότι βλέπεις απτά παραδείγματα κόσμου ο οποίος στέκεται μόνος του στα πόδια του (είτε με έργα του δημοσίου, είτε χωρίς, αδιάφορο!). Χωρίς τρέξιμο, είτε αυτό λέγεται debugging, είτε lobbying / marketing, δεν κάνεις τπτ.

Επόμενη Σελίδα