Μαΐου 31, 2010

Μικρές ρυτίδες

Posted in Άνεμοι κ Ύδατα, Επικαιρότητα, Κοινωνία, Τουτού στις 1:01 μμ από perissos

Αυτόν τον καιρό ψάχνουμε να αγοράσουμε 1 μεταχειρισμένο αυτοκίνητο να αντικαταστήσει το μακαρίτικο Astra.

Δώσαμε το Σαβ ρ/β με 1 γυναίκα, ιδιοκτήτρια ενός Getz. Ήταν πρόθυμη να έρθει από τον Άλιμο στο Γαλάτσι για να το δούμε. Είχε το μικρό παιδί της μαζί, μάλλον δεν είχε πού να το αφήσει. Με το μισό της μυαλό παρακολουθούσε το παιδί της ανήσυχη, όσο μας τριγύριζε ανακαλύπτοντας ανέμελο τον κόσμο. Με το άλλο προσπαθούσε να απαντήσει στις ερωτήσεις μας, όση ώρα κοιτούσαμε κάτω από το καπώ.

Το αυτοκίνητο είχε αρκετά μικρά τρακαρίσματα, δεν είχε σκοπό (κ μάλλον χρήματα) να τα φτιάξει.

Κάνοντας την κλασσική ερώτηση γιατί το πουλάει, τα μάτια της άλλαξαν.

“…έχουμε 2 αυτοκίνητα, αυτό κ ένα 1600άρι, θέλουμε να διώξουμε το 1 ή κ τα 2… φεύγω στο εξωτερικό, με όλα αυτά που γίνονται… θέλαμε να πουλήσουμε το μεγάλο, αλλά δε φεύγει… θα κρατήσουμε το 1 κ ο άνδρας μου το μηχανάκι… στο τέλος θα έρθει κ αυτός στο εξωτερικό… θα ήθελα να ησυχάσω από αυτό το βάρος, έχω αρκετά προβλήματα στο μυαλό μου… έχω βαρεθεί να τα δείχνω σε αγοραστές…”

Την παρατηρούσα αθέλητα: πώς σκοτείνιαζε η όψη της με κάθε λέξη, πώς βάθαιναν σχεδόν αδιόρατα οι ρυτίδες το μέτωπο κ ανάμεσα στα μάτια της.

Δεν ήθελε να το πουλήσει το αυτοκίνητό της, αλλά επρεπε. Δεν είχε καμία όρεξη να έρθει να μας δει, αλλά πίεσε το πρόγραμμά της. Τι θα έκανε με το παιδί της έξω; Δεν είχε άλλη επιλογή.

 

Τόσες μικρές ρυτίδες γύρω μας. Μόνο να μαντέψεις μπορείς πόσο βαθιές είναι…

Advertisements

Μαΐου 11, 2010

Αχάραγα ξεφτιλίκια

Posted in Άνεμοι κ Ύδατα στις 11:32 μμ από perissos

Σήμερα το πρωί ήμουν άτυχος. 5 κ κάτι ψιλά, μόλις είχε αρχίζει να χαράζει, κ ενώ μάλλον ήμουν στη φάση REM(*), φωνές κ χτυπήματα με έβγαλαν από τη νάρκη. 

Κάπου, κάτω στο δρόμο, κάποιοι τσακώνονταν. Ένα ζευγάρι. Η γυναίκα φώναζε πάρα πολύ, έβριζε, άκουγα κ πράγματα να χτυπάνε. Δε σταματούσαν μήπως κ ξανακοιμηθώ, αλλά συνέχιζαν. Σηκώθηκα να δω(%) τι σκ*τά γίνεται.

Σε μια μονοκατοικία απέναντι ένα ζευγάρι τσακωνόταν για ώρα. Κ οι 2 έβριζαν, αλλά η γυναίκα έδινε ρέστα(#). “Γ*μιόλη, να πας στο διά*λο ρε, πού είναι η κ*ριόλα σου;” κ άλλα ωραία, ενώ χτυπούσε καρέκλες κ πράγματα. Ο άντρας να της λέει “θα φύγεις, μάζεψέ τα τώρα, κόψε το λαιμό σου, να πας να γ*μηθείς”, αυτή να επιμένει ότι “δεν πάω πουθενά ρε παλιόπ*υστα, μπ|νέ” κ να συνεχίζει να κλωτσάει καρέκλες κ να πετάει τασάκια κάτω. Ο τύπος την απειλεί ότι “δεν ξαναμπαίνεις μέσα αν δε μαζέψω όλα μου τα πράγματα, δεν τα ξαναγγίζεις”.

Μετά από λίγο ακούγεται μια πόρτα να κλείνει κ η γυναίκα μένει να βρίζει μόνη της, ακόμα πιο μανιασμένα. Ο τύπος το είπε κ το έκανε, την έκλεισε έξω. Άρχισε να χτυπάει την πόρτα κ να ωρύεται “άνοιξε ρεεε! θέλω να πάω τουαλέτα κ να φύγω για δουλειάααα”. Ο τύπος της ανοίγει κ τον ακούω να τη βάζει μέσα απειλώντας “εντάξει, πήγαινε τουαλέτα, αλλά δε θα αγγίξεις τπτ”. “Να γ*μηθείς ρε, ό,τι γουστάρω θα κάνω” – ή κάτι τέτοιο – έσβησε η αγριοφωνάρα της, καθώς έμπαινε μέσα.

 

Όλο αυτό το θέατρο γινόταν στη μικρή αυλή της μονοκατοικίας, σχεδόν στο δρόμο. Για να έχουν ξυπνήσει εμένα τον αναίσθητο, οι άλλοι οι πιο κοντινοί γείτονες τι να έλεγαν τόσην ώρα;

 

Καθώς ξαναξάπλωσα, προσπαθώντας να ξαναβρω τον ύπνο μου, τους θυμήθηκα τους απέναντι. Τους ακούω καμιά φορά που κατεβαίνω να πλύνω το αυτοκίνητο, να χαχανίζουν μεσημεριάτικα. Μια φορά τους είδα να κυνηγιούνται γελώντας στο δρόμο: ο άντρας πέταγε στη γυναίκα σκορδάκια. Είχαν κατουρηθεί στα γέλια.

 

Τι μπορεί να κάνει έναν άνθρωπο να ξεφτιλίζεται έτσι; Τι τον κάνει να φωνάζει όσο περισσότερο κ όσο πιο χυδαία μπορεί; Γιατί να προσπαθεί να μειώσει όσο γίνεται αυτόν/ήν που μέχρι χτες αγκάλιαζε τρυφερά; Νομίζει ότι θα δικαιωθεί από τους αθέλητους ακροατές; Μήπως νομίζει ότι έτσι θα κερδίσει πίσω τον πρώην σύντροφό του; Τόσο κοντά είναι η αγάπη με το μίσος…

 

Κ καλά αυτοί οι λαϊκατζήδες, τα γυφτάκια που βγήκαν να σκυλοφαγωθούν! Από το βρισίδι που άκουσα να πέφτει, αύριο-μεθαύριο τους κόβω να είναι πάλι μέλι-γάλα(&). Εγώ τι έφταιγα να με αφήσουν με 3,5ω ύπνο κ να σέρνομαι σήμερα όλη μέρα;

#@$%&*$#@

 

 

(*) Δεν εξηγείται αλλιώς. Υπό φυσιολογικές συνθήκες θέλω κανονιές για να ξυπνήσω.

(%) Όπως λέει κ ένα παμπάλαιο τραγούδι “με την ξένη δυστυχία πάντα ο κόσμος διασκεδάζει”

(#) Δεν πρέπει να υπάρχει ποιο σιχαμερό πράγμα σε γυναίκα από μια αυθάδικη, βραχνή φωνή λαϊκατζούς να μιλάει μεγαλόφωνα κ να ξεστομίζει βρισιές.

(&) Ως γνωστόν σκυλί που γαβγίζει, δεν δαγκώνει. Για να μη μιλήσουμε για την αξιοπρέπεια που (δεν) έχουν τέτοιοι άνθρωποι.

Μαΐου 5, 2010

Τα ρέστα του!

Posted in Άνεμοι κ Ύδατα, Επικαιρότητα στις 12:35 μμ από perissos

Τον τελευταίο μήνα μου την έχουν πέσει “άγρια” 2 φορές από τη HOL για να με κάνουν πελάτη κ να κερδίσω από τα πάγια όσο δε βάζει ο νους του ανθρώπου.

Μια στο κιν μου (έχω την ατυχία να είμαι ακόμα συνδρομητής της Vodathieves) με την καταπληκτική προσφορά του να συνδυάσω το πάγιο του κιν με του σταθερού κ να γλυτώσω κ εγώ δεν ξέρω πόσα. Προφανώς η δήλωσή μου κατά την υπογραφή του συμβολαίου ότι δεν επιθυμώ να με spamάρει ο κάθε πικραμένος δεν άξιζει ούτε το μελάνι της υπογραφής μου.

Κ 2η χθες στο σπίτι μου. 2 συμπαθητικές κοπέλες παρουσιάστηκαν στην πόρτα μου κ καλά “για έρευνα για το τηλ”. Προφανώς κ ήταν προώθηση(*), αλλά τις άφησα να καθήσουν κ να “παίξουν μπάλα ελεύθερα”, να πουν αυτά που είχαν να πουν(#).

Καλά δασκαλεμένες, χωρίς να πουν από ποια εταιρεία είχαν έρθει κ γιατί, ζήτησαν ένα λογαριασμό του ΟΤΕ κ ξεκίνησαν να σημειώνουν τα στοιχεία για “να μειωθεί το πάγιο στα 45ε το μήνα κ η ταχύτητα να πάει στα 6Mbps, όλοι στη γειτονιά το έχουν κάνει”. Στο τέλος με κάλεσε “να τα δω κ γραπτώς, ώστε να ενεργοποιηθεί σε 1 μήνα”, δηλ. να υπογράψω την αίτηση αλλαγής παρόχου, χωρίς όμως ούτε μια στιγμή να πει τι συνεπάγεται αυτό(%). Κάπου εκεί ήρθε κ η ώρα του άκυρου, αφού τις ρώτησα από ποια εταιρεία είναι. Έφυγαν κατηφείς.

 

Δεν ξέρω για εσένα, αλλά κόσμο στο δρόμο να προωθεί εταιρείες έχω να δω από τη μαύρη εποχή του μπουμ των εναλλακτικών παρόχων σταθερής τηλεφωνίας. Τα ονόματα Telepassport, Lannet κ λοιποί μπαταχτσήδες σου λένε τπτ;

Αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι ο Σωκράτης έχει ποντάρει χοντρά στη HOL, δεν του έχει κάτσει καλά κ τώρα παίζει τα ρέστα του. Θα του βγει; Όχι;

Από τις σπασμωδικές κινήσεις του, θα έλεγα όχι, οπότε δεν έχω σκοπό να ψάχνομαι σε λίγους μήνες για το θα γίνει με τη σύνδεσή μου. Με χαζές διαφημισούλες κ αήθες promotion δε “χτίζεις” αξιόπιστες υπηρεσίες.

 

 

(*) Τα γκάλοπ πόρτα-πόρτα έχουν σχεδόν καταργηθεί εδώ κ χρόνια, λόγω της άρνησης του κόσμου να ανοίγει σε αγνώστους. Είτε γίνονται οι έρευνες τηλεφωνικά, είτε δε γίνονται καν κ απλώς μαγειρεύονται 😉

(#) Αφενός έχω περάσει από τον κλάδο του πόρτα-πόρτα κ ξέρω τι αποκαρδιωτικό είναι να τρως συνεχόμενα κ αγενή άκυρα πρσπαθώντας να βγάλεις το μεροκάματο. Από την άλλη το να κάνεις τον αλλο να χάσει το χρονο του προσπαθώντας να σε πείσει, ενώ είσαι a priori αρνητικά κείμενος, ίσως κ να μην είναι το καλύτερο για αυτον.

(%) Αναρωτιέμαι η ΕΕΤΤ, αν υπήρχε κ λειτουργούσε ποτέ, τι γνώμη θα είχε για αυτές τις πρακτικές.

Μαΐου 3, 2010

Ήττα, Θήττα, Γιώττα

Posted in Άνεμοι κ Ύδατα, Εργασία και χαρά, Τουτού στις 3:25 μμ από perissos

Σήμερα έφαγα την 1η μεγάλη μου ήττα ε αυτόν τον 1 χρόνο περήφανης μετακίνησης από κ προς το γραφείο με το τουτού.

Μετά από μισή ώρα άσκοπων κύκλων σε όλη την περιοχή, αναγκάστηκα κ το άφησα σε πάρκιγκ.

 

Να φταίει η πρωτομηνιά;

Ο κόσμος παίρνει τα αυτοκίνητά του να έρθει στη δουλειά επειδή έχουν καταρρεύσει τα ΜΜΜ κ πήξαμε;

Ο κόσμος δεν παίρνει το αυτοκίνητό του να πάει στη δουλειά επειδή η βενζίνη κοστίζει όσο το Dimple κ δεν αδειάζουν θέσεις;

 

Όποιος κ να είναι ο λόγος, το αποτέλεσμα είναι ήττα.

Απρίλιος 27, 2010

Τράπεζα Κύπρου Κύπρου

Posted in Άνεμοι κ Ύδατα, Επικαιρότητα, Κοινωνία στις 11:45 μμ από perissos

Αφού μέχρι τώρα μπορούσα να σταθώ άνετα σε μια συζήτηση με έναν κατασκευαστή ακινήτων, ένα στέλεχος τραπ. δανείων, έναν μαντρά μεταχειρισμένων, έναν νομικό αστικού δικαίου, έναν υπάλληλο ΑΧΕ, να τώρα που μπορώ να βρω κοινά θέματα κ με στελέχη γενικής τραπεζικής καθώς κ οικονομολόγους. Τη σιχαίνομαι αυτήν την κωλοχώρα που με αναγκάζει να μαθαίνω παντελώς άσχετα πράγματα, απλά κ μόνο για να μη με γ@μήσει κάποιος καπάτσος.

Δεν ξέρω εάν το έχεις πάρει πρέφα στα διαλείμματα από τις ειδήσεις του Σταρ, αλλά ζούμε μεγάλες στιγμές. Δε με πιστεύεις; Δες την πιο κάτω εικόνα, μόλις την έκανα printscreen.

CDS

Με απλά λόγια, αυτή τη στιγμή έχουμε σχεδόν 50-50 πιθανότητα να πτωχεύσουμε (το οποίο είναι τρελό ποσοστό), έχουμε ρίξει στα αυτιά σε ογκόλιθους της παγκόσμιας οικονομίας όπως Αργεντινή, Πακιστάν κ Λετονία, ενώ δανειζόμαστε με διπλάσιο επιτόκιο από το Ιράκ. Ναι, το Ιράκ, όπου κάθε μέρα ανατινάζονται 100 άτομα, θεωρείται κλάσεις πιο φερέγγυο από εμάς. Βάλε στα bookmark σου κ εσύ αυτό το site με τα spread να βλέπεις giati goustaroume pou eimaste ellines.

Τα ελληνικά ομόλογα είναι ένα βήμα από το να γίνουν κωλόχαρτα. Το κακό είναι ότι οι ελληνικές τράπεζες που τόσα χρόνια απομυζούσαν την ελληνική οικονομία σαν τις βδέλες, ξαφνικά ανακαλύπτουν ότι ο χρυσός έγινε σκ@τά. Τα ελληνικά ομόλογα έγιναν το αντίστοιχο των τοξικών τραπεζικών προϊόντων πριν από 2 χρόνια. Όποιος τα έχει δεν τα θεωρεί πλέον assets, αλλά αισθάνεται έκθετος στο ελληνικό ρίσκο. Hats off στους γάτους Κύπριους που τα ξεφορτώθηκαν ενόσω μπορούσαν.

Μιας κ ο κίνδυνος για κατάρρευση των τραπεζών (παρέα ή χωρίς το μπ0υρδελο-κράτος) δεν μπορεί να αποκλειστεί (κ με post όπως αυτό εδώ είναι, δυστυχώς, ανατροφοδοτούμενος) τι μπορεί να κάνει κάποιος για να προστατευτεί, έστω κ προσωρινά, από δέσμευση καταθέσεων κ άλλα ωραία;

Λογαριασμός στην Κύπρο

Δε χρειάζεται να πας εκεί. Μπορείς να το κάνεις κ από εδώ με 2 τρόπους

  • Πας σε ένα υποκατάστημα της Τράπεζας Κύπρου (ή, ίσως, κάποιας άλλης κυπριακής τράπεζας εδώ – Ελληνική, Λαϊκή) κ ζητάς να ανοίξεις ένα λογαριασμό στην Τράπεζα Κύπρου Κύπρου (το τονίζεις αυτό το τελευταίο).
    Σε ρωτάνε πόσα χρήματα θες να μεταφέρεις, νομίζω το καταλαβαίνεις ότι δεν έχει νόημα όταν μιλάμε για 100 ευρώ. Σου δίνουν κ υπογράφεις τα κυπριακά έντυπα. Χρειάζεται να έχεις μαζί σου ταυτότητα, εκκαθαριστικό, έναρξη επαγγέλματος (εάν δεν είσαι υπάλληλος) κ ένα λογαριασμό ΔΕΗ/ΟΤΕ/… που να δείχνει τη διεύθυνσή σου.
    Τα χαρτιά στέλνονται στην μαρτυρικήν μεγαλόνησον κ μετά από καμιά βδομάδα σε παίρνουν τηλ για να σου δώσουν 3 πολύ σημαντικά στοιχεία

    • τον αριθμό λογαριασμού σου
    • το ΙΒΑΝ για το λογαριασμό σου
    • το κατάστημα στο οποίο ανοίχτηκε ο λογαριασμός μαζί με κάποια τηλ υπαλλήλων για επικοινωνία. Μην τα χάσεις, θα σου χρειαστούν
  • Επικοινωνείς με ένα λογιστικό γραφείο στην Κύπρο ή/κ εδώ που ειδικεύεται σε τέτοια θέματα. Με το αζημίωτο μπορούν να επισπεύσουν λίγο τη διαδικασία κ ίσως στην πορεία να βρεθείς κ με μια εταιρεία, έτσι να σου βρίσκεται.

Στην περίπτωση της Τρ. Κύπρου ο αριθμός λογ/μού είναι το μόνο που έχεις, δεν υπάρχει βιβλιάριο. Οι συναλλαγές (καταθέσεις/αναλήψεις) μπορούν να γίνουν από τα ταμεία εδώ, μόνο με ταυτότητα (έως 8k κατάθεση, έως 2k ανάληψη). Πλήρη έλεγχο έχεις, όμως, μόνο μέσα από web banking. Με το που ανοιχτεί ο λογαριασμός, κάνε αμέσως μία αίτηση για κωδικό σε ένα εδώ κατάστημα. Υπάρχουν 2 tokens να διαλέξεις, το μικρό νομίζω είναι υπέρ-αρκετό. Κ για αυτό τα χαρτιά στέλνονται με ταχυδρομείο, οπότε υπολόγισε άλλη 1,5 βδομάδα για να πάρεις πίσω το token κ να είσαι μάχιμος.

Από εκεί κ μετά οι μεταφορές από κ προς τα έξω γίνονται με εμβάσματα ή/κ κατάθεση στο ταμείο. Το κόστος εμβάσματος είναι ανάλογο του ποσού μεταφοράς. Το κόστος εμβάσματος εάν δεν έχεις web banking κ πας σε κατάστημα στην ελληνική τράπεζα είναι ανάλογο του ποσού μεταφοράς κ είναι σχεδόν ληστρικό (κάτι του στυλ 20ε για 1000ε ποσό). Λες κ ο υπάλληλος, αντί να τα πληκτρολογήσει, θα τα σκαλίσει σε παριανό μάρμαρο. Αντίθετα, εάν το κάνεις μέσω web banking, είναι σχεδόν τπτ, κάτι του στυλ 30 cents (0,3 ευρώ) ανά 10k (δατ ιζ 10.000 ευρώ) 😉

Άλλη χώρα του εξωτερικού

Δεν το έχω ψάξει. Εάν ξέρεις κάτι παραπάνω (τράπεζες που το προσφέρουν, διαδικασία), με μεγάλη μου χαρά να δεχθώ ένα σχόλιό σου, να διευρύνουμε όλοι μαζί τους οικονομικούς μας ορίζοντες 🙂

Θυρίδα

Στα κεντρικά υποκαταστήματα των μεγάλων τραπεζών νοικιάζονται θυρίδες με το χρόνο. Γενικά αυτές είναι σε διαφορετικά μεγέθη με ανάλογη διαφορά κόστους, από στυλ-συρτάρι που χωράει 2-3 φακέλους, έως στυλ-ντουλάπι που χωράει άγαλμα. Δες κ αποφάσισε.

Μαξιλάρι

Τα έχεις δίπλα σου, κοντά σου, τα χαϊδεύεις κ τους λες τρυφερά my precioussss. ΟΚ, μπορεί να μπουκάρει κ κανένα Χόμπιτ όσο λείπεις από τη σπηλιά, αλλά συμβαίνουν αυτά.

Σε κάθε περίπτωση, εάν επιλέξεις τη λύση “μετρητά-να-τα-βλέπω”, δεν μπορείς απλά να πας στην τράπεζα κ να πεις “Γεια σας! Θέλω να σηκώσω κ τις 100.000 που έχω στο λογαριασμό μου”, το πιο πιθανό (ή μάλλον σίγουρο) είναι να φας άκυρο. Για λόγους ασφαλείας τα ταμεία δουλεύουν με μικρά ποσά κ κάθε μέρα κάνουν προϋπολογισμό για τις ανάγκες σε ρευστό της επόμενης (για αυτό κ οι περισσότερες ληστείες συμβαίνουν τελευταία βδομάδα του μήνα που πληρώνονται μισθοί/συντάξεις ;-)). Οπότε, για μεγάλα ποσά θα πρέπει να πας από την προηγούμενη κ ουσιαστικά να κλείσεις ένα “ραντεβού με τα χρήματά σου”. “Γεια σας, έχω το λογαριασμό 123 κ αύριο κατά τις 10:00-11:00 θα έρθω να σηκώσω Χ χιλιάδες ευρώ”. Το κατά πόσο θες να περπατάς με τόσα χρήματα στην τσέπη είναι δικό σου θέμα. 😉

Η σπάνια ευτυχία

Posted in Άνεμοι κ Ύδατα στις 4:47 μμ από perissos

Μίλησα προχθές με μία φίλη από παλιά, με αφορμή 1 γιορτή. Μετά τις πρώτες ευχές κ τα “τι γίνεται”, κατάλαβα ότι ήταν ευτυχισμένη. Ούτε χαρούμενη, ούτε ενθουσιασμένη: ευτυχισμένη. Δε γέλαγε, ούτε χαχάνιζε, αλλά καταλάβαινα από τη φωνή της πως έλαμπε, πως ήταν η επιτομή της ευτυχίας.

Μετακομίζει με τον άντρα της στο νεο τους σπίτι, ενώ ετοιμάζεται να ξεκινήσει τη δική της επιχείρηση. Τη συγχάρηκα ολόψυχα για τα ευχάριστα νέα.

Μου έμεινε, όμως, μια περίεργη αίσθηση από αυτό το τηλ ή, καλύτερα, μια ξαφνική συνειδητοποίηση. Είχα αρκετό (έως πολύ) καιρό να μιλήσω με κάποιον/αν σε τέτοια ψυχολογική διάθεση, με τόσο πηγαία χαρά κ ισορροπία που να σε κατακλύζει χωρίς καμιά προσπάθεια, ακόμα κ από το τηλ.

Είναι τόσο σπάνιο, τελικά;

Απρίλιος 8, 2010

Αν το δηλώσεις…

Posted in Επικαιρότητα, Σπίτι μου, σπιτάκι μου στις 11:02 πμ από perissos

Ξεκίνησε κ πάλι η παράσταση του καραγκιόζη με τους ημιυπαίθριους. Πρώτα ήταν ο παλιός κ κουφός καραγκιοζοπαίχτης, τώρα μας προέκυψε η νέα κ οικολόγα καραγκιοζοπαίχτρια.

Η απελπισμένη προσπάθεια να ταΐσουν τα άπειρα λαμόγια του δημοσίου, στολισμένη με ανταύγειες πράσινης ανάπτυξης κ περιβαλλοντικής ευαισθησίας. Παρά να απολυθεί ένας αργόμισθος, παρά να καταργηθεί ένας οργανισμός-φάντασμα, να παυθεί μια ανύπαρκτη επιτροπή, 1000 φορές καλύτερα να μπει χαράτσι σε δεκάδες χιλιάδες άλλους, επειδή έκαναν τη μλκ να αγοράσουν σπίτι.

 

Επειδή μου τη δίνουν τετοιες κουτοπονηριές, ας σου το πω εδώ νέτα-σκέτα: αν το δηλώσεις, δε θα το σώσεις. Θα είσαι απλώς ένας περίλαμπρος Μ@λάκας ολκής.

Τι έχεις να δηλώσεις από τον ημιυπαίθριο; Ποια είναι η παρανομία;;; Όλοι οι ημιυπαίθριοι στην Ελλάδα είναι νόμιμοι! Ας το πω άλλη μία φορά: όλοι οι ημιυπαίθριοι στην Ελλάδα είναι νόμιμοι!!! Γιατί; Ας το δούμε.

 

  • Ο μηχανικός φτιάχνει τα σχέδια με τον ημιυαπαίθριο νόμιμα.
  • Αυτά εγκρίνονται από την πολεοδομία. Όλα νόμιμα.
  • Η κατασκευή γίνεται από τον πολ. μηχανικό. Νομιμότης!
  • Έρχεται η πολεοδομία για έλεγχο με την ολοκλήρωση. Όλα νόμιμα!
  • Παίρνει το κτίριο ρεύμα. Εάν είχε την παραμικρή παρανομία, δε θα έπαιρνε ούτε watt.
  • Υπογράφεις τα συμβόλαια όπου αναφέρεται ο ημιυπαίθριος. Όλα νόμιμα κ εδώ.
  • Πληρώνεις φόρο μεταβίβασης ακόμα κ για 1η κατοικία, καθώς ο ημιυπαίθριος δεν εξαιρείται, αντίθετα σε επιβαρύνει! You guessed it: Νό-μι-μα!

Κ ξαφνικά, με το που γυρίζεις το κλειδί να  μπεις μέσα στο σπίτι σου γίνεσαι παράνομος;;; Ρε ουστ, σκ@τολαμόγια της πράσινης ανάπτυξης του κ@λου!

 

Το σπίτι σου, φίλε, είναι μια χαρά νόμιμο! Έχει περάσει η πολεοδομία κ το έχει ελέγξει τόσες φορές.

Τι;; Δεν πέρασε;!; Δικό της πρόβλημα!

Πώς;; Πέρασε αλλά τα τσέπωσε κ έκανε τα στραβά μάτια;!; Κ πάλι δικό της πρόβλημα!

Εσύ έχεις αγοράσει κ έχεις πληρώσει ήδη κ με το παραπάνω (λόγω φορολογίας 1η κατοικίας) ένα νόμιμο σπίτι! Το να πας να πληρώσεις οποιοδήποτε πρόστιμο είναι σα να λες μόνος σου “Εδώ είμαι! Είμαι παράνομος! Ελάτε όποτε έχετε όρεξη κ κόψτε μου πρόστιμο ή επιβάλλετε νέα χαράτσια να μοιράσετε μεταξύ σας”

 

Θέλει ο οποιοσδήποτε να σου επιβάλλει πρόστιμο; Ωραία! Ας έρθει να σε ελέγξει! Υπάρχει το τεκμήριο της αθωότητας, θυμάσαι; Από πότε θεωρείσαι de facto κ a priori ένοχος;;; Οι σκατόφατσες στα τηλεοπτικά παράθυρα σε έκαναν να το πιστέψεις;

Ας έρθει κλιμάκιο της πολεοδομίας να πιστοποιήσει την παρανομία. Θα τη δει; Είσαι σίγουρος; Τι θα σου κάνει; Μήπως θα σου επιβάλλει ένα πρόστιμο το οποίο μπορείς να εφεσιβάλλεις κ να καθυστερήσεις; Μήπως θα του δώσεις 100ε στην τσέπη κ 1 κεφάλι μυζήθρα να πάει στο καλό; Μήπως θα ξηλώσεις τα αλουμίνια για 2 ώρες;

Ξέρεις πόσα διαμερίσματα με ημιυπαίθριους υπάρχουν στην Αθήνα; Στην Ελλάδα; Να πιστέψουμε τους επαγγελματίες ψεύτες ότι είναι 1 μύριο; Να κάνουμε κ μερικές υποθέσεις εργασίας;

  • Έστω ότι ένα κλιμάκιο της πολεοδομίας (των 2 ατόμων για να τσιμπήσουν κ οι 2 από τη μίζα) προλαβαίνει κ ελέγχει 10 χώρους την ημέρα.
  • Άρα θα χρειαστούν 100.000 ημέρες ελέγχων για να καλυφθούν όλοι οι χώροι από ένα κλιμάκιο. Αυτό σημαίνει ~274 χρόνια ασταμάτητων ελέγχων, 365 μέρες το χρόνο.
  • Ας το κάνουμε λίγο πιο ρεαλιστικό. Για να ολοκληρωθούν όλοι οι έλεγχοι σε 5 χρόνια, όπως θα ήθελαν, χρειαζόμαστε συνολικά 54 κλιμάκια να γυρνάνε ασταμάτητα.
  • Αν βγάλουμε ΣΚ, άδειες, απουσίες δηλ. ένα εργάσιμο έτος των 230 ημερών, έχουμε τελικά ~87 κλιμάκια των 2 ατόμων. Κάθε εργάσιμη, ασταμάτητα, για 5 χρόνια.

Ένα έχω να πω: Κοπιάστε!

 

Για αυτό σου λέω: μην είσαι μ@λάκας! Μια χαρά νόμιμο είναι το σπίτι σου κ ο ημιυπαίθριος κ το γκαράζ κ το υπόγειο κ οι μπιγκόνιες κ τα πάντα όλα. Επειδή ο εκπρόσωπος του κράτους τα τσέπωσε όταν έπρεπε να κάνει τη δουλειά του με το που χτιζόταν η πολυκατοικία, θα πρέπει εσύ τώρα να πληρώνεις 1 ζωή;

Απρίλιος 7, 2010

Το σκοτάδι στο βάθος του τούνελ

Posted in Ελληναράδες, Κοινωνία, Vignettes σε μαύρο καμβά στις 5:26 μμ από perissos

Τον τελευταίο καιρό δεν έχω κ πολύ αισιόδοξα πράγματα να σκεφτώ ή να γράψω.

Γύρισε ένας φίλος από το Πάσχα στο χωριό. Αντί για αρνί κ τσιμπούσι, έθαψαν τον παππού του. Ήταν σχεδόν 90 χρόνων, μέχρι προχτές πήγαινε, λέει, στο χωράφι κοτσωνάτος. Μετά έπεσε, αρρώστησε, δεν ξέρω. Τελευταία φορά που τον άκουσε ήταν από το τηλ: “Είμαι καθ’οδόν”.

Ένας θείος μου γύρισε κ αυτός από το χωριό εσπευσμένα. Τον είχαν πεθάνει οι πόνοι από πέτρες στα νεφρά.

Τον είδα προχθές το βράδυ. Στενοχωριόταν που ταλαιπώρησε τα παιδιά του να τον φέρουν πίσω τόσα χιλιόμετρα, καθώς κ στο κέντρο υγείας κ στο κοντινό νοσοκομείο δεν μπορούσαν/ήθελαν να κάνουν κάτι για αυτόν. Στενοχωριόταν που θα έπρεπε να πάει σε ιδιωτικό θεραπευτήριο για τη λιθοτριψία κ να βάλει τους γιους του σε έξοδα. Στο ΙΚΑ ούτε καν σε προσέχουν για να επαληθεύσουν εάν όντως έφυγαν οι πέτρες. Αν το είχαν κάνει την 1η φορά, δε θα τον έβλεπα έτσι κατάκοιτο.

Τελικά τον πήραν άρον-άρον χτες βράδυ στο νοσοκομείο. Ένας παλιός καρκίνος στο παχύ έντερο υποτροπίασε, 2 χρόνια μετά την εγχείριση. Περιμένει να εγχειριστεί, πήγα σήμερα κ έδωσα αίμα. Θέλω να σκέφτομαι θετικά, κ την προηγούμενη φορά τον είχαν ξεγραμμένο οι γιατροί κ τελικά τους έβγαλε ψεύτες.

Ναι, να σκέφτομαι θετικά. Πρέπει. Κάθε μέρα που μπορείς ακόμα κ να σκεφτείς τη λέξη “καλημέρα” είναι καλή, δεν είναι ειρωνία. Να πεις ένα καλό λόγο, να δώσεις δύναμη, όπως δίνεις το αίμα σου. Το αίμα, όμως, ξαναγίνεται μόνο του, το κουράγιο κ την αισιοδοξία από πού να τα αντλήσεις;

Ναι, όλοι θα πεθάνουμε στο τέλος. Αλλά αυτή η συνεχής υπενθύμιση της θνητότητας, με όλα τα σημεία αναφοράς σου να χάνονται ένα-ένα. Ο φόβος στο βλέμμα των γονιών μου για το σκοτάδι που τα καταπίνει όλα στο τέλος. Αυτή η γ@μημένη εντροπία που συνεχώς αυξάνει, κ αυξάνει, κ αυξάνει.

Σκεφτόμουν ότι θα έπρεπε να είμαστε απίστευτα ευτυχισμένοι εάν όλες οι μέρες έμοιαζαν η μία με την άλλη. Τπτ δε θα άλλαζε, οι αγαπημένοι σου θα ήταν πάντα δίπλα σου, τα μάτια τους ποτέ φοβισμένα, δε θα χρειαζόταν να τους πεις λόγια εμψύχωσης που δεν τα πιστεύεις. Ποιος να θέλει να φύγει από αυτή τη μέρα της μαρμόττας;

Μήπως γίνομαι αγνώμονας, θέλοντας όλο κ περισσότερα; Μήπως χάνω από τα μάτια μου το λαμπρό κ πολύχρωμο φως του τώρα, φοβούμενος το νεκρό σκοτάδι του μετά; Μήπως μου υποσχέθηκε κάποιος ότι συγκεκριμένα εγώ κ όλοι οι δικοί μου δε θα υπακούσουμε στους νόμους της φύσης; Δεν ξέρω.

Δε γουστάρω, όμως.

Καθόλου.

Απρίλιος 6, 2010

Εορταστική γαλήνη (για λίγο)

Posted in Άνεμοι κ Ύδατα στις 5:18 μμ από perissos

Αυτό το 4ήμερο του Πάσχα η Αθήνα ήταν όπως θα έπρεπε να είναι: ελάχιστη κίνηση, άδειοι δρόμοι, κανένα κορνάρισμα, θέσεις πάρκιγκ παντού, ησυχία, ράθυμοι άνθρωποι.

Σήμερα το πρωί έκανα ~20’ από το σπίτι στο γραφείο. 20 λεπτά, αντί για 3 τέταρτα! Περπατώντας στα στενά για το γραφείο δεν ακουγόταν σχεδόν τπτ άλλο από κελαηδίσματα πουλιών κ θρόισμα φύλλων.

Έχω πάθει τέτοιο μιθριδατισμό στη βρωμιά, τη μιζέρια κ την υποβάθμιση που το απλό κ φυσιολογικό με ξάφνιασε με την ομορφιά του.

Επόμενος στόχος το 15Αύγουστο…

Μαρτίου 31, 2010

Movie by demand

Posted in Άνεμοι κ Ύδατα στις 7:29 μμ από perissos

Στα Odeon «τρέχει» ένας διαγωνισμός-έρευνα για το «ποιο ζευγάρι θα θέλατε να δείτε σε ρομαντική κομεντί».

Σαν κίνηση μάρκετιγκ την καταλαβαίνω: η Οντεόν θέλει να κάνει 1 επένδυση κ να βγάλει κέρδος. Θέλει 1 ταινία η οποία θα κόψει εισιτήρια.

Σα θεατής δε βλέπω κάτι καλό να βγαίνει από αυτό. Μόνο ταινίες-καρμπόν, που θα «αρέσουν» στη μάζα.

Προηγούμενη σελίδα · Επόμενη Σελίδα