Σεπτεμβρίου 27, 2010

Ψητό καλαμπόκι mexican style

Posted in Συνταγές του εργένη στις 11:58 μμ από perissos

Εάν δεν το έχεις προσέξει στη λαϊκή, είναι η εποχή που βγαίνουν τα καλαμπόκια. Μπορείς να βρεις φρέσκους κ λαχταριστούς κώνους, 4 ή κ 6 στο ευρώ. Ένα καλαμπόκι ψημένο στο γκριλ ή στα κάρβουνα είναι ό,τι πρέπει για να καταλαγιάσει η βραδινή λιγούρα. Με το πρόσφατο ταξίδι στην άλλη μεριά του Ατλαντικού, είχα την ευκαιρία να δω από 1ο χέρι πολλούς διαφορετικούς τρόπους σερβιρίσματος του καλαμποκιού. Ακολουθεί ο πλέον κολασμένος κατ’εμέ, εγγυημένο να σε κάνει να ξεχάσεις το σπαρτιάτικο καλαμπόκι-με-αλάτι-στο-χαρτί.

Οι ποσότητες είναι για 2 καλαμπόκια, αλλά πάντα “παίζουν” ελεύθερα, ανάλογα με τις ορέξεις.

 

Υλικά

Για το ψήσιμο

2 κώνοι καλαμποκιού (προφανώς!) καθαρισμένοι από τα φύλλα κ τυχόν “μαλλιά” που μένουν

αλάτι

μαργαρίνη (αν είναι μαλακή καλύτερα)

Για τη σως

1 κουτ. γλυκού μαργαρίνη (αν είναι μαλακή καλύτερα)

2 κουταλιές σούπας μαγιονέζα

1 κουταλιά σούπας χυμό λεμόνι

1/4 κουτ. γλυκού σκόνη τσίλι (κ πάπρικα κάνει, αλλά άλλη χάρη το τσίλι)

μερικές σταγόνες σάλτσα γούστερ

ψιλο-τριμμένο κίτρινο τυρί της αρεσκείας σου (όχι φέτα όμως. π.χ. γραβιέρα, παρμεζάνα, ρεγκάτο, γκούντα – εάν καταφέρεις κ το τρίψεις ψιλό,…)

αλάτι

 

Εκτέλεση

Αλείφουμε ελαφρά τα καλαμπόκια με λίγο βούτυρο (όχι υπερβολές, το κάνουμε να μείνει ζουμερό, όχι να παπαριάσει) κ ρίχνουμε λίγο αλάτι. Τα βάζουμε στο γκριλ κ γυρνάμε ανά τακτά διαστήματα να ψηθεί ομοιόμορφα.

Όσο ψήνονται, ετοιμάζουμε τη σάλτσα ανακατεύοντας σε ένα μπωλ όλα τα υλικά. Δοκιμάζουμε κ διορθώνουμε τη γεύση. Η σάλτσα πρέπει να είναι πικάντικη, λίγο ξυνή κ σίγουρα καυτερή.

Με το που βγουν ζεστά-καυτά τα καλαμπόκια από το φούρνο, απλώνεις αμέσως το μίγμα επάνω τους με ένα κουτάλι. Το αφήνεις λίγη ώρα να λιώσουν τα βουτυρομαγιονεζοτύρια κ να κάτσουν ανάμεσα στους σπόρους.

 

…κ μετά ορμάς!

Η εγγενής γλύκα του ψημένου άμυλου συνδυάζεται τέλεια με την έντονα πικάντικη σάλτσα.

Καλή όρεξη! 😉

Φεβρουαρίου 24, 2010

Πρωινό: γρήγορο κ παρακμιακό

Posted in Άνεμοι κ Ύδατα, Συνταγές του εργένη στις 12:07 πμ από perissos

Γύρισα σπίτι απόψε με την κοιλιά να βλαστημάει τα δόντια μου, σαν την αρκούδα την άνοιξη, ένα πράγμα. Καθώς δεν υπήρχε κ πολύς χρόνος είπα να φάω 2 αυγά, breakfast-style. Πραγματικά, είχα πολύ καιρό να φάω αυγά. Η γεύση σε συνδυασμό με την τιτανοτεράστια πείνα μου έφεραν πίσω αναμνήσεις, οπότε καθώς χωνεύω ας σου γράψω εδώ 2 λόγια για το πώς κ τι.

 

Ας ξεκινήσω λέγοντας πως ο τέλειος συνδυασμός γεύσεων για πρωινό είναι για εμένα οι εξής 3: αυγό –κατά προτίμηση σε ομελέτα, τομάτα, χυμός πορτοκάλι. Δεν ξέρω πώς κ πού απέκτησα αυτούς τους δυτικοευρωπαϊκούς κάλυκες στη γλώσσα μου, αλλά η ουσία είναι μία: ψοφάω για αυτό το πρωινό. Ένας λόγος παραπάνω είναι γιατί κολλάει τέλεια μετά από εκείνες τις ιδιαίτερα “εξουθενωτικές” νύχτες, όπου το σώμα ζητάει να αναπληρώσει εδώ κ τώρα τις πρωτεΐνες που συνεισέφερε. 😉

Δυστυχώς ή ευτυχώς η ομελέτα έχει διαδικασία κ, αν είσαι με στομάχι καταβόθρα κ μικρό τηγάνι, μπορεί να χρειαστεί να βάλεις κ 2η κ, γενικά, να περάσει αρκετή ώρα από τη στιγμή που είπες με λάγνο ύφος “Επιστρέφω, μωρό μου”. Επιπλέον, θέλει μαχαιροπήρουνο κ είναι λίγο δύσκολο να τη βολέψεις στο κρεβάτι, πρέπει να σηκωθείς.

Enter scrambled eggs. Πιο απλά, εξίσου γευστικά κ το κυριότερο το αποτέλεσμα μπορείς να το “χειριστείς” με γυμνά χέρια. Η βασική τεχνική είναι εδώ, από το μέγα δάσκαλο Γόρδονα. Η δική μου παραλλαγή (λιγότερο ραφιναρισμένη, χωρίς ξινή κρέμα κ με έμφαση στην ποσότητα, καθότι φαγανός) έχει ως εξής:

 

Υλικά για 2 μερίδες

2 αυγά μεγάλο μέγεθος

1 μέτριο κρεμμύδι πολύ ψιλοκομμένο

μπέικον/ζαμπόν/κάτι-τέτοιο-τέλος-πάντων ψιλοκομμένο

τυρί (γκούντα/καπνιστό/ό,τι-παχύ-τυρί-σου-κάνει-κέφι) σε μικρά κυβάκια ή τριμμένο

λάδι

μαύρο ψωμί ολικής άλεσης

βούτυρο (αγελάδος ή μαργαρίνη, ό,τι βρίσκεται)

1 τομάτα σε ροδέλες ή τοματάκια στα 4

μαϊντανός ψιλοκομμένος

 

Εκτέλεση

Έχουμε όλα τα υλικά at arm’s reach καθώς τα αυγά γίνονται γρήγορα μεν, αλλά μόνο με την αμέριστη κ συνεχή προσοχή μας δε.

Κόβεις μερικές φέτες από το ψωμί. Εάν έχεις τοστιέρα ΟΚ, αλλιώς ανάβεις το γκριλ της κουζίνας κ το αφήνεις να ζεστάνει. Βάλε μέσα στο φούρνο κ το ταψί στο οποίο θα ψήσεις τις φέτες να ζεσταίνει κ αυτό, αλλά άδειο. Μπορείς εάν θες να τις περάσεις λίγο βούτυρο, αλλά όσο πιο καλό το ψωμί τόσο λιγότερη πιθανότητα να καεί. Είναι σημαντικό να βάλεις ένα συμπαγές ψωμί ώστε να αντέξει στο βάρος από τα αυγά στο πιάσιμο. Από την άλλη η ξινούτσικη γεύση του ολικής άλεσης ταιριάζει μια χαρά με τα αυγά.

Ανάβεις το μάτι σε μέτρια θερμοκρασία κ βάζεις 1 κατσαρολίτσα (όχι τηγάνι). Ρίχνεις λίγο λάδι κ το κρεμμύδι κ το τσιγαρίζεις ανακατεύοντας συνεχώς να μη μαυρίσει. Όταν πάει να γίνει, ρίχνεις μέσα κ το κρεατικό να ζεσταθεί κ αυτό κ να βγάλει άρωμα. Εάν είναι μπέικον το ρίχνεις λίγο νωρίτερα να ψηθεί, εάν είναι γαλοπούλα λίγο αργότερα να μην καεί.

Χαμηλώνεις τη φωτιά στο ελάχιστο κ ρίχνεις μέσα τα αυγά(*). Αρχίζεις να ανακατεύεις συνεχώς. Δεν πειράζει εάν δεν έχεις σπάτουλα, όπως στο βίντεο. Κ ένα κουτάλι κάνει, αρκεί να δίνεις ιδιαίτερη βάση στο να “ξύνεις” τις γωνίες κ τον πάτο της κατσαρόλας. Βασικά, αυτό που κάνεις είναι να δίνεις 1 μάχη με το χρόνο, ώστε να κάνεις τα αυγά ένα όσο γίνεται ομοιογενές μείγμα πριν προλάβει τα ασπράδι να πήξει. Το κόλπο με το να τραβάς προσωρινά την κατσαρόλα από τη φωτιά είναι για αυτό ακριβώς: για να σου δώσει λίγο παραπάνω χρόνο. Το ζητούμενο είναι, τελικά, να μη βλέπεις πουθενά υγρό ασπράδι ή κρόκο, δηλ. άψητο.

Όταν βάλεις μέσα τα αυγά είναι καλή στιγμή για να ρίξεις κ το ψωμί στο φούρνο ή την τοστιέρα. Ο λόγος που έβαλες το ταψί/λαμαρίνα να ζεσταίνει από πριν είναι για να εμποδίσει το ψωμί να βγάλει υγρασία από την κάτω μεριά κ να γίνει κριτσανιστό από τη μία κ παπαριασμένο από την άλλη. Βάλε το ταψί στις πάνω σχάρες.

Όταν δεις ότι τα αυγά πάνε να γίνουν, είναι η ώρα να ρίξεις μέσα το τυρί κ ένα κομμάτι βούτυρο (στο μέγεθος ενός κύβου Knorr)(&). Ανακατεύεις με ακόμα μεγαλύτερη ζέση για να πάνε παντού κ να μην κολλήσει το τυρί. Τώρα πια πρέπει να έχεις ένα ομοιόμορφο κ σχετικά βελούδινο “πουρέ”. Είναι στο χέρι σου να ρυθμίσεις πότε θα ρίξεις μέσα τα τυριά (εάν τα αυγά είναι βελούδινα ή πιο στεγνά) για να ρυθμίσεις κ την υφή του τελικού μείγματος ανάλογα με τα γούστα σου. Δοκιμάζεις, καρυκεύεις, ξαναδοκιμάζεις κ περνάς στα πιάτα.

Βάζεις από κάτω 1-2 φέτες ψωμί, πάνω από κάθε φέτα μία καλή δόση από το μυρωδάτο μείγμα, 1 ροδέλα τομάτας ή κομμένα τοματάκια κ λίγο μαϊντανό για γαρνίρισμα. Γεμίζεις κ 2 ποτήρια χυμό (απαραίτητα!) κ επιστρέφεις περήφανος κουβαλητής(#) στο κρεβάτι. Επικουρικά, μπορείς να ρίξεις έξτρα φέτες στη λαμαρίνα να ψηθούν κ αυτές κ να τις φέρεις σε ένα άλλο πιάτο μαζί με ένα βαζάκι μερέντα/μέλι/μαρμελάδα/όλα-τα-παραπάνω για να μείνεις με τη γλύκα. Η πρωινή ευωχία θα σε ναρκώσει λίγο σαν το φίδι, αλλά θα σε προετοιμάσει όπως πρέπει για τους πρωινούς γύρους. 😉

Καλή όρεξη!

 

 

(*) Αναρωτιόμουν εάν θα έπρεπε να διευκρινήσω ότι πρώτα τα σπας κλπ κλπ. Τελικά, αποφάσισα να το αφήσω έτσι για να δω εάν παραπονεθεί κανείς ότι ήταν κριτσανιστό το πρωινό του. 

(&) Είναι επίσης καλή στιγμή να ρίξεις κ μία ματιά στο ψωμί κ να το γυρίσεις να ψηθεί από την άλλη.

(#) Ή κ κουβαλήτρια, κ αυτό παίζει. Δεν κάνουμε διακρίσεις σε αυτό το μπλογκ…

Φεβρουαρίου 13, 2010

Όλα στα κάρβουνα!

Posted in Άνεμοι κ Ύδατα, Η καλή νοικοκυρά..., Συνταγές του εργένη στις 11:51 μμ από perissos

Έγραφα λίγο καιρό πριν σχετικά με το άναμμα φωτιάς για εφέ. Να, λοιπόν, που σήμερα είχα την ευκαιρία να σχοληθώ ενδελεχώς με το θέμα άναμμα φωτιάς για ψήσιμο κομματιών κρέατος (το πασχαλιάτικο αρνί είναι άλλη ιστορία). Έχοντας το κινητό πρόχειρο κ την αντίστοιχη άνεση χρόνου, τράβηξα 2-3 φώτο από τη διαδικασία κ λέω να το μοιραστώ εδώ, μαζί σου, μήπως σου φανεί χρήσιμο. Επιπλέον πληροφορίες (ανακυκλωμένες) εδώ κ εδώ.

Χρειαζόμαστε, λοιπόν…

Μέρος

Elementary, dear Watson! Προφανώς κ χρειάζεσαι κάπου να ανάψεις τη χόβολη. Εάν αυτό θα είναι σε ψησταριά, σε bbq στον κήπο, στην παραλία, είναι αδιάφορο, αρκεί να είναι προστατευμένο από τον αέρα. Το σημαντικό είναι ότι ΔΕΝ ψήνεις μέσα στο σπίτι. Εκτός εάν με διαβάζεις από γιούρτα στη στέπα κ η τσίκνα/κάπνα είναι way-of-life, ναούμ!

Το μέρος που θα ψήσεις θα πρέπει να είναι επίπεδο κ σκληρό. Αυτό είναι by default στο bbq κ στην ψησταριά (duh!), αλλά όχι κ τόσο στην άμμο της παραλίας. Βρες καμία πέτρα να στρώσεις από κάτω για να μην ψάχνεις τα παραχωμένα κάρβουνα στην άμμο. Στο ψήσιμο δεν παίζει ρόλο μόνο η καύσιμη ύλη, αλλά κ ο “χώρος” ο οποίος ζεσταίνεται κ αυτός. Οπότε, για παράδειγμα, σε μία παραλία έχει νόημα να σκάψεις λίγο κ να “στρώσεις” ένα χώρο με πέτρες/βότσαλα, εν είδη φούρνου.

Κάρβουνα

Ψήσιμο σε φλόγα υπάρχει μόνο στις ταινίες για το εφέ της εικόνας. Όλος ο υπόλοιπος πλανήτης περιμένει να πέσουν οι φλόγες κ να ερυθροπυρώσουν τα κάρβουνα για να ψήσει κ να μην φάει αποτεφρωμένες σάρκες. Εάν βάλεις σκέτα ξύλα κ θα θέλεις ώρες για να χωνέψουν κ να κάτσουν κ θα απαιτηθεί δυσανάλογη ποσότητα. Οπότε, κάρβουνα. Αυτά θα τα βρεις σε καρβουναποθήκες, ξυλαποθήκες, βενζινάδικα κλπ. Για ποσότητα δεν μπορώ να σου, αυτό θα το δεις με την εμπειρία. Γενικά, πάντως βάλε κ ας περισσέψουν. Καλύτερα να σου μείνουν, παρά να σου λείψουν κ το φαγητό να μείνει άψητο. Φρόντισε να μην έχεις μόνο ψιλά καρβουνάκια, αλλά κ μεγάλα κομμάτια, να κρατήσουν λίγο.

Ξύλα

Όχι πολλά, ένα χοντρό κομμάτι για να χρησιμεύσει ως “προσκέφαλο”. Εάν δεν υπάρχει, βάλε μία πέτρα. Εάν έχεις μικρότερα κομμάτια, τότε καλά κ αυτά, θα χρειαστούν ως προσάναμμα.

Δαδί

Πάντα χρήσιμο, ένα μπορείς να το βρεις, θα ανάψει τη φωτιά. Το βρίσκεις σε ξυλαποθήκες. Απόφυγε τα τεχνητά προσανάμματα, χαρτιά κ πάσης φύσης χημικά, εκτός εάν ψήνεις για κάναν αντιπαθητικό συμπέθερο. 🙂 Κατ’εξαίρεση θα μπορούσες να χρησιμοποιήσεις οινόπνευμα για βοήθεια του δαδιού κατά το άναμμα.

Σχάρα

Προφανές κ αυτό. Πιο πρακτικές είναι οι κοίλες σχάρες, με χώρο για το ψητό στη μέση ενώ εφάπτονται στις άκρες. Επίσης μία ασφάλεια στη λαβή να την κρατάει κλειστή είναι σχεδόν απαραίτητη. Φρόντισε επίσης να έχεις κάποιο τρόπο να ρυθμίσεις την απόσταση της σχάρας από τη θράκα (με μεταλλική βάση, πέτρες,…), ώστε να ελέγξεις την ταχύτητα ψησίματος.

Πρόχειρα ρούχα

Ο ψήστης θα τσικνιστεί, period! Μην πεις ότι δε σου το είπα…

Ψητό

…αλλιώς γιατί να μπεις σε όλη τη διαδικασία; (χαχούχα! Ευθυμήσαμε πάλι!) Εάν είναι ψάρι το αφήνεις ολόκληρο, εάν είναι κρέας/κοτόπουλο το κόβεις ομοιόμορφα παϊδάκια. Εναλλακτικά το κοτόπουλο μπορείς να το ανοίξεις ολόκληρο να πιάσει μία σχάρα (εάν δεν ξέρεις πώς, πες στο χασάπη να στο κάνει)

Το ψητό θέλει προετοιμασία από το πρωί, ή καλύτερα από το προηγούμενο βράδυ. Το πλένεις, το βάζεις σε μία λεκάνη κ, ανάλογα με τα γούστα, το μαρινάρεις είτε “στεγνό” δηλ. μόνο με μυρωδικά, είτε “μπλουμ” (μέσα σε υγρό με μυρωδικά, με το οποίο μπορείς να κάνεις σάλτσα) κ το βάζεις στο ψυγείο. Αντίστοιχα, τα ψάρια, θέλουν αλατοπιπέρωμα κ, αν είσαι φαν, σκορδοπίπερο στην κοιλιά. Μην ξεκινήσεις εάν δεν το έχεις ετοιμάσει. Αντί για ψητό, θα φας άκυρο.

Οικογενειακή μας προτίμη είναι το μαρινάρισμα με λάδι, αλάτι, πιπέρι μαύρο/κόκκινο, ρίγανη κ εννίοτε δενδρολίβανο. Γίνεται πιο τραγανό (λόγω του a-priori αλατιού) κ ίσως πιο πικρό (λόγω της ψημένης ρίγανης κ μπαχαρικών), αλλά είπαμε: προτίμηση! 😉 Εάν έχεις στη διάθεσή σου φρέσκα μυρωδικά, ακόμα καλύτερα, καθώς μπορείς να αναμείξεις ως κλαράκια με το κρέας κ να τα αφαιρέσεις πριν το ψήσιμο.

IMG_0532

Αυτοσχέδια καμινάδα

Αυτό είναι ένα καλό κόλπο για να ανάψεις πιο γρήγορα τη φωτιά, χωρίς περιττές στάχτες κ καπνό. Θα χρειαστείς ένα πλατύ, μεταλλικό δοχείο με κομμένο πάτο. Αντί άλλης περιγραφής, δες τις φώτο πιο κάτω.

Ζεστός φούρνος

Ενδεχομένως να μη φτάνει η επιφάνεια της ψησταριάς ώστε να σου βγουν όλα τα ψητά με τη μία, ιδίως εάν έχεις να ταΐσεις λαό σε τραπέζι κ όχι σε FCFS bbq κατάσταση. Σε αυτήν την περίπτωση για να μη φάνε οι μισοί ζεστό ψητό κ οι άλλοι μισοί κρύα παπούτσια, έχε πρόχειρο ένα προθερμασμένο φούρνο ή ένα μέρος με ζεστά κάρβουνα να συντηρήσεις σκεπασμένες τις “ψηshές”.

Κ αφού τα έχουμε όλα at arm’s reach, έχοντας υπόψη τους βασικούς κανόνες, περνάμε στο…

Άναμμα

Βάζεις το προσκέφαλο στο πίσω μέρος της ψησταριάς (ή κ στα πλάγια, εάν έχεις περισσότερα). Στο κέντρο κάνεις ένα μικρό σωρό με το δαδί κ τα μικρά κομμάτια ξύλο. Προσπαθεις να μην τα έχεις όλα σε ένα σημείο, αλλά να υπάρχουν σε διάφορα σημεία ώστε να “μεταδώσουν” τη φωτιά. Επάνω από αυτά βάζεις προσεκτικά τα πιο μεγάλα κομμάτια κάρβουνο, ώστε να ακουμπάνε στα προσκέφαλα κ να αφήνουν κενό από τα ξύλα. Βάζεις αρκετά ώστε να δημιουργηθεί ένας σωρός.

Με ένα σπίρτο/δαδί ανάβεις τα ξύλα από κάτω. Εάν έχεις, ρίχνεις λίγο οινόπνευμα στα περιμετρικά ξύλα ώστε να ανάψουν κ αυτά. Αφού βεβαιωθεις ότι άναψαν καλά, προσθέτεις από επάνω τα μικρότερα κάρβουνα, προσεκτικά, ώστε να μείνουν επάνω από το σωρό κ να μην πέσουν μέσα στο κενό που έχεις αφήσει κ σβήσει η φωτιά.

Εάν έχει αέρα ή δεν τη βλέπεις να έχει ενθουσιασμό, είναι η ώρα να χρησιμοποιήσεις την ad-hoc καμινάδα. Τη βάζεις πάνω από το σημείο που η φλόγα αργοπεθαίνει κ τσουπ! πετιέται ξανά. Αυτό που ψάχνεις να επιτύχεις είναι κάτι σαν την εικόνα: οι φλόγες πετάγονται από κάτω κ αγκαλιάζουν τα κάρβουνα. Μέχρι να γίνει αυτό, δυστυχώς, παράγεται αρκετός καπνός. Αέρας από ένα πιστολάκι μαλλιών ή με το κούνημα ενός χαρτονιού μπορούν επίσης να αναζωπυρώσουν τις φλόγες με την αντίστοιχη παραγωγή αιωρούμενων σωματιδίων στάχτης. (Btw, η εικονιζόμενη ποσότητα φτάνει για 1 κ ίσως οριακά 2 σχάρες παϊδάκια)

IMG_0530

Αντικειμενικός σκοπός (για να το πούμε απλά) είναι όλα τα κάρβουνα να γίνουν από μαύρα λευκά με κόκκινο πυρήνα, ερυθροπυρωμένα δηλ. Αυτό παίρνει ~20’ κ παράγει από λίγο έως πολύ καπνό μέχρι να αρπάξουν τα κάρβουνα, ανάλογα την ποιότητά τους.

Προετοιμασία σχάρας

Μέχρι να “γίνουν” τα κάρβουνα, συγκρατεις τα σάλια σου κ ετοιμάζεις τη σχάρα. Η προετοιμασία περιλαμβάνει αρχικό κ ενδελεχές πέρασμά της με 1 λεμονόκουπα για να φύγουν μυρωδιές κ υπολείμματα από προηγούμενα ψησίματα κ μετά προαιρετικό άλειμμα με λάδι.

Ψήσιμο

Αφού τα κάρβουνα γίνουν, τα απλώνεις να σβήσουν οι φλόγες κ να πιάσουν όλο το χώρο κάτω από τη σχάρα κ ακόμα παραπάνω. Σκοπός είναι η ζέστη να αγκαλιάζει όλη την επιφάνεια της σχάρας κ τις άκρες. Από την άλλη, δε θέλεις τα κάρβουνα να είναι πολύ αραιά, γιατί θα σβήσουν. Πριν βάλεις τη σχάρα επάνω, σκορπίζεις κ 1-2 χούφτες ψιλά καρβουνάκια να ανάψουν με τη σειρά τους κ να συντηρήσουν τη φωτιά. Στην πιο κάτω φώτο τα κάρβουνα δεν είναι αρκετά να υπερκαλύψουν τη σχάρα, οπότε τα ακριανά κομμάτια χρειάστηκαν επιπλέον ψήσιμο.

IMG_0531

Αφήνεις τη σχάρα 5’-6’ επάνω από τη φωτιά να κάψει.

Στη συνέχεια απλώνεις το κρεατικό/ψαρικό επάνω της σε πυκνή διάταξη. Βάζεις περιμετρικά τα πιο παχιά κομμάτια κρέας κ στο κέντρο τα μικρότερα, ώστε να τα συγκρατούν στη θέση τους κατά το γύρισμα. Ασφαλίζεις τη σχάρα κ βουρ στη θράκα!

IMG_0533 IMG_0534

Το ψάρι θέλει συχνότερο γύρισμα, το κρέας όχι κ τόσο. Σε κάθε περίπτωση, το γύρισμα της σχάρας γίνεται με μία γρήγορη κ αποφασιστική κίνηση, για να μη δώσεις το χρόνο στο κρεατικό να αποδράσει από τα κάγκελα κ βρει άδοξο δεύτερο θάνατο στα θράκια. Εάν θέλεις κατά το ψήσιμο, αλείφεις το κρέας με τη μαρινάδα (σε μικρές ποσότητες, για να μη στάζει κ σβήνει τη φωτιά).

Εάν έχεις μαρινάρει με λάδι ή το κρέας έχει λίπος, αργά ή γρήγορα αυτό θα στάξει επάνω στα κάρβουνα κ θα ανάψει. Αυτό απαιτεί “άμεση ενέργεια” που λένε κ στο στρατό, αλλιώς θα μαυρίσει το κρέας. Τραβάς τη σχάρα από τη φωτιά κ χτυπάς τα αναμμένα κάρβουνα να σβήσουν. Μία, δύο, τρεις, θα βαρεθεί κ θα σταματήσει.

IMG_0535

Καπίρες

Το ψητό είναι έτοιμο κ ετοιμάζεσαι να κάνεις ντου με τους υπόλοιπους λιμάρηδες. Αλλά wait! Τόσα κάρβουνα έμειναν, κρίμα δεν είναι να μην τα εκμεταλλευτείς; Μπορείς να κάνεις διάφορα κόλπα με λαχανικά, ολόκληρα κρεμμύδια, τυρί, κ.α. στη σχάρα ή με αλουμινόχαρτο στη χόβολη. Το αγαπημένο μας, όμως, σχεδόν όσο το ίδιο το κρέας, είναι οι καπίρες, δηλ. το φρυγανισμένο ψωμί. Γίνεται σε χρόνο dt κ χρειάζεσαι μαύρο ή καλό, συμπαγές χωριάτικο ψωμί. Το κόβεις σε όμοιες φέτες, το ραντίζεις με λάδι κ πασπαλίζεις/αλοίφεις με αλάτι/πιπέρι/ρίγανη/whatevah.

IMG_0536

Το φουντάρεις στην ίδια σχάρα που έψησες πριν, ώστε να τραβήξει κ ό,τι γεύση έχει μείνει επάνω. Η ιδανική καπίρα είναι φρυγανισμένη με ωραίο χρώμα απ’έξω αλλά αφράτη από μέσα. Η αποτυχημένη καπίρα είναι καρβουνιασμένη απ’έξω, σαν φρυγανιά από μέσα κ θέλει ξύσιμο με το μαχαίρι για να τη φας. Η διαφορά ανάμεσα στις 2 είναι ζήτημα μισού λεπτού, οπότε stay alert, γύρνα τη σχάρα ή τις φέτες μία-μία συχνά κ, γενικά, μην πας βόλτα όσο ψήνονται!

IMG_0537

Περισσευούμενα κάρβουνα

Εάν παρ’όλα τα κρεατικά, λουκάνικα, λαχανικά κ καπίρες σου περίσσεψαν πολλά κάρβουνα, δε χρειάζεται να τα αφήσεις να πάνε χαράμι. Τα ραντίζεις με νερό να σβήσουν (οκ, παράγεται καπνός, αλλά τι να κάνουμε;) κ τα βάζεις σε μία άκρη. Έως την επόμενη θα έχουν σχεδόν στεγνώσει κ θα είναι έτοιμα να συμμετάσχουν στο επόμενο τσιμπούσι.

Καλά ψησίματα! 😉

Νοέμβριος 3, 2009

Ένα από τα καλά του χειμώνα…

Posted in Άνεμοι κ Ύδατα, Συνταγές του εργένη στις 11:11 μμ από perissos

κ του μπουγατσόκρυου είναι ότι μπορώ επιτέλους να κάνω μία πεντανόστιμη σούπα για βραδινό κ να την απολαύσω καθώς μου ζεσταίνει τα σωθικά.

Ορίστε μια πεντανόστιμη σούπα από τον τιτανοτεράστιο Gordon με μόνο ένα (1) υλικό για να παίρνεις ιδέες 🙂

Ιουλίου 19, 2009

Περί σπιτικού mojito

Posted in Άνεμοι κ Ύδατα, Συνταγές του εργένη στις 11:57 μμ από perissos

Είχα την ευκαιρία χθες να φτιάξω μερικές 10άδες mojito. Ομολογώ δεν περίμενα τέτοιο αριθμό. Στην πορεία κατέληξα σε μερικά χρήσιμα συμπεράσματα που λέω να μοιραστώ μαζί σου.

* Μην το σκεφτείς καν να χρησιμοποιήσεις τα γυάλινά σου νεροπότηρα. Στην καλύτερη θα τα σπάσεις, στη χειρότερη θα κοπείς. Πήγαινε σε ένα s/m κ πάρε πλαστικά, διαφανή, χωρητικότητας 400ml. Είναι ένα κ ένα, ανθεκτικά κ κυρίως άθραυστα.

* Πηγαίνοντας στο s/m κάνε ένα κόπο κ πάρε μαύρη ζάχαρη. Ούτε άσπρη, ούτε καφέ. Μαύρη. Δεν είναι πολύ πιο ακριβή κ με 1 σακουλάκι μπορεί κ να βγάλεις τριψήφιο αριθμό ποτών. Όταν ανοίξεις το σακουλάκι κ την αδειάσεις σε ένα άλλο δοχείο, θα καταλάβεις: το άρωμα είναι εντελώς ιδιαίτερο, καραμελένιο, ενώ ο τρόπος που κάθονται οι κόκοι όταν την αδειάζεις είναι μοναδικός. Σου δίνει την εντύπωση ότι είναι μία ζωντανή μάζα.

* Τα lime είναι τα πρώτα που τελειώνουν εάν δεν τα χρησιμοποιήσεις με φειδώ. Η κανονική συνταγή λέει 1 lime/ποτό, αλλά αυτό δεν παίζει! Ξεχώρισε τα ανά μέγεθος, αφού τα σαπουνίσεις (έρχονται κερωμένα από την άλλη άκρη του κόσμου). Κόψε τις κορυφές από τις 2 άκρες κ μετά κόψε τα μικρά στα 8 (σχεδόν κυβάκια) κ τα μεγάλα στα 12.

* Το άλλο υλικό που χρειάζεται είναι μέντα ή δυόσμος. Μέχρι πρόσφατα νόμιζα ότι μέντα κ δυόσμος περιγράφουν το ένα κ αυτό φυτό, αλλά δεν είναι έτσι. Έχουν λίγο διαφορετική μυρωδιά κ είναι θέμα γούστου. Εγώ προτιμώ το δυόσμο, καθώς μπορώ να χρησιμοποιήσω από το ματσάκι κ για άλλα φαγητά/σάλτσες/ντιπ. Ένα κιμπάρικο ματσάκι από τη λαϊκή πρέπει να φτάνει κ για τριψήφιο αριθμό ποτών. Ένα τσουρούτικο από το s/m δεν ξέρω. Σε κάθε περίπτωση, πλύνε καλά το ματσάκi, στέγνωσέ το κ τύλιξέ το σε μια εφημερίδα στο ψυγείο. Όταν έρθει η ώρα βάλε νερό σε ένα φαρδύ ποτήρι εν είδη “βαζακίου” κ βάλε μέσα μία χεριά αρωματικό να είναι εύκαιρο.

* Για το κλασσικό mojito βάλε σε κάθε ποτήρι 2-3 κομμάτια lime κ 2 κοφτά κουταλάκια μαύρη ζάχαρη. Πάτησε τα με το ειδικό ξύλινο γουδοχέρι (έχει δοντάκια στην άκρη για να είναι πιο αποτελεσματικό). Εάν δε σου βρίσκεται τέτοιο, χρησιμοποίησε την ανάποδη από το κλασσικό γουδοχέρι, το χερούλι μιας ξύλινης κουτάλας, κάτι ξύλινο τέλος πάντων. Improvise.

* Αν κ δεκτό ότι πατώντας κ τα φύλλα του αρωματικού μαζί με τα limes δίνουν περισσότερη γεύση, εάν έχεις το γουδοχέρι με τα δοντάκια από κάτω, δεν το συνιστώ καθόλου. “Μασάει” τα φυλλαράκια ανάμεσα στις εγκοπές κ πριν περάσει λίγη ώρα αρχίζουν να σαπίζουν εκεί μέσα κάνωντας περισσότερο κακό παρά καλό. Για να μη μιλήσω για το καθάρισμα την άλλη μέρα. Οπότε πατημένα μυρωδικά μόνο με λείο γουδοχέρι. Τα φυλλαράκια τα μαδάς γρήγορα κρατώντας 1-2 κλαράκια στο ένα χέρι κ τραβώντας το άλλο κατά μήκος για να σου μείνουν τα φύλλα. Εάν δεν τα πατήσεις, τα προσθέτεις πριν τον πάγο.

* Το επόμενο που χρειάζεται είναι ο τριμμένος πάγος, μέχρι επάνω στο ποτήρι. Αυτό είναι κ το πιο κοπιαστικό στην όλη υπόθεση. Εάν έχεις ήδη προτριμμένο πάγο, καλώς. Αλλιώς πρέπει κάπως να το κάνεις. Υπάρχουν 5 επιλογές από όσο ξέρω:

– ο γνωστός παγοκόφτης από το Βασικό Ένστικτο. Αν δε σε λένε Σάρον, άσε καλύτερα μην κοπείς.

– να τυλίξεις παγάκια σε μία πετσέτα κ να τα σπάσεις με κάτι (σφυρί, τηγάνι, μπρίκι, εδώ shφυρί καλώ dρεπάνι). Πολύ φασαρία, κίνδυνος ζημιάς κ αμφίβολο αποτέλεσμα.

– να τον βάλεις στο multi/blender. Πιο γρήγορος κ ξεκούραστος τρόπος, αλλά ιδιαίτερα φασαριόζικος.

– ένας χειροκίνητος παγοτρίφτης. Κάνει γύρω στα 15-18ε κ είναι αθόρυβος. Δε στέκεται ακίνητος από μόνος του κ ας ισχυρίζεται άλλα το κουτί. Για ένα ποτήρι 400ml θέλει περίπου 3 χεριές παγάκια κ αρκετό γύρισμα με τη μανιβέλα. Σε πολυκοσμία, αυτό μπορεί να γίνει μία ιδιαίτερα κοπιαστική, full-time απασχόληση.

– ηλεκτρικός παγοτρίφτης. Η ιδανική κ ακριβή επιλογή.

* Βάζεις λευκό ρούμι μέχρι τα 3/4 του ποτηριού κ συμπληρώνεις με σόδα. 2 καλαμάκια για ανακάτεμα κ αν είσαι λεπτολόγος μια φουντίτσα μυρωδικό για διακόσμηση. Εβίβα πορ φαβόρ!

* Μια άλλη δροσιστική ιδέα είναι το mojito φράουλα. Το κακό, όμως, είναι πως η φράουλα είναι ανοιξιάτικο φρούτο κ τώρα με τη ζέστη δύσκολα βρίσκεις, ακόμα κ σε s/m. Οπότε τι κάνεις; Η δική μου πρόταση (ας το πούμε vermiliojito) είναι:

– Παίρνεις μία ώριμη βανίλια (εννοείται πλυμμένη) κ την κόβεις στα 4 ως εξής: χαράζεις 2 κύκλους ως το κουκούτσι, κάθετους τον ένα στον άλλο. Περιστρέφεις αντίθετα τα 2 ημισφαίρια να χωρίσουν τα κομμάτια. Αν θες βγάζεις το κουκούτσι, αλλά απλά θα χάσεις χρόνο.

– Ρίχνεις 2-3 κομμάτια βανίλιας μαζί με 2 κοφτές κουταλιές μαύρη ζάχαρη στο ποτήρι κ τα λιώνεις να γίνουν πολτός. Εάν θες βάζεις κ 1-2 κομμάτια lime, αλλά εγώ δεν το προτιμώ

– Μερικά φύλλα μέντας/δυόσμου, τριμμένος πάγος ως επάνω, ρούμι κ σόδα. Εάν θες, βάζεις κ μισό δάκτυλο φρουτοποτό φράουλα για χρώμα (π.χ. Amita φράουλα). Enjoy, αλλά με προσοχή γιατί βαράει χωρίς να το καταλάβεις!

* Άλλες προτάσεις τις οποίες ίσως δοκιμάσω κάποτε είναι ώριμα κεράσια ή ψίχα πεπονιού πατημένα με ζάχαρη.

* Τέλος, κ 1 ποτό της στιγμής του οποίου διεκδικώ την πατρότητα. Αυτοί που το δοκίμασαν ενθουσιάστηκαν, αλλά δεν ξέρω κατά πόσο το μετάνιωσαν μετά, λόγω της καθυστερημένης αλκοολικής ζύμωσης στο στομάχι τους 🙂 Μιας κ το χρώμα του είναι ταιριστό, το παραδίδω στις επόμενες γενιές με το όνομα vermilion! 😀

Παγάκια σε ένα ποτήρι κ βάζουμε 1-2 δάκτυλα Xuxu (καλύτερα παγωμένο), 2-3 δάκτυλα Ursus κ συμπληρώνουμε με φρουτοποτό φράουλα. Απλό, κατακόκκινο κ επικίνδυνα γλυκόπιοτο.

Φεβρουαρίου 19, 2008

Fusili με φέτα κ μπέικον

Posted in Άνεμοι κ Ύδατα, Εργασία και χαρά, Συνταγές του εργένη στις 11:49 μμ από perissos

Μία γρήγορη, stripped-down παραλλαγή αυτής της συνταγής (χωρίς ελιές, μελιτζάνες κ κάπαρη) et voila!
Όχι μόνο γουργουρίζει ευχαριστημένη η κοιίshα μου από το τέλειο al dente, αλλά έχω κ ένα μπωλ για το αυριανό lunch.
…κ ας παραγγέλνουν οι άλλοι πίπα γύρο το μεσημέρι.

Πλάκα-πλάκα, έχω αρχίσει να ξεφεύγω λίγο στο θέμα φαγητό κ δη στο γραφείο.
Σήμερα το μεσημέρι έψησα 2 μπριζόλες για μεσημεριανό.
Οκ, δε λιάνισα τα γραφεία να ανάψω θράκα στα ξύλα· τις έβαλα στο φουρνάκι, ένα τέταρτο από τη μία κ 10′ από την άλλη. Είχαν αρχίσει να χρονίζουν στη μαρινάδα στο ψυγείο κ είπα καλύτερα μεσημέρι παρά βράδυ.

Μπερεκέτια, αλλά με το σκεμπέ τι θα κάνουμε;;; 😉

Φεβρουαρίου 8, 2008

Googloμαγειρέματα

Posted in Συνταγές του εργένη στις 12:33 πμ από perissos

Έχω ένα ψυγείο με περισσευούμενα καρότα, πιπεριές που ετοιμάζονται να μας αφήσουν χρόνους, τυριά που το σκέφτονται να ντυθούν στο άσπρο της πολυκαιρίας, κοτόπουλο που έχει ξεχάσει πότε μπήκε στην κατάψυξη, περίσσεια καπνιστής γαλοπούλας στο ψυγείο.

Τι κάνω τότε;

Ας είναι καλά το Google!

Ιδανική συνταγή (ευχαριστώ, φίλεφίλη!) κ μετά από 1ω από το άτακτο «τίποτα» του ψυγείου, έχω έτοιμο νοστιμότατο βραδινό, το αυριανό μεσημεριανό κ μία πολύ ωραία συνοδεία στο μπασμάτι που είχε περισσέψει από χτες.

Δικές μου μετατροπές, λόγω διαθέσιμων υλικών:

  • συμπλήρωσα το λειψό κοτόπουλο με φέτες καπνιστή γαλοπούλα σε λωρίδες
  • αντί για τυρί κρέμα έβαλα ένα μείγμα από τρίγωνα τυράκια, ψιλοκομμένο γκούντα, λίγο καπνιστό ρεγκάτο (κόλαση υ μυρωδιά του φαγητού!) κ γάλα
  • μια ιδέα εστραγκόν

Νοέμβριος 20, 2007

Σούπα τραχανά με άνηθο

Posted in Συνταγές του εργένη στις 1:04 πμ από perissos

Έπιασε κρύο, καιρός για μία γρήγορη σούπα.
Ό,τι πρέπει για το τρέμουλο μετά την προπόνηση…

Υλικά (για 1 άτομο, πολλαπλασιάζουμε αντίστοιχα)

  • λίγο λάδι
  • 1 λωρίδα μπέικον ψιλοκομμένη
  • 0,5 πιπεριά ψιλοκομμένη
  • 0,5 κούπα γλυκό τραχανά
  • 1,5 – 2 κούπες νερό, ανάλογα πόσο αραιή θέλουμε τη σούπα
  • αλάτι, πιπέρι
  • άνηθο ψιλοκομμένο

Εκτέλεση
Τσιγαρίζουμε το μπέικον με την πιπεριά για 2-3 λεπτά. Ρίχνουμε τον τραχανά κ ανακατεύουμε συνέχεια να μην κολλήσει. Ρίχνουμε προαιρετικά 1 κουταλάκι αλκοόλ/κρασί κ σβήνουμε με το νερό. Χαμηλώνουμε στο 1, σκεπάζουμε κ έχουμε το νου μας να ανακατεύουμε κάθε τόσο να μην κολλήσει. Σβήνουμε όταν ο τραχανάς είναι έτοιμος. Πασπαλίζουμε με άφθονο άνηθο.

Μιαμ!

Οκτώβριος 23, 2007

Ένα σαγανάκι στον 6ο!

Posted in Συνταγές του εργένη στις 11:03 μμ από perissos

Μιαμ, μιαμ, τσομπ!

Έχω βαλθεί να με παχύνω, μάλλον θα με σφάξω τα Χριστούγεννα.

Ένα κομμάτι μισόκιλο φέτα στο ψυγείο (αγορασμένο με στοργή κ προδέρμ από τη μαμά) με είχε βάλει σε σκέψη για το πώς θα προλάβω να το φάω πριν μουχλιάσει.
Γιατί όχι ένα σαγανάκι;

Λίγο αλεύρι ανακατεμένο με πιπέρια κ μυρωδικά κ βουρ στο τηγάνι.
Σε λιγότερο από 20′ είχα ένα πολύ ωραίο μεζέ για τη λιγούρα, παρέα με μία δροσερή σαλάτα (ντομάτα, αγγούρι, πιπεριά, ρίγανη, βασιλικό, μια ιδέα μπαλσάμικο, μια ιδέα εστραγκόν, μια ιδέα είναι όλα σε αυτή τη ζωή).
Άσε που το σπίτι μύρισε «Σάββατο μεσημέρι στο οικογενειακό τραπέζι».

Εσύ ακόμα παραγγέλνεις βρώμικα απ’έξω;…

Αύγουστος 1, 2007

Ένα γελαστό απόγευμα

Posted in Άνεμοι κ Ύδατα, Συνταγές του εργένη στις 11:25 μμ από perissos

Χωρίς τη Μπέτυ Λιβανού κ τον Κούρκουλο, αλλά ποιος νοιάζεται;

Σήμερα έγινε το απίστευτο! Το απρόσμενο! Η Ανατροπή (χωρίς τον Καραγκιοζέρη)!
Ήμουν σπίτι… (δεν μπορώ ακόμα κ τώρα να το πω…) στις 18.00 κ κάτι ψηλά!!!
Ναι!
Yes!
Da!
Po!

Έφτασα σπίτι κ ήταν μέρα ακόμα!
Δυσκολεύτηκα να βρω το δρόμο μέχρι την εξώπορτα από το εκτυφλωτικό φως (έχω μάθει το να βρίσκω το δρόμο νύχτα), αλλά χαλάλι.

Είχα χρόνο να

  • προλάβω το σούπερ μάρκετ ανοιχτό κ να κάνω τα ψώνια των υπόλοιπων ημερών
  • να κάνω ντους
  • να ετοιμάσω το αυριανό πρωινό κ μεσημεριανό
  • να δω όλα τα «ρεαλιστικά» μέιλ που έχουν συσσωρευτεί τον τελευταίο καιρό (που τόσο άοκνα κ αλτρουϊστικά συνεχίζουν να μου στέλνουν φίλοι κ συνάδελφοι)
  • να χαζέψω στο νετ
  • να μαγειρέψω κ να φάω μία φοβερή σούπα

Κ όλα αυτά πριν πάει 22.30!!!
Δάκρυα ευτυχίας, ρίγη συγκίνησης κ σπασμοί χαράς!
Τι άλλο να ζητήσει ένας άνθρωπος από τη ζωή του;!;! Ε; Ε;

Φαντάζομαι τέτοιες χαρές νιώθεις λίγες φορές στη ζωή σου.
Ίσως όταν κρατήσεις το 1ο σου παιδί στην αγκαλιά σου.
Ή όταν είσαι επίτιμος καλεσμένος στο Playboy Mansion.
Ή όταν πάρει επιτέλους το Ουζμπεκιστάν το Παγκόσμιο

Κ όλα αυτά εξαιτίας ενός αρουραίου!
Είδαν στον επάνω όροφο, λέει, ένα αρούρι χτες, σήμερα έκαναν εσπευσμένα απολύμανση σε όλο το κτίριο κ έπρεπε να την κάνουμε στις 17.30 για «λόγους ασφαλείας».
Στιγμιαία μου πέρασε η διαβρωτική σκέψη να βρίσκαμε τπτ ρίδες κ σε μας πιο συχνά. Έσπευσα να κρύψω την έκλαμψη λαμογιάς από τον εαυτό μου μη με πάρω χαμπάρι.
Saved by the rat, λοιπόν…

Ας εκμεταλλευτώ τον ανέλπιστο ελεύθερο χρόνο με τον καλύτερο τρόπο. Θα τον ξοδέψω άσκοπα μπροστά σε μία οθόνη γράφοντας μία συνταγή της στιγμής που δε θα διαβάσει κανείς
🙂

Σούπα με πατάτα κ μελιτζάνα

Υλικά για 2,5 άτομα
3 κουταλιές ελαιόλαδο
1 μέτριο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1 λωρίδα μπέικον σε τετραγωνάκια
1 πιπεριά σε τετραγωνάκια
1 μέτρια πατάτα σε μικρά κυβάκια
1 μελιτζάνα φλάσκα κομμένη επίσης σε μικρά κυβάκια
2 μέτρια καρότα τριμμένα
2 κουταλιές τζιν ή άλλο αντίστοιχο οινοπνευματώδες
ψιλοκομμένο μαϊντανό
αλάτι, πιπέρι, ρίγανη
(προαιρετικά) λίγο αλεύρι

Εκτέλεση (στα 10 βήματα)
Σε μέτρια κατσαρόλα ζεσταίνουμε το λάδι κ τσιγαρίζουμε το κρεμμύδι με το μπέικον.
Προσθέτουμε την πιπεριά σχετικά γρήγορα κ στα καπάκια την πατάτα. Ανακατεύουμε συνέχεια με ξύλινη σπάτουλα γιατί το άμυλο της πατάτας έχει την τάση να κολλάει στον πάτο.
Προσθετουμε τη μελιτζάνα κ τα καρότα κ τα φέρνουμε κα αυτά μερικές βόλτες να λαδωθούν.
Ρίχνουμε το αλκοόλ κ περιμένουμε μερικά δεύτερα να εξατμιστεί το περισσότερο.
Ρίχνουμε 3-4 ποτήρια νερό, ανάλογα πόσο αραιή τη θέλουμε. Σκεπάζουμε κ αφού πάρει μία βράση χαμηλώνουμε κ σιγοβράζουμε μέχρι να μαλακώσουν αρκετά οι πατάτες.
Κατά τη διάρκεια ρύχνουμε κ τα αρτύματα/μυρωδικά.
Αφού κλείσουμε τη φωτιά, αν τη θέλουμε πιο πηχτή (δική μου παραξενιά αυτό), διαλύουμε σε λίγο νερό 2 κουταλιές αλεύρι κ το προσθέτουμε ανακτεύοντας καλά.

Ζεστή κ πικάντικη σούπα (είμαι φαν του πιπεριού) ίσως να μην είναι κ το ιδανικό σου για τη ζέστη, αλλά με ένα κομματιασμένο παξιμάδι μέσα καρακαταέλεγε!!!

Χα! Για φαντάσου! Τελείωσα κ το ποστ κ δεν είναι καν 23.15!!!
Ούτε του παπά δε θα το πω για το σημερινό…

Επόμενη Σελίδα