Ιουλίου 19, 2009

Περί σπιτικού mojito

Posted in Άνεμοι κ Ύδατα, Συνταγές του εργένη στις 11:57 μμ από perissos

Είχα την ευκαιρία χθες να φτιάξω μερικές 10άδες mojito. Ομολογώ δεν περίμενα τέτοιο αριθμό. Στην πορεία κατέληξα σε μερικά χρήσιμα συμπεράσματα που λέω να μοιραστώ μαζί σου.

* Μην το σκεφτείς καν να χρησιμοποιήσεις τα γυάλινά σου νεροπότηρα. Στην καλύτερη θα τα σπάσεις, στη χειρότερη θα κοπείς. Πήγαινε σε ένα s/m κ πάρε πλαστικά, διαφανή, χωρητικότητας 400ml. Είναι ένα κ ένα, ανθεκτικά κ κυρίως άθραυστα.

* Πηγαίνοντας στο s/m κάνε ένα κόπο κ πάρε μαύρη ζάχαρη. Ούτε άσπρη, ούτε καφέ. Μαύρη. Δεν είναι πολύ πιο ακριβή κ με 1 σακουλάκι μπορεί κ να βγάλεις τριψήφιο αριθμό ποτών. Όταν ανοίξεις το σακουλάκι κ την αδειάσεις σε ένα άλλο δοχείο, θα καταλάβεις: το άρωμα είναι εντελώς ιδιαίτερο, καραμελένιο, ενώ ο τρόπος που κάθονται οι κόκοι όταν την αδειάζεις είναι μοναδικός. Σου δίνει την εντύπωση ότι είναι μία ζωντανή μάζα.

* Τα lime είναι τα πρώτα που τελειώνουν εάν δεν τα χρησιμοποιήσεις με φειδώ. Η κανονική συνταγή λέει 1 lime/ποτό, αλλά αυτό δεν παίζει! Ξεχώρισε τα ανά μέγεθος, αφού τα σαπουνίσεις (έρχονται κερωμένα από την άλλη άκρη του κόσμου). Κόψε τις κορυφές από τις 2 άκρες κ μετά κόψε τα μικρά στα 8 (σχεδόν κυβάκια) κ τα μεγάλα στα 12.

* Το άλλο υλικό που χρειάζεται είναι μέντα ή δυόσμος. Μέχρι πρόσφατα νόμιζα ότι μέντα κ δυόσμος περιγράφουν το ένα κ αυτό φυτό, αλλά δεν είναι έτσι. Έχουν λίγο διαφορετική μυρωδιά κ είναι θέμα γούστου. Εγώ προτιμώ το δυόσμο, καθώς μπορώ να χρησιμοποιήσω από το ματσάκι κ για άλλα φαγητά/σάλτσες/ντιπ. Ένα κιμπάρικο ματσάκι από τη λαϊκή πρέπει να φτάνει κ για τριψήφιο αριθμό ποτών. Ένα τσουρούτικο από το s/m δεν ξέρω. Σε κάθε περίπτωση, πλύνε καλά το ματσάκi, στέγνωσέ το κ τύλιξέ το σε μια εφημερίδα στο ψυγείο. Όταν έρθει η ώρα βάλε νερό σε ένα φαρδύ ποτήρι εν είδη “βαζακίου” κ βάλε μέσα μία χεριά αρωματικό να είναι εύκαιρο.

* Για το κλασσικό mojito βάλε σε κάθε ποτήρι 2-3 κομμάτια lime κ 2 κοφτά κουταλάκια μαύρη ζάχαρη. Πάτησε τα με το ειδικό ξύλινο γουδοχέρι (έχει δοντάκια στην άκρη για να είναι πιο αποτελεσματικό). Εάν δε σου βρίσκεται τέτοιο, χρησιμοποίησε την ανάποδη από το κλασσικό γουδοχέρι, το χερούλι μιας ξύλινης κουτάλας, κάτι ξύλινο τέλος πάντων. Improvise.

* Αν κ δεκτό ότι πατώντας κ τα φύλλα του αρωματικού μαζί με τα limes δίνουν περισσότερη γεύση, εάν έχεις το γουδοχέρι με τα δοντάκια από κάτω, δεν το συνιστώ καθόλου. “Μασάει” τα φυλλαράκια ανάμεσα στις εγκοπές κ πριν περάσει λίγη ώρα αρχίζουν να σαπίζουν εκεί μέσα κάνωντας περισσότερο κακό παρά καλό. Για να μη μιλήσω για το καθάρισμα την άλλη μέρα. Οπότε πατημένα μυρωδικά μόνο με λείο γουδοχέρι. Τα φυλλαράκια τα μαδάς γρήγορα κρατώντας 1-2 κλαράκια στο ένα χέρι κ τραβώντας το άλλο κατά μήκος για να σου μείνουν τα φύλλα. Εάν δεν τα πατήσεις, τα προσθέτεις πριν τον πάγο.

* Το επόμενο που χρειάζεται είναι ο τριμμένος πάγος, μέχρι επάνω στο ποτήρι. Αυτό είναι κ το πιο κοπιαστικό στην όλη υπόθεση. Εάν έχεις ήδη προτριμμένο πάγο, καλώς. Αλλιώς πρέπει κάπως να το κάνεις. Υπάρχουν 5 επιλογές από όσο ξέρω:

– ο γνωστός παγοκόφτης από το Βασικό Ένστικτο. Αν δε σε λένε Σάρον, άσε καλύτερα μην κοπείς.

– να τυλίξεις παγάκια σε μία πετσέτα κ να τα σπάσεις με κάτι (σφυρί, τηγάνι, μπρίκι, εδώ shφυρί καλώ dρεπάνι). Πολύ φασαρία, κίνδυνος ζημιάς κ αμφίβολο αποτέλεσμα.

– να τον βάλεις στο multi/blender. Πιο γρήγορος κ ξεκούραστος τρόπος, αλλά ιδιαίτερα φασαριόζικος.

– ένας χειροκίνητος παγοτρίφτης. Κάνει γύρω στα 15-18ε κ είναι αθόρυβος. Δε στέκεται ακίνητος από μόνος του κ ας ισχυρίζεται άλλα το κουτί. Για ένα ποτήρι 400ml θέλει περίπου 3 χεριές παγάκια κ αρκετό γύρισμα με τη μανιβέλα. Σε πολυκοσμία, αυτό μπορεί να γίνει μία ιδιαίτερα κοπιαστική, full-time απασχόληση.

– ηλεκτρικός παγοτρίφτης. Η ιδανική κ ακριβή επιλογή.

* Βάζεις λευκό ρούμι μέχρι τα 3/4 του ποτηριού κ συμπληρώνεις με σόδα. 2 καλαμάκια για ανακάτεμα κ αν είσαι λεπτολόγος μια φουντίτσα μυρωδικό για διακόσμηση. Εβίβα πορ φαβόρ!

* Μια άλλη δροσιστική ιδέα είναι το mojito φράουλα. Το κακό, όμως, είναι πως η φράουλα είναι ανοιξιάτικο φρούτο κ τώρα με τη ζέστη δύσκολα βρίσκεις, ακόμα κ σε s/m. Οπότε τι κάνεις; Η δική μου πρόταση (ας το πούμε vermiliojito) είναι:

– Παίρνεις μία ώριμη βανίλια (εννοείται πλυμμένη) κ την κόβεις στα 4 ως εξής: χαράζεις 2 κύκλους ως το κουκούτσι, κάθετους τον ένα στον άλλο. Περιστρέφεις αντίθετα τα 2 ημισφαίρια να χωρίσουν τα κομμάτια. Αν θες βγάζεις το κουκούτσι, αλλά απλά θα χάσεις χρόνο.

– Ρίχνεις 2-3 κομμάτια βανίλιας μαζί με 2 κοφτές κουταλιές μαύρη ζάχαρη στο ποτήρι κ τα λιώνεις να γίνουν πολτός. Εάν θες βάζεις κ 1-2 κομμάτια lime, αλλά εγώ δεν το προτιμώ

– Μερικά φύλλα μέντας/δυόσμου, τριμμένος πάγος ως επάνω, ρούμι κ σόδα. Εάν θες, βάζεις κ μισό δάκτυλο φρουτοποτό φράουλα για χρώμα (π.χ. Amita φράουλα). Enjoy, αλλά με προσοχή γιατί βαράει χωρίς να το καταλάβεις!

* Άλλες προτάσεις τις οποίες ίσως δοκιμάσω κάποτε είναι ώριμα κεράσια ή ψίχα πεπονιού πατημένα με ζάχαρη.

* Τέλος, κ 1 ποτό της στιγμής του οποίου διεκδικώ την πατρότητα. Αυτοί που το δοκίμασαν ενθουσιάστηκαν, αλλά δεν ξέρω κατά πόσο το μετάνιωσαν μετά, λόγω της καθυστερημένης αλκοολικής ζύμωσης στο στομάχι τους 🙂 Μιας κ το χρώμα του είναι ταιριστό, το παραδίδω στις επόμενες γενιές με το όνομα vermilion! 😀

Παγάκια σε ένα ποτήρι κ βάζουμε 1-2 δάκτυλα Xuxu (καλύτερα παγωμένο), 2-3 δάκτυλα Ursus κ συμπληρώνουμε με φρουτοποτό φράουλα. Απλό, κατακόκκινο κ επικίνδυνα γλυκόπιοτο.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: