Ιουλίου 5, 2009

Εντυπώσεις από το FreeDay

Posted in Άνεμοι κ Ύδατα στις 2:03 πμ από perissos

Την Παρ συμμετείχα για 1η φορά στο FreeDay ride. Ακολουθούν μερικές σκόρπια πράγματα που μου έκαναν εντύπωση.

  • Ο κόσμος που είχε μαζευτεί (τους υπολόγισα σε ~80 άτομα) δεν έμπαινε σε ένα καλούπι. Άλλος θα έλεγε την ομάδα ετερόκλητη, άλλος πολυσυλλεκτική. Εντύπωση μου έκαναν:
    – ένας ρακένδυτος, λιπόσαρκος τύπος ("άστεγος" ήταν η 1η μου σκέψη) με το επίσης κατεστραμμένο ποδήλατό του ο οποίος άναβε τον ένα μπάφο πίσω από τον άλλο. Εάν έχει χρήματα για μπάφους, γιατί δεν παίρνει κάνα ρουχάκι; Να που έχει κ η Αθήνα clochard…
    – ζευγάρια κοστσονάτων 50άρηδων, κλασσικοί τύποι βορείων-νοτίων προαστίων (με την καλή έννοια :-))
    – ένας πατέρας με το γιο του
    – μάχιμοι τύποι, fully geared για το Tour de France
    – ένας ήρωας μόνος του με πατίνια(!!)
  • Καθώς δεν έχω ποδήλατο κ δεν είχα σκοπό να δώσω μερικές εκατοντάδες ευρώ για κάτι που ενδεχομένως να μη μου αρέσει, νοίκιασα ένα ποδήλατο από το Acropolis bikes. Η τιμή για το τριήμερο είναι 25ε. Δυστυχώς, εάν θες το ποδήλατο για ΠΣΚ αυτή η τιμή είναι η μόνη σου επιλογή, καθώς το κατάστημα είναι ανοιχτό μόνο καθημερινές πρωί. Στην περίπτωσή μου που το ήθελα μόνο για λίγες ώρες κ τώρα σκονίζεται στο μπαλκόνι μου, η τιμή ήταν λίγο τσουχτερή. Πάντως το ποδήλατο που πήρα αποδείχτηκε αξιόπιστο: η αλυσίδα βγήκε μόνο μία φορά σε μία απότομη ανηφόρα.
  • Η κίνηση της ομάδας γίνεται σε συμπαγή σχηματισμό, προσπαθώντας να μένουν όλοι μαζί. Για να επιτευχθεί αυτό, ο μόνος τρόπος είναι να μπαίνουν κάποιοι στις διασταυρώσεις κ να κλείνουν τα κάθετα ρεύματα, μέχρι να περάσουν όλοι. Αν κ αυτό είναι κατάφωρη παραβίαση του ΚΟΚ, μπορώ να σου πω ότι στο Μεταξουργείο που ειχα μείνει πίσω κ ένιωσα ένα αυτοκίνητο να με ακολουθεί, τα χρειάστηκα. Ένα πρόβατο στην εθνική είναι καταδικασμένο σε θάνατο, ένα κοπάδι κλείνει την κίνηση άνετα. Άφησα πίσω μου τους ενδοιασμούς για τον ΚΟΚ κ πέρναγα όλους τους ερυθρούς σηματοδότες ανερυθρίαστα μαζί με τους υπόλοιπους.
  • Περνώντας από κάποιες διασταυρώσεις, έβλεπα μέλη της ομάδας που είχαν αναλάβει να τις κλείσουν να έχουν αγριεμένο ύφος απέναντι στους οδηγούς. “Δεν περνάς τώρα, ρε” κ τα συναφή. Προς τι η οργή κ ο τσαμπουκάς; Τα σκυλιά αλυχτάνε για να φοβηθεί το ένα το άλλο, οι άνθρωποι μιλάνε 😉
  • Το πώς ονοματίζεις κάτι είναι ο καθρέφτης του πώς το βλέπεις, ή ίσως του πώς θα ήθελες να είναι. Το κορίτσι μου ή η γκόμενά μου; Πάω στη δουλειά ή πάω στο γραφείο; Ρε φίλε ή ρε μλκ;
    Αντίστοιχα κ εδώ: ποδηλατοβόλτα ή ποδηλατοπορεία;
    Είδα κόσμο που το αντιμετώπιζε ως βόλτα (π.χ. μία κοπέλα με ένα ηχειάκι πάνω στο ποδήλατο για μουσική) κ άλλους που το έβλεπαν ως πορεία (π.χ. ένας σαματατζής με κόρνα που φώναζε συνθήματα μέσα στην ησυχία "Ποδήλατα στην πόλη για να γουστάρουμ’όλοι" κ άλλα συναφή).
    Πιστεύω πως ανάμεσα στις 2 λέξεις/απόψεις υπάρχει 1 άβυσσος: η 1η υποδηλώνει ότι θες να διασκεδάσεις, μοιραζόμενος το όποιο δρόμο υπάρχει με τους άλλους. Η 2η διεκδικεί όλο το δρόμο, επειδή “είμαστε πολλοί”, επειδή “δεν υπάρχουν ποδηλατόδρομοι”, επειδή τελικά αισθάνεσαι καταπιεσμένος. Η 2η λέξη σε κάνει να κράζεις τον ντελιβερά επειδή “πού πας μέσα στην πορεία, ρε;” Δεν υπάρχει καμία πορεία, μόνο ένας δρόμος για όλους.
    100 άτομα σε μία πόλη 5 εκατομμυρίων, μόνο παρέα μπορει να είναι. 😉
  • Ενώ όλα τα ποδήλατα έχουν κουδουνάκι, ελάχιστοι το χρησιμοποιούν μέσα στην ομάδα για να προειδοποιήσουν ότι έρχονται από πίσω/αριστερά/δεξιά τους άλλους ποδηλάτες. 3+ ώρες ποδηλασία μόνο ένας είχε την καλοσύνη να με προειδοποιήσει ότι πάει να με προσπεράσει. Αντίθετα, υπάρχουν κ εδώ κάγκουρες οι οποίοι κάνουν σφήνες απλά για το γούστο. Τι Saxo, τι ποδήλατο, η έλλειψη σεβασμού είναι ίδια. Ένας τέτοιος ήταν η αιτία για τη μοναδική μου πτώση όλο το βραδυ. Έγδαρα γόνατο μετά από 25+ χρόνια :-).
  • Ενώ η ποδηλατοβόλτα είχε οργανωθεί από την αρχή της εβδομάδας για το άλσος Τρίτση (βολικό για την επιστροφή μου), τελικά πήγαμε μέσω Μπουρναζίου ψηλά στην Πετρούπολη, πιο πάνω από το άλσος Αγ. Δημητρίου. Ατελείωτη ανηφόρα η οποία ήρθε λίγο βαριά κ στα πόδια μου κ στο ποδηλατάκι. Η θέα πολύ ωραία από τη μαμιστρόνα της κορυφής, αλλά αυτή η παράκαμψη δεν ενθουσίασε κάποιους από την παρεά. Ξεκίνησαν οι κλασσικές ελληνικές συζητήσεις “κ αυτοί κάνουν ό,τι θέλουν, έχουν κάνει ομάδα, αλλά ούτε ούτε αυτοί θέλανε, κ μετά εμείς θέλαμε, αλλά αυτοί δε θέλανε”. 80 άτομα κ να μη μπορούν να συμφωνήσουν στο πού θα καταλήξει μία βόλτα; Μήπως οι ποδηλάτες ψηφίζουν ΣΥΡΙΖΑ; Χαχαχαχα
  • Συνέχεια προς πάρκο Τρίτση με μία τούμπα-highlight μιας κοπέλας μπροστά μου (ευτυχώς χωρίς παρατράγουδα). Στο πάρκο Τρίτση δεν έιχα ξαναπάει κ μου φάνηκε πολύ ωραίο τη νύχτα, με φαρδείς δρόμους, φυστικιές δεξιά-αριστερά, γεφυρούλες. Θα ξαναπάω μέρα οπωσδήποτε.
  • Αρκετοί από την παρέα είχαν λυσσάξει να βρούμε μέρος να φάμε. Όχι να καθήσουμε να πιούμε κάτι, αλλά να φάμε πιτόγυρα. Κ αυτό έλυσε μια απορία μου από την αρχή της βραδιάς: πώς συνδυάζονται οι μάχιμες ποδηλατικές φόρμες κ τα ακριβά ποδήλατα με τους σκεμπέδες. 2500 θερμίδες η ποδηλασία, 3500 μιάμιση μερίδα γύρο. 🙂
  • Επιστροφή με το γκρουπ που πήγαινε από την περιοχή μου. Άλλος ένας λόγος ανησυχίας μου (το πώς θα επιστρέψω μόνος μέσα στη νύχτα κ με τους πιωμένους γκαζοφονιάδες στους δρόμους) χάθηκε. Πάντα ξεκινάνε γκρουπ επιστροφής προς διάφορες κατευθύνσεις, για περισσότερη ασφάλεια. Βέβαια, στην πορεία δε βρέθηκε μονόδρομος που να μην τον παραβιάσουμε, αλλά είπαμε…

Οπότε εν κατακλείδι θετικές οι εντυπώσεις, πέρα από τα πιασμένα κ0λομέρια. 🙂 Θα ξαναπάω.

Ελπίζω μόνο την επόμενη φορά να υπάρχουν περισσότεροι για βόλτα κ λιγότεροι για πορεία. 😉

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: