Ιουλίου 1, 2009

Ωδή στο αυτοκίνητο

Posted in Άνεμοι κ Ύδατα, Τουτού στις 2:34 μμ από perissos

Είμαι τώρα στη 2η βδομάδα μου να έρχομαι στη δουλειά με το αυτοκίνητο κ, ομολογώ, οι εντυπώσεις μου είναι θετικότατες.

Ας τα πάρουμε από την αρχή.

Μένω κάπου 7 χλμ (σε ευθεία γραμμή) από τη δουλειά μου στο κέντρο. Πόρτα-πόρτα, μέχρι τώρα, η απόσταση ανάμεσα στα 2 ήταν 50′-55′ με το τραίνο κ 1ω με τα πόδια.

Ναι, καλά διάβασες! Με μετρό 50′-55′ κ με πόδια 1ω. Είναι τόσο γ@μάτο το δίκτυο συγκοινωνιών στην Αθήνα, ώστε πρέπει να κάνω το γύρο της πόλης με το μετρό για μία απόσταση 6-7χλμ. Εννοείται πως λεωφορεία κ τρόλεϋ ούτε καν τα υπολογίζω, έχουν πεθάνει για εμένα ως εναλλακτικές εδώ κ τουλάχιστον 1 δεκαετία(*).

Το κύριο, βασικό, βασικότατο πρόβλημα στην όλη διαδικασία μετακίνησης για εμένα ήταν ο ηλεκτρικός, η γραμμή 1. Έχω γράψει κ άλλες φορές στο παρελθόν πόσο πολύ υποβαθμίζεται καθημερινά η γραμμή.

Τι να πρωτοπώ; Για τους πορτοφολάδες που δε σε αφήνουν να χαλαρώσεις; Για το καθημερινό στριμωξίδι; Για τα αιρ-κοντίσιον που δε δουλεύουν ή φτύνουν ζεστό αέρα; Για τους γερο-κάγκουρες που ανοίγουν τα παράθυρα να χάνεται η όποια ψύξη; Για τα έργα στη γραμμή που έχουν αραιώσει κ άλλο τα δρομολόγια κ την έχουν κορέσει σε βαθμό παράλυσης; Για τις περίεργες φάτσες κ τα πρεζόνια;

Από την άλλη, όμως, με το αυτοκίνητο υπάρχει πάντα το έξτρα κόστος της βενζίνης. Πόσο θα κάψει; Μήπως φτάσεις να χρειάζεσαι κάθε βδομάδα 20-30ε βενζίνη, ενώ με το μετρό χρειάζεσαι 2ε τη μέρα (ή 10 την εβδομάδα); Αυτό το πιθανό έξτρα κόστος ήταν ένας αποτρεπτικός παράγοντας. Άλλος ένα μεγάλο μείον του τουτού, ιδίως στην περιοχή που είναι το γραφείο, είναι το παρκάρισμα. 30′ κ 40′ ψάξιμο δεν είναι καθόλου ασυνήθιστα εδώ, μη σου πω ότι είναι ο κανόνας. Οι εναλλακτικές είναι είτε καγκουρο-παρκαρίσματα πάνω σε λεωφόρους ή ράμπες αναπήρων (με το γνωστό ρίσκο προστίμου/πινακίδων(#), είτε 100-120ε το μήνα σε πάρκιγκ. Κ τα 2 καθόλου ελκυστικά ως προοπτικές…

Ώσπου 1-2 μέρες αφού πήρα το τουτού κ σκεφτόμουν εάν θα το επιχειρούσα να έρθω γραφείο, έγινε το θαύμα. Εκεί που περπατούσα προς τη δουλειά, τον είδα! Εμφανίστηκε μπροστά μου τυλιγμένος σε μία παραμυθένια άχλυ. Χαρούμενος κ ελκυστικός, πρόθυμος να με δεχτεί στην αγκαλιά του. Όλοι οι άλλοι ήταν πιασμένοι κ τους πολιορκούσαν πολλοί μνηστήρες, αλλά αυτός ήταν ράθυμος κ ελεύθερος, παρά το προχωρημένο της ώρας.

Ποιος;!; Τι ποιος! Ο δρομάκος μου, φυσικά!

Ένας απροσδόκητος, απίθανος, αβάδιστος, αβίαστος, αάτο-αάβα δρόμος μέσα στο κέντρο, ο αποίος μέχρι τώρα έχει κάθε μέρα τουλάχιστον 1 θέση να με περιμένει.

Κ το αποτέλεσμα αυτού του δισεβδομαδιαίου assessment; Κατέληξα ότι το καθημερινό πήγαινε-έλα σπίτι-γραφείο, μαζί με τυχόν παρακάμψεις (κάνας πελάτης, κάνας καφές) δεν ξεπερνάει τα 10-12ε βενζίνη για το εργάσιμο πενθήμερο.

Συν του ότι μέσα στο αμάξι:

  • δεν έχει πορτοφολάδες
  • έχει πάντα θέση να καθήσω
  • κανείς δε με σπρώχνει
  • το αιρ-κοντίσιον πάντα δουλεύει σωστά
  • το ραδιόφωνο επίσης
  • δεν έχει free press(%)

Το καλύτερο, όμως; Κάνω κάθε μέρα 25′-30′ πόρτα-πόρτα, δηλ. γλυτώνω 1ω από τη ζωή μου κάθε μέρα κ φτάνω είτε σπίτι, είτε γραφείο ξεκούραστος κ ευδιάθετος.

Δε χρειάζεται να σου εξηγήσω, βέβαια, πως τπτ από αυτά δε θα ήταν δυνατόν, εάν δεν είχα ανακαλύψει κατά τύχη τον δρομάκο. Αυτός εξασφαλίζει ότι δε χρειάζεται να ψάξω για πάρκιγκ, ότι δεν καίω έξτρα βενζίνη κ τα νεύρα μου στο ψάξιμο, ότι δε χρειάζεται να πληρώνω 100+ε ιδιωτικό πάρκιγκ. 1 φορά μέχρι τώρα τον βρήκα κλειστό λόγω μετακόμισης κ πραγματικά τα χρειάστηκα: θεώρησα τον εαυτό μου τρομερά τυχερό που βρήκα μετά από μόλις 15’…

Οπότε ο τίτλος είναι λίγο παραπλανητικός. Θα έπρεπε να είναι «Ωδή στο αυτοκίνητο υπό προϋποθέσεις» ή ακόμα καλύτερα «Ωδή στον δρομάκο». Περιττό να σου πω είναι κ θα παραμείνει επτασφράγιστο μυστικό η τοποθεσία του. Δε θέλω να τον βρω γεμάτο από αυτοκίνητα συναδέλφων…

Τώρα, ίσως έχεις κάποια ένσταση σχετικά με το πόσο το αυτοκίνητο είναι καλό για το περιβάλλον. Να σου πω την αλήθεια, με 1ω κέρδος την ημέρα κ χωρίς πορτοφολάδες, δε με πολυαπασχολεί αυτό. Κακώς ίσως, αλλά τι να πω; Βγάλ’τη σκούφια σου κ βάρα με! 🙂

 

 

(*) Εάν δεν μπορείς να καταλάβεις γιατί, τοτε καλώς ήρθες στην πόλη μας. Σου εύχομαι μία ευχάριστη διαμονή…

(#) Ας ξεχάσουμε λίγο ζητήματα ηθικής κ τάξης. Η συζήτηση είναι καθαρά για το ωφελιμιστικό κομμάτι της υπόθεσης.

(%) Είναι χαζό, αλλά ανακάλυψα ότι το να διαβάζω εφημερίδα μέσα στο τραίνο για να περνά η ώρα τελικά με έριχνε ψυχολογικά, καθώς διάβαζα κ ξαναδιάβαζα αυτό που έβλεπα ήδη: το πόσο μπ0υρδέλο είναι όλα γύρω μου.

Advertisements

2 Σχόλια »

  1. Spikon said,

    Φίλε μου μαζί σου!
    Είμαι κι εγώ στην ίδια κατάσταση. Η δουλειά μου βρίσκεται 5,5 χλμ σε ευθεία γραμμή απο το σπίτι μου. Οπότε τα δεδομένα είναι ως εξής:

    Λεωφορείο: 45-50 λεπτά, κόστος 40 ευρώ/μήνα
    Μετρό: 55-60 λεπτά, κόστος 40 ευρώ/μήνα
    Αυτοκίνητο: 25-30 λεπτά, κόστος 25-30 ευρώ/μήνα (και με σίγουρο πάρκινγκ)
    Ποδήλατο: 45 λεπτά, κόστος 0 ευρώ/μήνα

    Το τελευταίο δεν είναι πάντα βολικό βέβαια (βλέπε ιδρώτας, κακές καιρικές συνθήκες και άλλα)

    Τί να διαλέξω άραγε;

    • perissos said,

      Καλύτερα όχι ποδήλατο, εκτός εάν πηγαίνεις από «εγγυημένα» στενάκια χωρίς κίνηση. Η Αθήνα είναι γεμάτη κάγκουρες κ δε λέει να μετρήσεις τις λαμαρίνες του άλλου με τα κόκκαλα σου 🙂


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: