Φεβρουαρίου 14, 2009

Apres ski

Posted in Άνεμοι κ Ύδατα στις 6:28 μμ από perissos

Είμαι στο λιτό δωμάτιο του ξενοδοχείου, , μόλις τελείωσε μία μέρα με ατελείιωτο σκι στα Καλάβρυτα. Λίγος κόσμος, φρέσκο χιόνι, αντάρα που μου αρέσει, trance στα ακουστικά, κατεβασιές μαζί με φίλους.
Σκεφτόμουν, όμως, έχοντας άφθονη ώρα στο καρεκλάκι της Στύγας, ότι το σκι είναι μοναχικό άθλημα. Κ με 100 ανθρώπους να είσαι παρέα, δε χρειάζεσαι τη βοήθεια κανενός για να κατέβεις, τελικά. Ό,τι βιώσεις είναι αποκλειστικά δικό σου. Ίσως για αυτό να μου αρέσει, επειδή είμαι κ εγώ μοναχικός.
Πώς να περιγράψεις την αντάρα να καταπίνει τα καρεκλάκια του λιφτ μπροστά σου κ να τα γυρνάει από την άλλη άδεια; Την ικανοποίηση να χαράζεις μια ωραία στροφή με πολλά χλμ;
Την ησυχία, καλύτερα ακινησία, του παγωμένου αέρα όταν τον σχίζεις με καλή μουσική στα αυτιά σου.
Γεμάτη η μέρα.
Γεμάτη κ λειψή συνάμα.
Ίσως επειδή το σκι είναι μοναχικό άθλημα…

Advertisements

1 σχόλιο »

  1. papo said,

    τα πάντα όλα….


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: