Ιουνίου 30, 2008

Suomi turbo charge

Posted in Φινλανδία στις 11:52 μμ από perissos

Πριν λίγο γύρισα στο δωμάτιο με τη μόνιμη επωδό: πού πάμε για ύπνο απογευματιάτικα;
Κ ας είναι 12 τη νύχτα.

Σήμερα η μέρα είχε πρακτικά τπτ από θέμα δουλειάς έως τις 8+ το βράδυ (παίρνει ώρα να καταλάβεις ότι δεν έχει νόημα), γρήγορη επιστροφή στο ξενοδοχείο κ έξοδο για βραδινό φαγητό.
Η καλοκαιρινή έξοδος σε αυτά τα βόρεια πλάτη μπορεί να αποδειχτεί παγίδα, καθώς οι σεροτονίνες σε κάνουν να νομίζεις ότι είναι απόγευμα, ενώ στην πράξη κινδυνεύει να βρεις όλα τα εστιατόρια κλειστά.
H γρήγορη κ εύκολη λύση ήταν ένα κινέζικο, όχι ιδιαίτερων αξιώσεων. Ό,τι πρέπει για να φάει κάποιος του σκασμού χωρίς να συγκεντρώσει επιτιμητικά βλέμματα.

Είπα να δώσω ένα πιο εξωτικό τόνο στο φαγητό κ έβαζα πάστα τσίλι (αυτό το κόκκινο πράγμα πάνω στο τραπέζι που κανείς εν το αγγίζει) σχεδόν στο κάθε τι. Δεν άργησε να πάρει φωτιά ο λαιμός μου, να καθαρίσει η μύτη κ να ιδρώσω στην κορυφή του κεφαλιού (μόνο όταν τρώω καυτερά κ μόνο σε εκείνο το σημείο :-D).
Με ένα γεμάτο στομάχι που τα τοιχώματά του πήραν φωτιά ήτνα ώρα για κάτι δροσιστικό. Τι καλύτερο από το ice bar;

Περίεργη φάση αυτό το μπαρ. Η πινακίδα στο δρόμο το διαφημίζει, αλλά κατεβαίνοντας τη σκάλα βρίσκεσαι μέσα σε ένα ισπανικό εστατόριο. Ο τουρίστας κάνει μπαμ από μακριά σε όλα τα μέρη του κόσμου, οπότε δε χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις για το λόγο επίσκεψεις: το σαστισμένο βλέμμα αρκεί για τη σερβιτόρα να σε πάει στα ενδότερα μετά από το 10ευρω του εισιτηρίου. Πριν μπεις μέσα παίρνεις κ μία τσοπανοειδή κάπα για το κρύο. Το ice bar δεν είναι τπτ άλλο παρά ένα ψυγείο με τοίχους από κομματια πάγου. Ο δαιμόνιος επιχειρηματίας μάλλον βρήκε τον καλύτερο τρόπο να εκμεταλλευτεί το αχρείαστο τεράστιο ψυγείο. Λίγο κλειστοφοβικό, αλλά έχει το γούστο του. Μία βότκα με raspberries καταναλώθηκε σε χρόνο dt, καθώς το μπουγατσόκρυο δεν άφηνε χρόνο για πολλά-πολλά.

Βγαίνοντας πάλι στον αέρα έγινε το θαύμα. Αφενός, μετά το ψυγείο, από εκεί που κρύωνα ο καιρός μου φάνηκε ζεστός, σχεδόν πνιγηρός. Από την άλλη, ένιωσα μία απίστευτη ενέργεια να με κατακλύζει. Δε με κρατούσαν τα πόδια μου, ήθελα να βρω μία δικαιολογία, να ξεκινήσω να τρέχω γύρω-γύρω την πλατεία του Kamppi. Από την άλλη, η φωτιά στο στομάχι με τους ατμούς του αλκοόλ στο λαιμό με προετοίμαζαν για ρέψιμο-fireball. 😀

Εάν έχω έστω κ τη μισή από την αποψινή όρεξη αύριο, θα σαρώσουμε.
Καληνύχτα

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: