Φεβρουαρίου 18, 2008

Κ εγένετο χιόνι

Posted in Άνεμοι κ Ύδατα, Ελληναράδες στις 2:09 πμ από perissos

Κάθομαι στο κρεβάτι μου κ χαζεύω το χιόνι να πέφτει πυκνό έξω από το παράθυρο.
Η γλυκιά ζέστη της πατατόσουπας έχει ήδη χαθεί κ χώνομαι κάτω από τα σκεπάσματα.

Τι υπέροχα που είναι έξω!
Έχεις παρατηρήσει πόσο πεντακάθαρη είναι η ατμόσφαιρα της Αθήνας αυτές τις σπάνιες μέρες που χιονίζει; Τα περισσότερα αυτοκίνητα ακινητοποιημένα κ ένας αναζωογοννητικά παγωμένος αέρας στα πνευμόνια σου να σου θυμίζει πώς είναι η ζωή πραγματικά. Ή, έστω, πώς ήταν κάποτε…

Πήρα το αμάξι κ οδήγησα ως την Παιανία.
Για το 1 χλμ από την πλατεία της Αγίας έως την ανηφόρα μετά την ΕΡΤ κόντεψα να μείνω από βενζίνη. Κάποιος φωστήρας έστειλε πισωκούνες λεωφορεία σε χιονισμένο δρόμο χωρίς αλυσίδες. Δηλ. αφού έπρεπε σώνει κ καλά να βγουν στους δρόμους γιατί να μην είναι με αλυσίδες ή autosock; Είναι καλύτερα να κλείνει η Μεσογείων με 20 μόνο οχήματα;

Οδήγηση σε πάγο κ χιόνι. Μου είχε λείψει!
Κ τώρα δε χρειαζόταν να πάω ούτε στο Λιβάδι, ούτε στα Καλάβρυτα, είναι εδώ, δίπλα μου.
Αργές, νωχελικές κινήσεις, το φρένο γίνεται θανάσιμος εχθρός σου, η 2α κ ο συμπλέκτης επιστήθιοι φίλοι. Γέλαγα βλέποντας τα απελπισμένα σπιναρίσματα κ τις ταρζανιές των ΕΛ.
Λογικό είναι να πιστεύεις κ να καταπίνεις αμάσητη ό,τι τρομολαγνεία κ απειλή σου σερβίρει η τιβι. Μία ζωή έχεις μάθει να λειτουργείς μόνο σε ιδανικές συνθήκες πίεσης κ θερμοκρασίας.
Μία χώρα των Κ.Σ.

Έφτασα Άνω Παιανία χωρίς να σκεφτώ να βάλω αλυσίδες.
Αυτοί είναι οι αποκλεισμένοι δρόμοι; Καλύτερα! Λιγότεροι μλκ στους δρόμους, καθήστε να δείτε Αυτιά!

Γρήγορη αλλαγή μέσα στο αυτοκίνητο να βάλω τη σαλοπέτα κ βόλτα πάνω στο βουνό.
Χιόνι, χιόνι, χιόνι.
Αέρας κ χιόνι, κρύο κ χιόνι, ουρανός κ χιόνι.
Γιατί μου ασκούν τέτοια επίδραση αυτοί οι κρύσταλλοι παγωμένου ύδατος; Γιατί με ξετρελαίνει κ με ηρεμεί μαζί αυτό το καιρικό φαινόμενο;
Να είναι η σπανιότητά του για εμένα το Χαμουτζή;
Να είναι η σκέψη ότι ίσως να είμαι η τελευτάια γενιά που βλέπει άσπρο τοπίο; Να αισθανθώ τυχερός ή άτυχος για αυτήν την τιμή;

Δύσκολα βήματα μέσα σε μία χιονοθύελλα που δυναμώνει.
Χιόνι μέχρι τον αστράγαλο, χιόνι μέχρι το γόνατο.
Κάνω βουτιά με το κεφάλι σε ένα χιονόλακκο. Το κορμί μου παγώνει, αλλά η καρδιά μου τραγουδάει. Χιόνιιιι, όπως έλεγα 7χρονο παιδάκι. Jedzeme do snieeeeg, όπως έλεγε χαρούμενη η Α. Sneeuwk, όπως ξέφευγε από τη φλαμανδική ψυχρότητα του Adriaan.
Βασανιστικό ανέβασμα στο βουνό. Ο χωματόδρομος συντήρησης για τις κεραίες έχει γίνει μία καταπληκτική, ολόισια πράσινη/μπλε πίστα. 500+μ απίστευτης πούδρας. Πού είναι τα σκι όταν τα χρειάζεσαι;;;
Κ κάπου εκεί συνειδητοποιήσαμε πόσο κρύο κάνει, πόση καταχνιά κ ανεμοζάλη.
Τα ίχνη στο χιόνι να σβήνουν μετά από λίγα λεπτά.
1χλμ από τον πολιτισμό κ νιώθεις τόσο ευάλλωτος κ απομονωμένος.
Υπέροχη ψευδαίσθηση.

Nαι! Κρύο! Π0υτσό-κρυο! Χιόνι, κατάλευκες εκτάσεις! Αέρας, να σου παγώνει το κεφάλι! Θύελλα να σε τυφλώνει κ να σε φοβίζει.
Δεν είναι «κύμα κακοκαιρίας», δεν είναι «ακραία καιρικά φαινόμενα», χειμώνας λέγεται!
Κουραδόμυαλοι δημοσιογράφοι, βαποράκια του φόβου, σκατοκέφαλη κοινωνία! Έχουμε καταλήξει να φοβόμαστε τις ίδιες τις εποχές του χρόνου. Μόνο κ μόνο γιατί μας θυμίζουν πόσο ασήματοι είμαστε…

Ας είναι!
Μην ακούσετε τον ήχο της φρέσκιας πούδρας κάτω από το πέλμα.
Μη νιώσετε 2 παγωμένα χείλη να ψάχνουν ζεστασιά.
Μην τυφλωθείτε από το λευκό στρόβιλο.

Μείνετε μέσα να τρέμετε, αγκαλιά με τον Καμπουράκη.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: