Φεβρουαρίου 13, 2008

Ύπνε, που παίρνεις τα παιδιά

Posted in Άνεμοι κ Ύδατα, Εργασία και χαρά στις 7:12 μμ από perissos

Τα κατάφερα κ μου έκλεισαν τα μάτια εδώ που κάθομαι από τη γνωστή, post-lunch υπνηλία.
Καλά που έχει αραιώσει ο κόσμος κ δε με πήρε χαμπάρι κανείς, με γυρισμένα μάτια.

Πώς λαχταράω έστω μισής ώρα απογευματινό ύπνο!…
Θα έρθει άραγε τέτοια στιγμή στη ζωή μου να μπορώ να γυρνάω στο σπίτι απόγευμα κ να την πέφτω για 1 ώρα;
…κ χωρίς να περιλαμβάνει Δημόσιο κ τσιμπούκια σε μπουχέσες;;;

Το έχω πάρει προ πολλού απόφαση πως στην εταιρεία που θα ανοίξω (κάποτε!), θα έχει ένα δωμάτιο με ντιβάνια να την πέφτει όποιος θέλει το μεσημέρι.
Αυτό που δε σκέφτομαι, βέβαια, είναι ότι για να έρθει η ώρα να κάνω εγώ κουμάντο, δε θα πρέπει να κοιμάμαι όρθιος (ή, μάλλον, καθιστός), όπως τώρα 😦

Αρκούμαι να θυμάμαι τα μεσημέρια που είχα υπηρεσία μέσα στο Πεντάγωνο.
Σε ένα γραφειάκι μία σταλιά, στα υπόγεια. Ολομόναχος, με μία πόρτα ασφαλείας ανάμεσα σε μένα κ τον όποιο ενοχλητικό.
Υπήρχαν 2 γραφεία κολλητά, χωρίς τπτ επάνω, ακριβώς για αυτό το λόγο: για να ξαπλώνει επάνω τους το παλιωμένο του κορμί ο φαντάρος υπηρεσίας.
Πόσο απίστευτα αναπαυτικό ήταν το σκέτο κόντρα πλακέ, χωρίς μαξιλάρι, χωρίς τπτ!
Αυτά θυμάμαι κ λιμπίζομαι τα άδεια γραφεία των συναδέλφων που έχουν λακίσει προ πολλού.

ΟΚ, η «άσκηση» να γράψω αυτό το ποστ με ξύπνησε από το λήθαργο, αλλά δεν την παλεύω!
Την κάνω κ εγώ!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: