Νοέμβριος 5, 2007

12 χρόνια

Posted in Άνεμοι κ Ύδατα στις 10:34 μμ από perissos

1995 – 2007.
Τι έκανα τόσα χρόνια;
Δήθεν δεν είχα χρόνο, δεν προλάβαινα;
Τι σκεφτόμουν;
Πώς είναι δυνατόν να ξέχασα την τελετουργία των επιδέσμων, τη μουσκεμένη μπλούζα, τη μοκέτα με τους λεκέδες του ιδρώτα, τη σάρκα του άλλου να λυγίζει κάτω από τα χτυπήματα, το κάψιμο στυος μύες.

Αλλά πάνω από όλα αυτό το λυτρωτικό άδειασμα του μυαλού…

Advertisements

3 Σχόλια »

  1. papo said,

    ακριβώς..το λυτρωτικό άδειασμα του μυαλού! very fucking true indeed!

  2. perissos said,

    …κ το πιάσιμο την άλλη μέρα, επίσης!

  3. kkarad said,

    το μονο καλο αντίδοτο στο stress της καθημερινότητας!

    Δεν μπορω τα χαπια! 😛


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: