Σεπτεμβρίου 11, 2007

€λσίνκι – 1 εβδομάδα σε σκόρπια bullets

Posted in Εργασία και χαρά, Ταξίδια, Φινλανδία στις 2:35 μμ από perissos

Περιμένω στο αεροδρόμιο Vantaa, πύλη 27α, για το αεροπλάνο προς Φρανκφούρτη. 2,5ω πτήση, 1 ώρα αναμονή κ άλλες 2,5ω πτήση. Από την άκρη του βορρά στην καρδιά του νότου. Κυριολεκτικά κ μεταφορικά. Το αεροπλάνο μόλις κατέφτασε στην πύλη φουριόζο, αλλά μέχρι να ξεφορτώσει να καθαριστεί κ να φορτώσει, έχουμε ακόμα ψωμί…

Ήμουν μία εβδομάδα εδώ, από τη Δευ. Δε σου έγραψα, όμως, τπτ.
Η στάνταρ δικαιολογία είναι ότι δεν είχα το χρόνο, αλλά ο κύριος λόγος είναι ότι δεν είχα τη διάθεση.
Όπως δεν είχα τη διάθεση πιο πριν να σου γράψω κ για τη γ@μάτη εβδομάδα στην Ιταλία.
Βλέπεις, όπως στη χαβούζα, έτσι κ εδώ, στον ξανθοπράσινο παράδεισο, είχε «πήξει η μ0ύνα μου», που έλεγε κ ένας υπγός στον Έβρο.
Εγκατάσταση συστήματος κ να έχουμε προβλήματα παντού, από το DNS κ τα switches του δικτύου μέχρι την εφαρμογή μας την ίδια.
Παρ βράδυ, τελευταία μέρα, 9 το βράδυ, κ να περιμένω να πάρω τελευταίο κώδικα, γιατί κάποιος κάτι ξέχασε, γιατί δεν πρόσεχα, γιατί γ@μιέται ο Δίας, γιατί αν ήταν εύκολη η δουλειά θα την κάναν κ οι παπάδες, γιατί έτσι είναι η ζωή.
Ας πούμε τέλος καλό, όλα καλά. Αρκετά μου ζαλίστηκαν τα @@.
Ας γράψουμε τώρα κ μερικές σκόρπιες εντυπώσεις/εικόνες από Ελσίνκι κ Τάλιν.
ΧΩρίς φώτο αυτή τη φορά. Η μηχανή έμεινε σχεδόν αχρησιμοποιήτη. Κάποια άλλη φορά, υπό καλύτερες συνθήκες.

* Η μόνη διαφορά ανάμεσα σε ένα ξενοδοχείο των 160ε τη βραδιά κ των 80ε τη βραδιά είναι, τελικά, το μπάνιο.
Έμεινα κ στο Radisson SAS (160e, άλλος πλήρωνε) κ στο Presidentti (80ε, εγώ πλήρωνα).
Η μόνη ουσιαστική διαφορά (αν εξαιρέσεις το διάκοσμο, όπου δε μου πέφτει λόγος) είναι το μπάνιο.
Στο ένα στρωμένο παντού μάρμαρο να ντρέπεσαι να μπεις, στο άλλο απλό πλακάκι κ συνθετικός νιπτήρας.
Από εκεί κ μετά μέχρι κ το πρωινό σχεδόν ίδιο.

* Άλλη διαφορά: το πρώτο ήταν πηγμένο από συνταξιούχους γιάγκηδες κ το δεύτερο από κινέζους κ γιαπωνέζους.
Οι πρώτοι κατεβαινουν στο πρωινό κουτσαίνοντας, προσπαθώντας να δουν τη γη μέσα από το view master μιας κρουαζιέρας πριν να μπουν μέσα της (στη γη ;-)).
Νιαουρίζουν στο πρωινό με τη γιάγκικη προφορά τους συγκρίνοντας τα πρωινά ανάμεσα στα 7 ξενοδοχεία που άλλαξαν μέσα σε μία βδομάδα.
Έχουν απαιτήσεις από τους σερβιτόρους να είναι απίκο κ δεν κάνουν βήμα χωρίς το κουτί με τα χάπια τους: 7 σειρές κ 3 θήκες, πρωί μεσημέρι βράδυ.
(Συνέχεια στο ποστ, 3 ώρες κ μερικές 1000άδες χλμ μακριά, στην Φρανκφούρτη περιμένοντας την ανταπόκριση)
Οι κίτρινοι πάλι είνια ως επί το πλείστον 30 – 40άρηδες, επιχειρηματίες ή παρέες, σχεδόν ποτέ σε γκρουπ κάτω από 6 άτομα. Ισχύς εν τη ενώσει. Πολύ σπανιο επίσης να τους δεις (ιδίως τους γιαπωνέζους) να πίνουν γάλα ή γκαλακτοκομικά στο πρωινό. Αντίθετα, οι σκανδιναυικοί μπουφέδες με την ποικιλία ψαριών (καπνιστές ρέγγες κ δεν ξέρω τι άλλο) είναι η καλύτερή τους: πρωινό με σούσι.

* Στο αεροδρόμιο του Ελσίνκι, αν κ είναι μικρότερο από το ΕλΒενιζελ, οι ground attendants έχουν πατίνια για να μετακινούνται γρήγορα από το check-in στην πύλη κ τούμπαλιν.

* Η υποψία μου ότι το Ελσίνκι είναι χτισμένο πάνω σε μία τεράστια μάζα γρανίτη επιβεβαιώθηκε σε αυτήν την επίσκεψη με τον πιο παράξενο τρόπο.
Φτιάχνεται μία νέα στοά κάτω από το κέντρο του Ελσίνκι (μετρό;). Ο συμπαγής γρανίτης που βρίσκεται από κάτω κάνει τους κάθε λογής μετροπόντικες, λέει, άχρηστους. Οπότε το μόνο που μένει τι είναι; Τα φουρνέλα! Κάθε μέρα, πρωί, μεσημέρι βράδυ έσκαγαν φουρνέλα κάτω από τα πόδια μας κάνοντας τη γη να τρέμει. Όταν είσαι μέσα σε κτίριο, το αισθάνεσαι με τον ίδιο τρόπο σα να πετάνε ένα δίπορτο ψυγείο στη διπλανή σκάλα.

* Η νυχτερινή ζωή του Ελσίνκι περιορίζεται σε ένα τετράγωνο περίπου 500 * 500μ, γύρω από το εμπορικό κέντρο Kamppi, το σιδ. σταθμό κ το πανεπιστήμιο (Yliopisto). Πέρα από εκεί, πιο έξω, στις γειτονιές, Σαβ βράδυ κ δεν κυκλοφορούσε ούτε γάτα. Κυριολεκτικά.

* Νυχτερινή έξοδος για το νεαρό Φινλανδό σημαίνει να βγει με την παρέα του κ να πάνε σε ένα μπαρ/κλαμπ. Στη διαδρομή, ένα ή περισσότερα μπουκάλια βότκα ή πιο σπάνια τζιν/ουϊσκι, αλλάζουν συνέχεια χέρια κ εξατμίζονται σε χρόνο dt. Τα άδεια μπουκάλια πρέπει σχεδόν απαραίτητα να τα σπάσει μετά κάτω. Όποιος σκοντάψει κ πέσει κάτω Σαβ ή Κυρ πρωί στο Ελσίνκι τη γ@μησε από το γυαλί που υπάρχει! Ο μόνος τρόπος να καθαρίσει αυτό το χάλι είναι με μηχανικά σάρωθρα.

* Σαβ απόγευμα στην Esplanadi, από τις πιο χλιδάτες λεωφόρους, πίσω από την όπερα. Παρέες τα λένε στα παγκάκια, ζευγάρια χαϊδολογιούνται, παιδάκια παίζουν κ ένας άστεγος σε ένα παγκάκι τον βγάζει έξω κ κατουράει εκεί που κάθεται.

* Ένα πράγμα που λείπει σχεδόν από όλο το Ελσίνκι είναι οι κάδοι σκουπιδιών. Αν περπατάς κ έχεις κάποιο σκουπίδι, μπορεί να πάει είτε στην τσέπη σου, είτε κάτω. Έχω την εντύπωση πως για το μέσο Φινλανδό Κυρ με Πεμ ισχύει η τσέπη κ Παρ-Σαβ ισχύει το κάτω.

* Στο καταμαράν για Τάλιν κ τελευταία στιγμή να πας θα βρεις εισιτήριο. Παρ’όλα αυτά η κράτηση είναι καλή ιδέα μιας κ είναι χωρίς καμία υποχρέωση. Σε κάθε περίπτωση, αν είναι ΠΣΚ με καλό καιρό, προετοιμάσου για ουρά 20′ στο ταμείο.

* Για Τάλιν, δεν πάει σχεδόν κανένα αυτοκίνητο με το καταμαράν. Αντίθετα, πάει πάρας πολύς κόσμος με βαλίτσες κ καροτσάκια από αυτά που έχουν οι πλανόδιοι. Άδεια. Παίρνουν το πρωινό καράβι, κατά τις 10.30, κ γυρνάνε με το 1ο απογευματινό, κατά τις 16.30. Μπαίνοντας στο καράβι της επιστροφής οι περισσότεροι εξακολουθούν να έχουν άδεια καροτσάκια. Σκοπός τους δεν ήταν να πάνε στο Τάλιν, αλλά να βρεθούν στο καράβι. Όσο βρίσκεται σε διεθνή χωρικά ύδατα, ανοίγει το κατάστημα με τα αφορολόγητα. Μπύρες, ποτά, τσιγάρα, σοκολάτες, όλα στη διάθεση του πάντα διψασμένου κ πεινασμένου Φινλανδού. 11ε για 1 λίτρο βότκα είναι πραγματική ευκαιρία στο μακρινό βορρά!

* Απορώ πώς κ δεν έχει σκεφτεί κανείς να φτιάξει ένα καράβι με εισιτήριο one-way: το παιρνεις κ καλά για κρουαζιέρα, βγαίνεις στα ανοιχτά, κάνεις τα ψώνια σου κ γυρνάς, χωρις να πληρώνεις το ~40άρι του day cruise.

* Στο Ελσίνκι, κ από ό,τι άκουσα κ στη Φινλανδία, δεν υπάρχει μαγαζί από εστιατόριο έως μπαρ χωρίς πορτιέρη/φουσκωτό στην πόρτα. Σαβ βράδυ έχουν μέχρι κ τα ΜακΝτόναλντς στο κέντρο. Αλήθεια! Δουλειά του τύπου δεν είναι να λέει «έχετε κάνει κράτηση; συνοδεύεσαι;» αλλά να τσεκάρει μήπως πάει να μπει κανένα λιώμα κ να προλαβαίνει τις φασαρίες. Είναι κλασική φιγούρα, λες κ τους βγάζουν από εργαστάσιο: γύρω στο 1,90, γεροδεμένος, χωρίς να φαίνεται ότι έχει λιώσει να σηκώνει σίδερα, με σχεδόν ξυρισμένο κεφάλι. Στα πιο παρακμιακά μέρη, έχουν κ ξανθό γενάκι αλά ΖΖ Τοπ. Πάντα, δε, φοράει ένα καρτελάκι με το όνομά του. Η παρουσία του, λέει, επιβάλλεται βάσει νόμου! Όντας έθνος ξυλοκόπων, υπάρχει αφθονία υποψήφιων ντουλαπών από φινλανδικό σφεντάμι για αυτές τις θέσεις.

* Τα ΣΚ το πρωί, μετά τις 10, υπάρχει υπαίθρια αγορά στην πλατεία Etelaesplanadi. Αν θες να πάρεις κανένα σουβενίρ σε λογική τιμή (π.χ. κέρατα για το αμόρε σου, προβιά ταράνδου να παίξετε τον Άη Βασίλη), τότε το μέρος συνίσταται. Δε θα τα βρεις τσάμπα πράμα, αλλά οι μόνες άλλες επιλογές που ξέρω είναι είτε στο πολυκατάστημα Stockman είτε στο αεροδρόμιο. Κ στα 2 αυτά θα σου χαϊδέψουν τον κ0λο, στα σίγουρα.

* Ενδεικτικές τιμές από διάφορες μαλακιούλες που ίσως σου τραβήξουν το ενδιαφέρον (σίγουρα τράββηξαν το δικό μου): προβιά ταράνδου ~50ε, προβιά μερινός ομοίως, σουβενίρ από κέρατο/κόκκαλο ταράνδου >10ε.

* Ένα άλλο ενδιαφέρον στοιχείο σε αυτήν την αγορά είναι το πώς πωλούνται τα φρούτα κ λαχανικά. Όχι με το κιλό, αλλά με τη λίτρα. Ο πωλητής έχει διάφορα δοχεία σαν καρτούτσα κ τα γεμίζει με το είδος που θες. Εντελώς γελοίο θα έλεγα, αλλά αφού τους αρέσει, η γνωμη μου περισσεύει. Άλλο ενδιαφέρον είναι η απίστευτη ποικιλία από μούρα (berries) όλων των χρωμάτων: lingonberries, blueberries, cloudberries, whiteberries, redberries κ δεν ξέρω κ ‘γω τι άλλα berries. Τέλος, να μην παραλείψω τη μεγάλη μου αγάπη: μανιτάρια. Να βλέπεις ένα πάγκο να ξεχειλίζει από κίτρινους πλεύρωτες κ να σου έρχεται να πέσεις μέσα.

* Στο Τάλιν, στην περιοχή Kadrioru είναι η ρώσικη γειτονιά. Τα Σαβ, ίσως κ άλλες μέρες έχει μία μεγάλη υπαίθρια αγορά (καλύτερα, πρόχειρα στεγασμένη) όπου πωλούνται σχεδόν τα πάντα: από σπάνια μανιτάρια του δάσους μαζεμένα με στοργή κ προδέρμ από την μπαμπούσκα, μέχρι αντιασφυξιογόνες μάσκες του Κόκκινου Στρατού κ πακέτα μακαρόνια. Κανείς εκεί δε μιλάει Εσθονικά κ δεν έκανα την προσπάθεια να δω αν μιλάνε αγγλικά.

* Πίσω από τα ξενοδοχεία κ τα μοντέρνα κτίρια της Pronski, παλιά ξύλινα σπίτια παρατημένα σε σημείο κατάρρευσης. 3 τύποι βελονιάζονται σε μια γωνιά.

* Στο Τάλιν, στις γειτονιές, φαίνεται σα να μην υφίσταται η έννοια του οικοδομικού τετραγώνου κ της περίφραξης, ιδίως γύρω από τα μεγάλα κτίρια. Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να πας προς μία κατεύθυνση χωρίς να χρειαστεί να λοξοδρομήσεις, απλά περνώντας από τον προαύλιο χώρο του ενός κτιρίου στον άλλο.

* Το πιο «κλασσικό» Φινλανδικό πιάτο: τάρανδος μαγειρεμένος στο τηγάνι με συνοδεία μαρμελάδας lingonberries κ πουρέ. Το εστιατόριο Lappi στην Annankatu μπορεί να είναι πιασοκώλικο, αλλά σαν χώρος είναι πάρα πολύ ωραίος. Παντού γύρω κορμοί, λες κ είσαι μέσα σε φινλανδικό σπίτι.

* Γενικά, το φαγητό είναι ψιλοακριβό στο Ελσίνκι κ δεν πέφτει κάτω από από τα 30ε το κεφάλι, πολλές φορές μόνο με κυρίως. Άλλη εναλλακτική τα μπουφετζίδικα κάτω από το Kamppi (δεν τα τίμησα, δυστυχώς) ή τα κεμπάπ με τη (μεγάλη) μερίδα να κυμαίνεται από 6 ως 8,5ε.

* Οι Φινλανδοί καπνίζουν πολύ για βορειοευρωπαίοι, ιδίως περπατώντας. Μόνο στην Αθήνα βλέπεις τόσο κόσμο να πηγαίνει με ένα τσιγάρο στο χέρι. Ένας λόγος ίσως είναι ότι απαγορεύεται σε όλους τους εσωτερικούς χώρους.

* Θα μου μείνει άλυτο μυστήριο γιατί υπάρχουν τόσοι πολλοί Φινλανδοί οδηγοί αγώνων (Άρι Βάτανεν, Γιούχα Κάνκονεν, Μίκα Χάκινεν, Ραϊκόνεν, Γκρόνχολμ, Χίρβονεν κ ούτε ξέρω πόσοι άλλοι). Περίμενα ότι στο Ελσίνκι όλοι θα πήγαιναν με τρελές πάντες, αλλά απογοητεύτηκα. Η κίνηση στους δρόμους πάει με ταχύτητα παρκαρίσματος. Χμμ, ποιος ξέρει; Ίσως το χειμώνα με τους πάγους να ξυπνάει το θηρίο μέσα τους…

* Στις στάνταρ παροχές όλων των ξενοδοχείων, μαζί με το πρωινό, είναι κ η σάουνα.

* Το κέντρο του Ελσίνκι πρέπει να έχει τη μεγαλύτερη πυκνότητα ξενοδοχείων από κάθε άλλο μέρος του πλανήτη. Χωρίς υπερβολή, πρέπει να υπάρχει ένα μεγάλο ξενοδοχείο κάθε 200μ. Το ωραίο είναι ότι στο τέρμα του θεού κ με τόσες διαθέσιμες κλίνες, 2 φορές τώρα είχα πρόβλημα να βρω δωμάτιο σε λογική τιμή!

* Τι είναι Ενωμένη Ευρώπη; Είναι ένας Έλληνας να κάθεται στο Ελσίνκι με ένα Φινλανδό, σε μία ιρλανδέζικη παμπ, να πίνουν βέλγικη κ τσέχικη μπύρα, να μιλάνε για μία δουλειά στη Γαλλία, να χτυπάει το τηλ του Φινλανδού κ να λέει στην ελληνίδα γυναίκα του στην άλλη άκρη της γραμμής «ela, psihi mou». Μόνο κ μόνο για αυτό το σκηνικό χέζω πατόκορφα όσους μ@λάκες μυρηκάζουν ακόμα το «έξω από την Ε.Ε.»

* Από τα ψηλότερα αν όχι το ψηλότερο σημείο στο επίπεδο Ελσίνκι είναι το μπαρ του ξενοδοχείου Torni. Χειμώνα καλοκαίρι δε βρίσκεις να σταθείς, λόγω θέας. Μετά τον Β’ Π.Π., λέει, στο Torni είχε εγκατασταθεί η σοβιετική αντιπροσωπεία κ κατόπτευαν, συμβολικά, την πόλη. Το κτίριο έγινε de facto κράτος εν κράτει κ συγκέντρωνε το μίσος του πληθυσμού. Ο θρύλος λέει πως όταν έφυγαν οι κόκκινοι, το κτίριο ήταν χειρότερα κ από ερείπιο. Αυτή τη στιγμή είναι από τα πιο ακριβά ξενοδοχεία της πόλης.

* Μόλις 1,5 χλμ από το κέντρο, στο πάρκο της Toolonlahti έχει λαγούς! Πραγματικούς λαγούς μέσα στους θάμνους, 2 βήματα από τη διασταύρωση. Για σκίουρους ας μην το συζητήσουμε. Σχεδόν σου πιάνουν κουβέντα.

* Λίγο πιο πέρα, πάνω σε ένα γρανιτένιο λόφο έχει ένα μεγάλο λούνα παρκ. Η χαρά του παιδιού!

* Στο αεροδρόμιο του Ελσίνκι ο γκουρμέ τουρίστας έχει την ευκαιρία να αγοράσει κρέας αρκούδας κονσέρβα στην προνομιακή τιμή των 135ε το κιλό. Το κρέας του ελαφιού κονσέρβα είναι στη λογική τιμή των 45ε ενώ ο τάρανδος έχει κατρακυλήσει στα 40ε. Τσάμπα πράμα, γλυκό σα μέλι. Το μαμούθ, δυστυχώς, είχε εξαντληθεί…

* Παρ’όλο το μπουγατσόκρυο των 7 βαθμών, αρκετοί Φινλανδοί επιμένουν κ χρησιμοποιούν το ποδήλατό τους. Χωρίς φώτα, χωρίς φωσφοριζέ γιλέκα. Καταλαβαίνω τη σιγουριά τους. Οι δρόμοι είναι έρημοι μετά τις 18.00 κ αν κυκλοφορεί κανένα αμάξι, σίγουρα θα το οδηγεί ο μπατζανάκης του Κάνκονεν.

* Στο Ελσίνκι χιονίζει μετά το Γενάρη. Μέχρι τότε, λέει, βρέχει.

* Έχω καταλήξει ότι χοντρός κ Φινλανδός δεν πάνε στην ίδια φράση.

* Οπουδήποτε έχει μπουφέδες (πρωινό, καντίνες) δεν έχει ατομικά βουτυράκια. Αντίθετα, έχει οικογενειακά βιτάμ κ βούτυρα. Φεύγοντας ο καθένας αλοίφει τη φέτα του. Τα ψωμιά τους είναι ολικής άλεσης με ό,τι σπόρο βάζει ο νους του ανθρώπου κ απλώς γ@μάτα.

* Όλα τα τρόφιμα στη Φινλανδία, από το σούπερ μάρκετ μέχρι στις καντίνες των εταιρειών, έχουν σήμανση για το αν περιέχουν λακτόζη, γλυκόζη κ διάφορα άλλα σε -όζη. Ο πληθυσμός, λέει, της Φινλανδίας έχει lactose intolerance σε ποσοστό 30 – 40%. Όπου lactose intolerance μπορεί να σημαίνει από τα γνωστά μας πρωινά ρεψίματα μετά το γάλα μέχρι πιο σοβαρά συμπτωματα. Π.χ. όπως μου έλεγε ένας υπάλληλος του πελάτη, αν πιει συνηθισμένη ποσότητα ξυδιών κ στο τέλος μία γουλιά Baileys, εξασφαλίζει ένα 8ωρο εμετών. Η προσοχή τους σε αυτά τα θέματα, βέβαια, φτάνει σε βαθμό γελοιότητας. Πως αλλιώς να εκλάβεις ένα μπωλ μήλα με καρτελάκι μπροστά lactose free;

* Το γάλα με 0 λιπαρά κ χωρίς λακτόζη έχει γεύση λευκού νερού.

* Στα μαγαζιά που πουλάνε ποτά (μπαρ, καφετέριες) υπάρχει εξωτερικά ένας χώρος περιφραγμένος με σκοινί. Αυτός είναι βάσει νόμου ο χώρος μέσα στον οποίο οι θαμώνες επιτρέπεται να καταναλώνουν αλκοόλ. Αν κάποιος πάει να την κάνει παραέξω με ξύδι στο χέρι, ο πορτιέρης που είπαμε πιο πάνω λαμβάνει τα αντίστοιχα μέτρα.

* 01.00 το πρωί Σαβ σε κεμπάπ του Berghal. Σκάει μύτη ένα απίστευτο παιδί, ντυμένη με άρβυλα, μπλε εκαμίτιτκη στολή, μπερέτα, γκλοπ κ αλεξίσφαιρο. Μπατσίνα. Οι σουβλατζήδες μόλις την είδαν λούφαξαν κ άρχισαν τα φοβισμένα χαμόγελα. Εγώ πάλι αισθανόμουν μία ακατανίκητη επιθυμία να παρανομήσω. Τελικά δεν έκανα καμία μ@λακία 🙂

* Αρκετές εταιρείες έχουν ωράριο εργασίας 8 – 4. Το χειμώνα είναι ο μόνος τρόπος να προλάβεις να δεις λίγο ήλιο. Διαφορετικά, το χειμώνα, με την ανατολή στις 09.30 κ τη δύση στις 16.00, «νύχτα μπαίνεις, νύχτα βγαίνεις»

* Αντίθετα, το καλοκαίρι το μεσογειακό βιολογικό ρολόι είναι εξασφαλισμένο ότι θα χτυπήσει μπιέλα. 23.30 το βράδυ, ο ήλιος μόλις να δύει λες κ είναι απόγευμα κ εσύ να αναρωτιέσαι «μα γιατί κλείνουν τα εστιατόρια, ακόμα δε νύχτωσε;»

Advertisements

3 Σχόλια »

  1. papo said,

    μόνο μία απορία έχω – το έγραψες όλο με την μία ή μάζευες τα points κατα την διάρκεια της εβδομάδας!

    πολύ καλός!

  2. Christos Politop said,

    Synexise na mas milas gia ta merh poy episkeptese. Alla poy einai h monimh katikoia sou?

  3. kitsosmitsos said,

    Πολύ καλή ξενάγηση! Εύγε1


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: