Ιουλίου 3, 2007

Φινλανδία – Ημέρα 4.0

Posted in Φινλανδία στις 1:57 πμ από perissos

…με ολίγη από Τάλλιν.

Ναι, η μεγάλη μέρα ξημέρωσε, θα έφευγα για Τάλλιν. Ξημερώνοντας, όμως, η μέρα ξέχασε να με ειδοποιήσει. Έτσι αντί στις 07.30 που είχα βάλει το ξυπνητήρι, σηκώθηκα κατά τις 08.30, αλαφιασμένος όπως πάντα. Αντί να απολαύσω το πρωινό, κατέβηκα κάτω κ καταβρόχθισα ό,τι έβρισκα μπροστά μου για 20′. Μετά, τρέχα επάνω μα κάνω ντους, τρέχα στο ανταλλακτήριο να κάνω εσθονικές κορώνες, τρέχα στο λιμάνι να προλάβω το πλοίο. Ευτυχώς, όπως έχουμε πει, το Ελσίνκι δεν είναι μεγάλη πόλη, οπότε 10.00 ήμουν στο Makasiiniterminaali: το πλοίο έφευγε κατά τις 10.30 κ θα έχανα την κράτηση αν αργούσα παραπάνω.

DSCN0001

Δεν έγινε τπτ δυσάρεστο. Το εισιτήριο με περίμενε κανονικά κ μετά τον έλεγχο διαβατηρίων (είμαστε 2 βήματα από Ρωσία κ Ουκρανία, βλέπεις, δεν είναι να εφησυχάζεις) ξεκίνησε η επιβίβαση στην ώρα της. Ίσως να προξενήσει ευχάριστη έκπληξη στον άμαθο επιβάτη το γεγονός ότι μπαίνει στο σκάφος με φυσούνα, όπως στα αεροδρόμια. Σε εμένα δεν προκάλεσε καμία αίσθηση! Στον Πειραιά το έχουμε εδώ κ 10ετίες κ επιβιβαζόμαστε σαν κύριοι, βρέξει-χιονίσει. Τους Ούνους θα περιμέναμε να πάρουμε παράδειγμα;

DSCN0003

Στα πλοία της SuperSeaCat οι θέσεις δεν είναι αριθμημένες, οπότε βιάσου, αν θες να πιάσεις παράθυρο.

DSCN0004

Οι 2 ώρες (είχαμε καθυστέρηση λόγω κυμάτων, το πιάνει το καταμαράν η θάλασσα, βλέπεις) πέρασαν σα νερό κ πριν το καταλάβω είχα βρεθεί στην παλιά σοβιετική ένωση. Ρίγη συγκίνησης διαπέρασαν τη ραχοκοκαλιά μου. Είμαστε αριστερό σόι εμείς, με φυλακίσεις, ξύλο, καταδίκες εις θάνατο(*). Ο θείος μου μια φορά κ έναν καιρό έγραφε ποιήματα για «εκεί πέρα στην Ανατολή». Ακόμα κ τώρα η μητέρα μου ανατριχιάζει κ δακρύζει όταν τα λέει. Ο πρώτος που σκέφτηκα ήταν ο θείος μου: κρίμα να μην είναι εδώ. Μετά άρχισα να σκέφτομαι πού θα βρω τα καλλυντικά που μου έδωσαν παραγγελιά κ πού να είναι το erotic massage με 65ε που λέει ο χάρτης. 🙂

Φάτσα-κάρτα στο λιμάνι είναι ένα πολυκατάστημα «χαρούμενα ψώνια για όλη την οικογένεια». Από τα πρώτα βήματα το Τάλλιν σου δίνει την εντύπωση πως είναι ένα παραθαλλάσιο Σαντάνσκι, ο κοντινός, φτηνός προορισμός για τους πλούσιους γείτονες.

DSCN0005

Κ τώρα τι; Καλά φτάσαμε στο Τάλλιν, αλλά τώρα πώς πάμε στην πόλη; Λοιπόν, τώρα πια μπορώ να σου πω ότι δεν αξίζει με τπτ τον κόπο να πάρεις ταξί: είσαι 2 βήματα από την είσοδο της παλιάς πόλης. Απλά βάλε μπροστά το δρόμο κ πριν το καταλάβεις έφτασες στην πύλη των τειχών προς το λιμάνι. Από τα πρώτα βήματα, η παλιά πόλη σε γοητεύει με το στυλ της. Τα κτίρια είναι καλοδιατηρημένα.

DSCN0006 DSCN0007 DSCN0008 DSCN0009

Λίγο μετά την πύλη, στην Lai, βρίσκεται η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη (νομίζω). Το καμπαναριό της είναι ανοιχτό περίπου 10.00 – 16.00 κ το εισιτήριο είναι 15κ(ορώνες). Αν δεν είσαι καρδιοπαθής, το συνιστώ ανεπιφύλακτα, έτσι όπως θα είσια φρέσκος από το καράβι. Τα 200 σκαλιά θα φύγουν σε χρόνο dt κ θα έχεις κατ’εμέ με διαφορά την καλύτερη θέα στην πόλη.

DSCN0010 DSCN0011 DSCN0012

Υπάρχουν κ μερικά πανοράματα από εκεί. Δυστυχώς δε μου βγήκαν κ πολύ καλά, επειδή έχει στη μέση αυτά τα ηλίθια καλώδια.Γιου γκετ δε πίκτσουρ, όμως…

Πανόραμα 1

Πανόραμα 2

Πανόραμα 3

Μετά τα 200 (ή μήπως 300;;) σκαλιά της εκκλησίας κ τα ανεμοδαρμένα ύψη, η άνοδος προς την άνω πόλη σίγουρα θα φανει παιχνιδάκι. Εξάλλου, έχει τόσα ωραία κτίρια να δεις στην πορεία: ούτε που θα σκεφτείς την κούραση. Μπρος στα κάλλη, τι είναι ο πόνος;

DSCN0015 DSCN0016 DSCN0017 DSCN0019

Στο δρόμο για την περιτοιχισμένη κορυφή συναντάς μπροστά σου την επιβλητική ορθόδοξη εκκλησία (οι πιστοί ανάβουν κεράκι εδώ) κ απέναντι το κοινοβούλιο. Στο κάστρο υπάρχουν αρκετά σημεία σαν μπαλκόνια με θέα στην πόλη. Έφτιαξα άλλο ένα πανόραμα σε ένα από αυτά.

DSCN0020 DSCN0021 DSCN0025 DSCN0022 DSCN0026

Πανόραμα

Όσο περνά η ώρα περπατώντας στα στενάκια της παλιάς πόλης μου δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι ο τουρισμός είναι η μόνη τους ενασχόληση εδώ. Σχεδόν όλα τα μαγαζιά που συνάντησα ήταν είτε suveniirid (μαγαζιά με σουβενίρ, προφανώς), είτε εστιατόρια. Κόσμος κ κοσμάκης (ανάμεσα σε αυτούς κ ιδιαίτερα όμορφες θηλυκές παρουσίες) ήταν στα δρομάκια προσπαθώντας να σου τραβήξουν την προσοχή.

  • Hello, would you like to buy postcards? We have them on offer
  • Ehm, no…
  • Where are you from?
  • From Greece.
  • In that case, come and see our postcards.

Χαχαχα, διάλογος επιπέδου γκουζγκούνη: παραγγείλατε-δεν-παραγγείλατε, εγώ θα σας μαμήσω.

Πέρα, όμως από την ατμόσφαιρα αλά Πλάκα, η πόλη είναι πραγματικά ωραία, με απίστευτο πράσινο κ υπέροχη θέα από πολλά σημεία.

Μπορεί να μην του φαινόταν, αλλά η ώρα περνούσε επικίνδυνα. Με τις φωτογραφίες ο χρόνος κυλάει πριν το καταλάβεις. Κόντευε 14.00 κ το καράβι θα έφευγε στις 19.30. Έπρεπε, λοιπόν, να βιαστώ. Σκέφτηκα να βγάλω από τη μέση την υποχρέωση με τα καλλυντικά, να μην ξεχαστώ κ τρέχω μετά. Να αγοράσω μέσα στην παλιά πόλη, όμως, ούτε λόγος: μακριά από τα μέρη που πάνε οι τουρίστες. Ρώτησα, το λοιπό, μία πολύ εξυπηρετική νεαρά κ μου είπε ότι οι ντόπιοι πάνε για ψώνια στο εμπορικό κέντρο ViruKeskus. Έβαλα νέο αντιεκιμενικό στόχο κ ξεκίνησα.

Ε, καλά, ξεκίνησα. Μη φανταστείς ότι πήγα κ τρέχοντας. Όταν είμαι σε tourist mode η λειτουργία είναι να βάζω έναν προορισμό κ να επιλέγω τη διαδρομή με τις περισσότερες αλλαγές κατεύθυνσης, αλλάζοντας γνώμη συνεχώς κ ξεχνώντας ποιος είναι ο προορισμός 2-3 φορές στην πορεία. Μπορεί να μη φτάνω εκεί που θέλω γρήγορα κ να βλαστημάνε τα παπούτσια μου, αλλά βλέπω όσο γίνεται περισσότερα κ έχω κ τη χαρά της ανακάλυψης. Έτσι, λοιπόν, κ στην πορεία προς το εμπορικό: περιπλανήθηκα από σχεδόν όλα τα στενάκια που μεσολαβούν ενδιάμεσα.

DSCN0023 DSCN0024 DSCN0027

DSCN0028

Τοξοβολία μπροστά στο τείχος. Ρίξτε κ κερδίστε. Σας φοράμε μία μπέρτα κ γίνεστε ο Ρομπέν των Δασών. 5 κρίκοι, 1 τάληρο, λέμε! Για την ακρίβεια, όχι 1 τάληρο αλλά 15 κορώνες, δηλ. ~1ε. Μου δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι πλέον οι Εσθονοί μετράνε σε 15άδες, λόγω της ισοτιμίας. Να μπαίνουν στο κλίμα σιγά-σιγά…

DSCN0029 DSCN0030 DSCN0031 DSCN0032 DSCN0033

Κ ένα πανόραμα από ένα στενάκι.

 

DSCN0034 DSCN0035

Να κ η οδός Viru. Πολύ κίνηση από τουρίστες.

DSCN0036

Επάνω στη Viru είναι κ το Oude Hansa. Εκείνη την ώρα είχε στήσει εξέδρα με παραδοσιακό τελάλη κ βούκινο για κράχτη. Ωραίο για φωτογραφίες, αλλά για κάποιο λόγο με απωθούν τέτοια μέρη: ίσως γιατί μου φαίνονται σαν τουριστοπαγίδες. Στο ακριβώς δίπλα στενό, μία κοπελίτσα ξεροστάλιαζε κρατώντας ένα κοντάρι με πινακίδα για ένα άλλο εστιατόριο. Ωραίος τρόπος…

DSCN0038

Εκεί κοντά είναι κ η πλατεία δημαρχείου, μία κλασσική μεσαιωνική κλειστή πλατεία.
Άλλο ένα πανόραμα, καθόλου πετυχημένο αυτή τη φορά. Δυστυχώς, σε κατηφορικό έδαφος δεν έχω καμία τύχη.

Πανόραμα

Δίπλα στη Viru είναι που κάνουν φωλιές κ οι Ρώσοι πλανόδιοι πωλητές μάλλινων. Αυτός ο χαρακτηρισμός δεν είναι κ τόσο ακριβής: δεν είναι καθόλου πλανόδιοι κ μερικοί δεν είναι κ πολύ Ρώσοι. Οι πάγκοι τους είναι μπακλαβάς γωνία εκεί δίπλα στη Viru κ πρέπει να κάνουν αρκετό τζίρο για τα εσθονικά δεδομένα. Πολύ αμφιβάλλω αν δεν πληρώνουν κ κανονικά δήμο, σαν καταστήματα. Σε κάθε περίπτωση πάντως έχουν πολλά μάλλινα, από κάλτσες κ τσόχινα γάντια μέχρι σκουφιά του 1,5 μέτρου κ κάπες, ως επί το πλείστον γυναικεία. Η πλειοψηφία από τα σχέδιά τους είναι από κλασσικά έως κιτς για τα δικά μας γούστα, δεν αποκλείεται όμως να βρεις κ αξιόλογα κομμάτια. Το μαλλί τους πάλι μου κίνησε την περιέργεια: το χαρακτήρισαν esthonian lambswool αλλά μυρίζει κ έχει υφή σαν ακατέργαστο shetland. Με 600 κορώνες (~40ε) παίρνεις μία βαριά γυναικεία ζακέτα. Pas mal! Οι τιμές δεν είναι ιδιαίτερα σκοτωμένες σε σχέση με αλλού (κάπου τόσο τις είδα κ σε 1-2 μαγαζιά στην παλιά πόλη), αλλά μπορείς να τους παζαρέψεις ένα 10%, έτσι για το καλό. 😉

Έφτασα τελικά στο εμπορικό κέντρο κ η πρώτη μου κίνηση ήταν να βάλω τη φωτογραφική μηχανή στην τσέπη. Δεν ήταν ότι αισθάνθηκα κίνδυνο, αλλά έχω αυτό το κόλλημα όπου πάω να προσπαθώ να μην ξεχωρίζω από τους ντόπιοι. Ας πούμε ότι ενσωματώνομαι στο περιβάλλον, μακριά από κινέζους κ γιάγκηδες. Στα καλλυντικά που ρώτησα είδα με έκπληξή μου ότι οι τιμές είναι σχεδόν πιο ακριβές από Ελλάδα. Χμμ, πώς να τα βγάζουν πέρα οι γυναίκες εκεί;…
Αν είσαι με απύθμενο στομάχι όπως εγώ, στον 1ο όροφο του εμπορικού κέντρου έχει ένα self service ό,τι πρέπει. Μπορείς να γεμίσεις την καρδάρα σου ως επάνω (σούπα, κυρίως, γλυκό, χυμό) με κάτι παραπάνω από 10ε.

Με το στομάχι να γουργουρίζει χαρούμενο αποφάσισα να ξοδέψω τις 2 ώρες που είχαν απομείνει βλέποντας όσο προλάβαινα από το πραγματικό Τάλλιν, πέρα από τα τείχη της τουριστικής παλιάς πόλης.

DSCN0040 DSCN0041 DSCN0043 DSCN0044 DSCN0045 DSCN0046

Το Τάλλιν είναι μία πόλη σε ανάπτυξη. Αυτό το μαρτυράνε οι γερανοί σε κάθε γωνιά της πόλης κ τα ολοκαίνουρια ξενοδοχεία κ κτίρια γραφείων. Λίγα στενά πίσω από αυτά, όμως, βλέπεις ξύλινα σπίτια από τον προηγούμενο αιώνα, σκονισμένα κ με ελάχιστη συντήρηση.

Ένα άλλο που ίσως σου κάνει εντύπωση είναι το ότι οι Ταλλινέζοι είναι ιδιαίτερα γκαζιάρηδες για Ευρωπαίοι (ή, τέσπα, για μη-ΕΛ). Πολλά φτιαγμένα αυτοκίνητα κυκλοφορούν στους δρόμους κ ακούς πολλά ανυπόμονα μαρσαρίσματα μέχρι το πράσινο να κάνει να λάστιχα να σκούξουν.

Τέλος, μία διαφήμιση μου έδωσε την πληροφορία με πόσα γίνεσαι άρχοντας στην Εσθονία: 1.950.000 κορώνες, ή αλλιώς ~125.000ε. Με αυτά τα χρήματα αγοράζεις μεγάλο δίπατο σπίτι με γη 20χλμ έξω από την πόλη καθώς κ 1 οικογενειακό αυτοκίνητο.

Επιστροφή στην πλατεία δημαρχείου. Μία ορχήστρα πνευστών παίζει μερικά εύθυμα κομμάτια. Οι νότες της συνοδεύουν τα τελευταία μου καρέ από την όμορφη πόλη.

DSCN0047 DSCN0048 DSCN0049

Στο καράβι της επιστροφής ένα ψιλο-αμόκ πιάνει τους επιβάτες. Πλακώνουν όλοι μαζί στο μαγαζί τους σκάφους να προλάβουν να πάρουν αφορολόγητα ποτά κ τσιγάρα. Πάω κ εγώ με το κοπάδι κ παίρνω μία Kosken Korva κ 2 εσθονικά λικέρ. Κάνουν κάπου 6,5ε το μπουκάλι, ενώ από αεροδρόμιο/Ελσίνκι τα παίρνεις 9,5ε. Στην πύλη της εξόδου οι περισσότεροι επιβάτες με δυσκολία μπορούν να περπατήσουν με τα καφάσια ποτά κ τις σακούλες ψώνια που κουβάλανε.

Επιστροφή στο Ελσίνκι
Φτάνοντας κοντά στο σιδ. σταθμό, παρατηρώ ένα ασυνήθιστα μεγάλο αριθμό από μεταλλάδες. ΟΚ, οι Φινλανδοί φημίζονται για την αγάπη τους σε όλες τις αποχρώσεις του ροκ κ του μέταλ, αλλά τόσοι πολλοί; Κ συνέχεια να αυξάνονται… Η πηγή των φρικιών φαίνεται να είναι από το πάρκο στο κάτω μέρος της πλατείας. Κατευθύνθηκα προς τα εκεί.
Μεταλάδες όλων των ειδών, φρικιά, γκοθούδες βαμμένες σα βαμπίρ, ψηλοί ξυλοκόποι με γένια σαν τους ΖΖ Τοπ, 15χρονα σα σπιρτόξυλα, μαλλιάδες κ καραφλοί, ημίγυμνοι κ με δερμάτινα, σχεδόν όλοι με 1 μπουκάλι, 2 μπουκάλια, ολόκληρες κούτες κ σακούλες με μπουκάλια, οι περισσότεροι να μην μπορούν να πάρουν τα πόδια τους από το μεθύσι.
Μία αφίσα με πληροφορεί ότι είναι το Tuska Festival.
Προχωράω προς το πάρκο όπου η συναυλία έχει τελειώσει κ οι σιδερένιες πόρτες ξερνάνε ένα μαύρο ποτάμι. Ανοίγω μάτια κ αυτιά
* τα γρασίδια παντού γύρω μου είναι σπαρμένα κορμιά, άλλα σε μισομεθυσμένες παρέες που φωνάζουν, άλλα αναίσθητα, πεσμένα σαν παλτά
* μία κινεζούλα αγκαλιάζεται με μία κοκκινομάλλα φινλανδή. Κοιτάζονται έντονα κ η κινέζα της λέει με λαχτάρα «will you f@ck me?»
* ένας από το ατέλειωτο πλήθος που βγαίνει κρατάει ένα δρεπάνι
* βιετναμέζοι γυρνάνε σαν τις μύγες ανάμεσα στο ανθρώπινο χαλί κ μαζεύουν κουτάκια κ μπουκάλια, μαλλώνοντας για το ποιος το είδε πρώτος
* ένας μεθυσμένος άστεγος κυνηγάει μία κονσέρβα στην κατηφόρα
* η κινέζα με την κοκκινομάλα κατεβαίνουν το λοφάκι τρεκλίζοντας. Η κοκκινομάλλα δεν την παλεύει κάστανο, η κινέζα προσπαθεί να τη στηρίξει κ λυγίζει από το βάρος
* ένας ξυρισμένος έρχεται τρεκλίζοντας κ σωριάζεται μπροστά στα πόδια μου. Τα μούτρα του είναι σχεδόν κρέας, παντού έχει ξεραμένα αίματα. Προσπαθεί μάταια να πάρει τηλ. Τον κοιτάω ανέκφραστος, περιμένω να δω τι θα γίνει μετά. Ο άστεγος επιστρέφει κ τον τριγυρίζει σα μύγα να του πάρει ό,τι μπορεί. Ο πεσμένος φωνάζει «get the f@ck off of me», ανήμπορος να κάνει κάτι άλλο
* μία παρεά ινδοί κάθονται λίγο πιο πέρα κ χαζεύουν, πρέπει να είναι προγραμματιστές. Έχουν ένα κράμα περιέργειας κ φόβου. Απορώ πως δεν τους την πέφτουν όλοι οι μεθυσμένοι. This is not Sparta, μάλλον.
* ένας χοντρός είναι χυμένος κάτω λες κ τον έχουν πυροβολήσει, σχεδόν δεν αναπνέει. Ένα ζευγάρι μπασκίνες έρχονται δίπλα του, φοράνε γάντια πριν τον αγγίξουν κ τον σκουντάνε να σηκωθεί. Μόλις βλέπει την μπλε στολή πάει να αντιδράσει αναίσθητα. Πέφτουν επάνω του κ ο ένας του γραπώνει τα @@, τα ζουλάει, σα να προσπαθεί να τον κάνει να συνέλθει με τον πόνο. Τα καταφέρνει, ο άλλος ουρλιάζει, αλλά μόλις τον αφήνει, σωριάζεται κ πάλι. Πάνε πάλι να τον μετακινήσουν, η ίδια ιστορία. Αυτή τη φορά του πιέζει το νεύρο των δοντιών με τα ίδια προσωρινά αποτελέσματα. Οι μπασκίνες τον κοιτάνε αναποφάσιστοι.
* η κινέζα ξανανεβαίνει τσαντισμένη το λοφάκι. Μάλλον κάπου θα της έπεσε η άλλη κ δε θα σηκώνεται ούτε με κλαρκ.
* ένας νοσοκόμος έρχεται να δει τον χοντρό κ τον καραφλό. Τους ρίχνει 1 ματιά, δεν είναι τπτ λέει κ φεύγει.

DSCN0051 DSCN0052 DSCN0053

Μαζί με αυτόν φεύγω κ εγώ, βαρέθηκα.

Από την άλλη μεριά του πάρκου ηρεμία, γαλήνη. Ο ήλιος δύει κ τα φωτίζει όλα όμορφα.
Ούτε καν μπορείς να φανταστείς πως 200μ πιο πέρα έχει χυθεί τόσο αλκοόλ, ιδρώτας κ αίμα.

(*) Αυτά στις πολιτικές πεποιθήσεις, φυσικά. Στα προσωπικά οικονομικά ζητήματα, ο Έλλην είναι πάντα υπέρ της ελεύθερης, ελευθερότατης αγοράς.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: