Οκτώβριος 3, 2006

Ελληνικό IT (part 4)

Posted in IT, Εργασία και χαρά στις 10:38 πμ από perissos

Το παραμέλησα λίγο αυτό το θέμα κ είναι καιρός να συνεχίσω

Εταιρεία 2
Βρίσκεται σχεδόν επάνω στο δαχτυλίδι της Κηφισίας. Έμεινα εκεί 3,5 ολόκληρους μήνες. Πςςς! Για αυτό το διάστημα ήμουν ο Άρχοντας του Δαχτυλιδιού. Χαχαχα! Από το λίγο που ξέρω κ κάποιοι άλλοι στην μπλογκόσφαιρα έχουν περάσει από αυτό το μαγαζάκι με όχι τις καλύτερες εντυπώσεις.

Λοιπόν, η εταιρεία αυτή μου είχε τραβήξει την προσοχή σχεδόν από την 1η στιγμή. Ήταν περίπου το 2003 όταν είχαμε ένα ερευνητικό έργο για πλατφόρμες κινητής τηλεφωνίας κ έψαχνα παντού για ο,τιδήποτε σχετικό. Τότε έπεσα για 1η φορά στο site της εταιρείας αυτής, καθώς ένα από τα προϊόντα της έχει να κάνει με κινητή τηλεφωνία. Μου έκανε τρομερή εντύπωση το ότι, ενώ αριθμούσε πολύ λίγα χρόνια ζωής από την ίδρυσή της, είχε ήδη τρανταχτά ελληνικά ονόματα στο πελατολόγιό της. Ιδιωτικές εταιρείες κ τράπεζες που η τότε εταιρεία μου ούτε να τις ονειρευτεί δεν μπορούσε παρά τα 12+ χρόνια της στην αγορά.

Όταν η εταιρεία σου βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση, μαζί με όλο το γιουνάν μπλιμπλίκ, κ βλέπεις κάποιον να τα πηγαίνει τόσο καλά, τόσο γρήγορα, δεν μπορεί παρά να εντυπωσιαστείς. Εσύ κοιτάς να μην απολυθείς κ ο άλλος ζητάει κόσμο με το τσουβάλι. Εκείνη την περίοδο είχα ακόμα μπροστά μου το φανταρικό, άρα κ μηδενικές ελπίδες για ενδεχόμενη μεταγραφή. Το άφησα το θέμα κ την ψιλοξέχασα την εταιρεία, χωρίς να ασχοληθώ άλλο.

Fast forward ~2χρόνια μετά. Έχω υπηρετήσει πιστά τον μπαμπά-πατρίδο, έχω αλλάξει εργοδότη κ είμαι ως εξωτερικός συνεργάτης με τη σύμβαση να κοντεύει να λήξει. Πάνω που έχω αρχίσει να σκέφτομαι τι μέλει γεννέσθαι κ quo vantis, πέφτει τηλ από την Εταιρεία 2. Τους είχα στείλει βιογραφικό Ιούλ, με θυμήθηκαν Αυγ, έφαγαν άκυρο κ με ξαναθυμήθηκαν αρχές Νοε, πάνω που ήμουν διαθέσιμος. Μεγάλο πράγμα η βάση βιογραφικών κ το σωστό timing…

Μετά από μία αρκετά χαλαρή συνέντευξη, μου έκαναν μία προσφορά 3000ε κάτω από αυτά που είχα ζητήσει, γύρω στα 32k/χρόνο, αν θυμάμαι. Το είχα «παίξει» λίγο σε αυτά που είχα ζητήσει, δε μάσησαν, με παζάρεψαν κ όλοι ήμασταν ευχαριστημένοι: αυτοί ότι με πήραν φτηνότερα, εγώ ότι βρήκα τόσο αβάδιστα-αβίαστα εταιρεία να δέχεται ΤΕΒΕτζήδες, με το που έληγε η σύμβαση μου. Τα χρήματα εξακολουθούσαν να είναι καλά.

Την ημέρα που πήγα για τη συνάντηση-δίνουμε-τα-χέρια, ο διευθυντής του τμήματός στο οποίο θα ενσωματωνόμουν με γνώρισε στην υπόλοιπη ομάδα κ ζήτησε από κάποιον να μου δείξει το προϊόν το οποίο θα ανέπτυσσα μαζί με τους υπόλοιπους. Εκεί ήταν το πρώτο τσίμπημα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά κ άρχισα να αναρωτιέμαι μήπως έχω κάνει μαλακία. Το προϊόν τους αυτό-καθεαυτό είναι μία χαρά: είναι στημένο σε πόσους πελάτες, με features που πολλές διεθνείς εταιρείες (BEA, Oracle) ούτε καν τα έχουν σκεφτεί ακόμα. Από έξω μπέλα-μπέλα, από μέσα όμως;
Το παλικάρι μου παρουσίαζε τις τεχνολογίες του εργαλείου κ τον άκουγα με (επιμελώς κρυμμένες) έκπληξη κ ανησυχία. Μου παρουσίαζε τεχνολογίες 4ετίας σαν τον Αρχιμήδη που είχε ανακαλύψει την άνωση. JSP-σεντόνια κ άλλα ωραία κ, ενδεχομένως, πολύ διαδεδομένα (π.χ. όλες οι κλάσεις μόνο με static μεθόδους, η αποθέωση του αντικειμενοστρεφούς procedural programming ;-)). Χμμμ! Αυτό το 1ο τσίμπημα έγινε πονόδοντος μετά την 1η βδομάδα. Τη 2η βδομάδα ήμουν πεπεισμένος ότι είχα κάνει μαλακία από θέμα καριέρας.

Εξηγούμαι:
Η ευλογία κ η κατάρα της δουλειάς μας είναι ότι μοιάζει με κυλιόμενο δρόμο: πρέπει να τρέχεις αν θες να μείνεις στο ίδιο σημείο. Νέες τεχνολογίες, τεχνικές, εργαλεία κ δε συμμαζεύεται βγαίνουν συνέχεια με το σκοπό να κάνουν τη ζωή μας πιο εύκολη ή να προσφέρουν κάτι παραπάνω. Προφανώς δεν μπορείς να παρακολουθείς κ να υϊοθετείς το κάθε τι καινούριο που βγαίνει σε alpha version: δε θα τελείωνες ποτέ κανένα έργο. Από την άλλη, όμως, δεν μπορείς κ να «γυρίζεις τις πλάτες σου στο μέλλον» που λένε κ οι Κατσιμιχαίοι. Δεν είμαστε κτηνίατροι, το αντικείμενό μας εξελίσσεται. Ποιο το όφελος να χάσεις την επαφή με τις εξελίσεις, έστω κ αν πληρώνεσαι καλά για αυτό; Κ αν αύριο-μεθαύριο θελήσεις να την κάνεις για άλλα μέρη, τι γνώσεις κ εμπειρία θα πας να πουλήσεις; Τα ίδια που μαθαίνουν πλέον κ στο τελευταίο ΙΕΚ; Ρίξε μία ματιά στα αγγλικά job sites: οι πιο καλοπληρωμένες θέσεις είναι αυτές που ασχολούνται με τεχνολογίες/βιβλιοθήκες που ακόμα θεωρούνται εξωτικές εδώ (Hibernate, Spring, AOP, Ajax,…). Κάνοντας αυτές τις σκέψεις κ έχοντας «φτύσει αίμα» να μάθω 5 πράγματα, κάτι πάθαινα ακούγοντας συναδέλφους να λένε «Τι custom tags;!; Δεν τα ξέρω εγώ αυτά! Θα παίξουμε τώρα;;;»

Είπα να μην κάνω κάποια βιαστική κίνηση, καθώς το είδα βλακεία να την έκανα αμέσως για μία κακή 1η εντύπωση. Ίσως τα πράγματα να καλυτέρευαν, ίσως να τα είδα με στραβό μάτι. Στο επόμενο διάστημα, δεν άλλαξε η 1η εντύπωση κ, επιπλέον, συσσώρευσα τα παρακάτω

  • Η εταιρεία είχε, έτσι όπως το έβλεπα εγώ από το ταπεινό μου γραφείο, μεγάλα overheads. Εταιρεία 70 ατόμων, είχε 5 γραμματείς, 2 βοηθούς HR κ 2 διευθυντές των αντίστοιχων τμημάτων (προφανώς φίλοι του ΔΣ από τα παλιά) με απίστευτους μισθούς να ξύνονται. Αυτά είναι χρήματα που κάποιος πρέπει να ξεσκιστεί στη δουλειά κ να μειώσει το δικό του κόστος για βγουν.
  • Το τμήμα μου είχε 4 μανατζεροπωλητές κ 6 προγραμματιστές, μαζί με εμένα. Υποτίθεται ότι ο μανατζερ ήταν υπεύθυνος να επικοινωνεί με τον πελάτη, να μαζεύει requirements, να τα οργανώνει κλπ κλπ. Τελικά, αυτό ήταν μόνο στα λόγια. Μετά το πρώτο έγγραφο απαιτήσεων (αν υπήρχε, ιδιαίτερα συνοπτικό, αδόμητο κ αμφίσημο), ο προγραμματιστής (συνήθως 1 άτομο) έπαιρνε ένα έργο επ’ώμου κ αναλάμβανε όλα τα στάδια: ανάλυση, σχεδιασμό, υλοποίηση κ επικοινωνία με πελάτη. Τεκμηρίωση ούτε για πλάκα, πού χρόνος! Άντε δούλεψε μετά σε παλιό κώδικα να κάνεις αλλαγές… Τα παλιά έργα τους στοίχειωναν!
  • Κατά την πάγια τακτική των ελληνικών εταιρειών, τα χρονοδιαγράμματα ήταν ασφυκτικά για μείωση του κόστους στο ελάχιστο. Αυτό έχει τις γνωστές σε όλους τους παροικούντες την Ιερουσαλήμ επιπτώσεις στην ποιότητα του σχεδιασμού, κώδικα κλπ κλπ. Παρ’όλα αυτά, όμως, ξέρω θετικά πως η συγκεκριμένη εταιρεία στους υπάρχοντες, μακροχρόνιους πελάτες της χτυπάει πλέον τα έργα 2+ φορές επανω σε σχέση με τους ανταγωνιστές. Δε νομίζω, όμως, να έχουν χαλαρώσει αντίστοιχα κ τα χρονοδιαγράμματα…
  • Επιβεβαίωσα αυτό που υποψιαζόμουν χρόνια για τον εαυτό μου: το product programming δε μου αρέσει καθόλου! Έβλεπα τους άλλους να ασχολούνται χρόνια κ χρόνια με το ίδιο ακριβώς αντικείμενο, τις ίδιες τεχνολογίες, να κάνουν τα ίδια πράγματα, τις ίδιες κινήσεις, τις ίδιες αποφάσεις κ δε γούσταρα καθόλου. Έβλεπα τον εαυτό μου σε 2 χρόνια να εργάζεται σήμερα στο διπλανό μου γραφείο: δε μου άρεσε καθόλου η εικόνα.
  • Υπήρχε η νοοτροπία της αναλωσιμότητας των ατόμων, ιδίως με το τμήμα quality assurance. Έφευγε mail από το διευθυντή μου προς τους tester «Τη Δευ θα πρέπει να είναι τεσταρισμένο κ έτοιμο προς εγκατάσταση» κ ήταν Παρ, 6 το απόγευμα! Αν ο διευθυντής μου (ενδεχομένως για να με διευκολύνει) θεωρούσε τους άλλους αναλώσιμους, δε θα θεωρούσε κ κάποιος άλλος αναλώσιμο εμένα για να διευκολύνει τον εαυτό του;
  • Στάνταρ κόσμος δούλευε 9 με 9 κ έκελινε το μαγαζάκι τη νύχτα χωρίς να είναι κομπιουτερόκαβλος. Οι tester ιδίως το ΣΚ έκαναν την εταιρεία εξοχικό.
  • Το πρόπερασμένο καλοκαίρι πολύς κόσμος είχε συφιλιαστεί, λέει, επειδή ήρθε mail τελευταία στιγμή που ακύρωνε τις άδειες. Μόνο ένας δε μάσησε κ είπε «Έχω πληρώσει μπροστά εισιτήρια κ ξενοδοχείο τόσα. Ή μου τα δίνετε ή πάω διακοπές». Τελικά ήταν ο μόνος που πήγε για μπάνια τις μέρες που ήθελε. Τα παιδιά που άκουσα να το σχολιάζουν είχαν αποφασίσει να το εφαρμόσουν αυτό το καλοκαίρι. Δεν ξέρω τελικά αν χρειάστηκε (κουτσομπολιό, αλλά τέσπα… 😉
  • Έπαιζε πολύ το πατάω-πόδι-πουλάω-τον-εαυτό-μου-παίρνω-αύξηση. Κατά την πάγια τακτική, αύξηση δε σήμαινε αναγνώριση της αξίας, αλλά προεόρτια περισσότερου πηξίματος. Ως αντίδραση σε αυτό, είδα μερικά παιδιά που ήταν απόλυτα ευχαριστημένοι παίρνοντας τα ίδια πενιχρά χρήματα εδώ κ 2-3 χρόνια. Ο λόγος; «Ο άλλος πήρε αύξηση κ τον έχει λιώσει! Οπότε, άσε, καλά είμαι έτσι γιατί λέω κ κάνα όχι». Χμμ! Αυτός ήταν περίεργος ή το περιβάλλον ευνοεί τέτοιες νοοτροπίες;

Επειδή κάθε νόμισμα έχει 2 όψεις, ας πούμε κ κάποια καλά της εταιρείας

  • Είναι αναμφισβήτητα βιώσιμη. Έχει μπει κ στο χρηματιστήριο πλέον, χρήμα ρέει (οι κακές γλώσσες λένε ότι ξεκίνησε ως βιτρίνα ξεπλύματος χρήματος ;-)), πελάτες υπήρχαν κάργα μέχρι τη στιγμή που έφυγα κ συνεχίζουν να υπάρχουν, κάνει ανοίγματα στο εξωτερικό, ζητάει κόσμο συνέχεια. Δε συντρέχει κίνδυνος να ψάχνεσαι, λοιπόν, στο άμεσο μέλλον, λόγω σουτ
  • Έχει πάνω από ένα τμήματα. Η εικόνα που σου έδωσα είναι από ένα μόνο τμήμα από τα 3 που ασχολούνται με υλοποίηση. Από ό,τι είδα απέξω-απέξω τα άλλα τμήματα χρησιμοποιούν πιο προχωρημένες τεχνολογίες κ, γενικά, είναι πιο ανοιχτά στις εξελίξεις. Η προοπτική της εσωτερικής μεταγραφής πάντα παίζει από ένα τμήμα σε άλλο κ έχει γίνει αρκετές φορές. Το σκεφτόμουν να το κάνω, αλλά ευτυχώς έκατσε καλύτερη μεταγραφή κ τιγκανά
  • Έχει «πραγματικούς» πελάτες κ «πραγματικά» έργα, δηλ. άλλες εταιρείες με μεγάλες απαιτήσεις. Καμία σχέση με δημόσιο, ερευνητικά κ κοροϊδία. Κακά τα ψέματα, όταν ο άλλος σε πληρώνει από την τσέπη του κ όχι από την τσέπη του φορολογούμενου, είναι αλλιώς τα πράγματα. Ψήνεσαι διαφορετικά…
  • Έχει τμήμα quality assurance. Πιστεύω ότι αυτό ήταν μεγάλη δουλειά κ την έχει σώσει, ώστε να διατηρεί μια σταθερή ποιότητα, έστω κ στις γνωστές αντίξοες συνθήκες του ελληνικού ΙΤ. Εάν δεν ξέρεις τι είναι οι διαδικασίες διασφάλισης ποιότητας, είναι καλό σχολείο για να αποκτήσεις σχετική εμπειρία.
  • Δέχεται ΤΕΒΕτζήδες κ μπλοκάκηδες χωρίς πολλά-πολλά
  • Δίνει σχετικά καλά χρήματα
  • Για το χώρο της πληροφορικής, έχει αναλογικά αρκετές ωραίες γυναίκες, ακόμα κ σε παραγωγικές θέσεις. Προφανώς αυτό δεν είναι σοβαρό κίνητρο για τον οποιονδήποτε σώφρονα άνθρωπο, αλλά κάπου έπρεπε να το αναφέρω. Νισάφι πια με αυτό το θέμα τόσα χρόνια: σε εταιρείες υδραυλικών να εργαζόμουν, περισσότερες γυναίκες θα έβλεπα! Χαχαχαχα 🙂
  • Έχει αρκετά «funky γραφεία» (όπως το έθεσε εύστοχα μια πρώην συνάδελφος). Το HR για να δικαιολογήσει τους μισθούς του ασχολείται με του κόσμου τις χαριτωμενιές, κερασάκια στην τούρτα. Ίσως να σου αρέσουν αυτά, ίσως κ όχι.

Το προηγούμενο εδώ

Το επόμενο εδώ

Advertisements

3 Σχόλια »

  1. Lida said,

    Η ιστορία της συγκεκριμένης εταιρίας εχει πολύ γέλιο (και κλάμα). Θα σου την πω καμιά μέρα αν θες.

  2. perissos said,

    🙂
    Πολύ ευχαρίστως!

    Το κακό ξέρεις πιο είναι;
    Ότι δεν ήσουν (εσύ ή κάποιος άλλος) εκεί να μου πεις σχετικά με την … όταν πήγα εκεί.

    Θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό που μου έκατσε η τωρινή δουλειά μετά από λίγο καιρό.
    Αν δεν ήμουν, όμως, τυχερός; Αν ήμουν ακόμα εκεί;
    Μήπως θα ήμουν τώρα κάποιος που βλαστημάει την ώρα που ξυπνάει το πρωί;

    Πολύ θα ήθελα να υπήρχε κάποιο site ώστε να μοιραζόμαστε σχετικές εμπειρίες από εργοδότες, ώστε ο επόμενος που θα πάει εκεί να ξέρει ακριβώς πού πάει κ με τι όρους.

  3. Lida said,

    Ιδρύθηκε το 2000, εγώ μπήκα το Ιούνιο 2001 και με «φύγανε» τα Χριστούγεννα του 2004 (ενώ βρισκόμουν σε άδεια). Οπότε όπως καταλαβαίνεις έχω κάποια εμπειρία από το συγκεκριμένο μαγαζί. Αν θες περισσότερα να μου στείλεις mail γιατί όπως σου είπα έχει πολύ γέλιο η υπόθεση. Αυτό με το site το έχω πει στο παρελθόν. Αξίζει για εκτόνωση αλλά δεν ξέρω κατά πόσο είναι παραγωγικό.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: