Σεπτεμβρίου 26, 2006

Στο Atomium

Posted in Βέλγιο στις 10:30 πμ από perissos

Το Σαβ που πέρασε είπα να πάρω το μετρό κ να πάω στο Atomium.
Αυτό είναι στα προάστια των Βρυξελλών, στη στάση του μετρό Heysel. Ναι, ναι, το γνωστό γήπεδο είναι εκεί δίπλα.

Image(360) Image(361) Image(363) Image(364)

Πήρα το μετρό από την κοντινότερη στάση σε εμένα, την Troon. Το μετρό των Βρυξελλών, όπως κ όλο της κέντρο μοιάζει να έχει μείνει κολλημένο στη δεκαετία του ’70, από θέμα αισθητικής, συρμών, σταθμών. Στους σταθμούς ακούγεται πάντα μια χαλαρωτική «μουσική σούπερ-μάρκετ» ενώ τα βαγόνια είναι διακοσμημένα με όλες τις αποχρώσεις του κίτρινου.
Ένα τελευταίο που μου έκανε την ίδια εντύπωση για το σταθμό Troon, όπως κ όταν τον είχα πρωτοδεί πριν 5 χρόνια είναι το ελάχιστο βάθος στο οποίο βρίσκεται: είνια ζήτημα αν από την οροφή της στοάς μέχρι το οδόστρωμα μεσολαβεί 1,5 μέτρο χώμα. Είναι να απορεί κανείς πώς δεν έχει παρκάρει κάνα φορτηγό από πάνω να γκρεμιστεί.

Image(362)

Στο σταθμό Arts-Loi αλλάζεις τραίνο για τη γραμμή 1Α. Το όνομα σημαίνει σταθμός Τέχνων-Νόμου, σουρεαλιστικό αποτέλεσμα του συνδυασμού των ονομάτων των 2 λεωφόρων που συναντούνται σε εκείνο το σημείο.

Image(365) Image(366) Image(382)

Φτάνοντας στο Heysel, έκανα κάτι ντόπιους να κατουρηθούν από τα γέλια όταν ρώτησα που είναι το Atomium, ενώ ήταν μέσα στα μούτρα μου. Ο κλασσικός γιάγκης τουρίστας! Τέσπα…
Λοιπόν, το Atomium είναι από τα μνημεία/κτίρια (όπως θες πες το) που σε ξεγελάνε από μακριά για το πραγματικό τους μέγεθος. Ενώ νομίζεις ότι θα έχει ένα άλφα μέγεθος, όσο πλησιάζεις με έκπληξη διαπιστώνεις ότι τόσο αυτό γιγαντώνεται μπροστά σου σε δυσθεώρητες διαστάσεις. Πραγματικά το σχήμα του είναι τόσο ασυνήθιστο, μοιάζει τόσο εύθραστο, ώστε πραγματικά απόρείς για το πώς στέκεται, από μόνο του, πόσο μάλλον να σηκώσει κ κόσμο. Το ανακαίνισαν πρόσφατα κ η ολοκαίνουρια αλουμινένια του επιφάνεια γυαλίζει στον ήλιο. Διαστημική κατασκευή, λες κ ο ISS προσγειώθηκε στο Heysel. Κ να σκεφτείς ότι δεν ήξεραν τι να το κάνουν μετά την έκθεση κ ήθελαν να το γκρεμίσουν. Όπως κ τον πύργο του Άιφελ.

Image(367) Image(368) Image(375)

Μετά την αγορά του αλμυρού εισιτηρίου (9ε! Τώρα ξέρω ποιος μ**άκας θα πληρώσει την ανακαίνιση!) υπάρχουν 2 τρόποι να ανέβεις επάνω: είτε να πάρεις το ασανσέρ κ να πας στην κορυφή, είτε τις ηλεκτρικές σκάλες για τις 3 «μεσαίες» σφαίρες. Για αρχή, είπα να στηθώ στην ουρά για το ασανσέρ. Δεν περίμενα πάνω από τέταρτο, αλλά, όπως είδα αργότερα που πλήθυνε ο κόσμος, η ουρά μπορεί να διπλασιαστεί κ τριπλασιαστεί σε μήκος, με την αντίστοιχη χρονική επιβάρυνση.
Περιμένοντας στην ουρά μου δόθηκε η ευκαρία να δω μερικά εκθέματα από το μουσείο αυτοκινήτου που βρίσκονταν εκεί κ να περιεργαστώ τη μυριάδα διακοπτών κ οθονών που βρίσκονταν σε κοινή θέα. Άραγε ήταν πραγματικοί διακόπτες; Κ τους έχουν έτσι χύμα; Τι θα γινόταν αν κάποιος μυστήριος άρχιζε να τους πατάει αδιάκριτα; Μήπως υπήρχε κ self detruction sequence; Δυστυχώς ή ευτυχώς, τα ερωτήματα αυτά έμειναν ρητορικά.

Image(369)

Το ασανσέρ ανεβαίνει με ταχύτητα 5μ/δευτ, όπως σε πληροφορεί (με αξιοθαύμαστη ταχύτητα λόγου) η χειρίστριά του. Κοιτάς επάνω κ νομίζεις ότι διακτινίζεσαι.

Image(370) Image(372)

Στην κορυφαία σφαίρα υπάρχει μία αίθουσα παρακολούθησης, στα 100-τόσα μέτρα ύψος. Ίσως το πιο ψηλό σημείο στις Βρυξέλλες. Υπάρχουν γύρω-γύρω flat panels με τη θέα από το παράθυρο που βρίσκεσαι, επεξήγηση για το τι φαίνεται στον ορίζοντα κ δυνατότητα zoom, pan κ tilt. Ενδιαφέρον!

Image(374) Image(373)

Στον επάνω όροφο υπάρχει ένα εστιατόριο self-service. Μιας κ ήμουν εκεί, είπα να καταλαγιάσω την πείνα μου με αυτά τα ολίγα. Η σούπα αρκετά καλή, όπως με έχουν καλομάθει οι Βέλγοι, η μπύρα κλασσικά τέλεια, το γλυκό τεράστιο (δεν το πάλαιψα!). Η μόνη παραφωνία το νερό: 3,5ε το μπουκαλάκι, όσο η μπύρα! Έλα νινί στον τόπο σου…

Image(376) Image(377) Image(381)

Μετά την κάθοδο από την κορυφαία σφαίρα, πήρα τις σκάλες για να επισκεφθώ κ τις υπόλοιπες. Αλλού έχει ηλεκτρικές σκάλες, αλλού όχι. Η αίσθηση του να κινείσαι σε αυτό τον τεράστιο σωλήνα με τα φινιστρίνια γύρω σου είναι μοναδική. Από ώρα σε ώρα περιμένεις να ακούσεις «Beam us up, Scotty!»

Image(378) Image(379) Image(380)

Στις υπόλοιπες σφαίρες δεν έχει κ φοβερά πράγματα να δει κανείς. Αξιοπερίεργο είναι το σκοτεινό δωμάτιο με τη φωσφοριζέ κατασκευή στο ταβάνι (έργο τέχνης) κ η αίθουσα όπου δείχνουν το φιλμάκι με το πώς κατασκευάστηκε το Atomium με τα τότε μέσα. Απίστευτο, οι εργάτες να κινούνται σαν αράχνες στον ατσάλινο σκελετό. Όχι για ακροφοβικούς 😉

Στο πάρκο

Image(383) Image(384)

Το Atomium βρίσκεται μέσα στο κλασσικό, τεράστιο πάρκο. Δεν ξέρω αν ήταν μόνο για εκείνη την ημέρα, αλλά είχαν στήσει μπασκέτες κ μία πίστα εκπαίδευσης για όσους έχουν αναπηρικά καροτσάκια. Δίπλα, κάτω από το δέντρο, ένα στερεοφωνικό έπαιζε μουσική. Δε χρειάζεται να πω πόση εντύπωση μου έκανε αυτό. Άλλα μέρη, άλλα ήθη…

Image(385) Image(386)

Το επίσης κλασσικό κ αναμενόμενο τραινάκι κ μία (τεράστια) λουλουδοσύνθεση στο μέσον της πλατείας

Image(387) Image(388) Image(389)

Από την άλλη μεριά του Atomium είναι το Brupark, ένας χώρος με σινεμά κ εστιατόρια, κάπως σαν το Village Park. Η διαφορά είναι ότι εδώ τα εστιατόρια/καφετέριες είναι σε «παραδοσιακά» σπίτια, σα να βρίσκεσαι στην πλατεία ενός χωριού. Δίπλα σε αυτά υπάρχει κ ένας χώρος με νεροτσουλήθρες κ θερμαινόμενες πισίνες κ, ακόμα πιο δίπλα, το πάρκο MiniEurope, ένας μέρος με μικρογραφίες αξιοθέατων από όλες τις χώρες τις ΕΕ. Είπα να πάω πάσο στις νεροτσουλήθρες κ τη μίνι Ευρώπη εκείνη τη μέρα.
Φυσικά, μέσα σε όλο αυτό το τζέρτζελο, δε θα μπορούσε να λείπει το γνήσιο ελληνικό στοιχείο. Restaurant Zorbas, με τους καπλαμαδένιους τσέλιγκες στην είσοδο να διαλαλούν το μενού.

Image(390)

Από την άλλη μεριά της λεωφόρου, απέναντι από το πάρκο, είναι το συγκρότημα κτιρίων της παγκόσμιας έκθεσης, σε αρχιτεκτονικό στυλ που φωνάζει δεκαετία ’50-’60. Έβλεπα το 5 στην πρόσοψη από μακριά κ απορούσα τι μπορεί να σημαίνει. Μου πήρε λίγη ώρα να πάρει στροφές το μυαλό κ να καταλάβω ότι είναι ο αριθμός του κτιρίου, για να το βρίσκουν οι επισκέπτες.

Επιστροφή στο κέντρο

Image(391) Image(392)

Είναι να μην ξεμυτίσει ήλιος, οι Βέλγοι σπεύδουν να το εκμεταλλευθούν (κ καλά κάνουν)!
Στην place Espagne είχε ροκ συναυλία με ένα παγκοσμίως άγνωστο τοπικό συγκρότημα που έκανε το κέφι του, κάτω από το επιδοκιμαστικό βλέμμα του Δον Κιχώτη

Image(393)

Άσχετο με όλα τα άλλα, αλλά πήρα τη φώτο εκείνη την ημέρα.
Επάνω στην place St. Katherine υπάρχει αυτό το γωνιακό μαγαζάκι. Όπως υποδηλώνει το όνομά του είναι σχετικό με ψαρικά. Για την ακρίβεια, είναι ορθάδικο ψαρομεζεδάδικο, αν είναι δόκιμος αυτός ο όρος. Παραγγέλνεις τα μυδιο-τέτοια σου, ωμά ή όχι, κ τα χτυπάς με ένα κρασί στα όρθια, περίπου όπως κάνουν στη Μαδρίτη. Κάθε πρωί αχάραγα ξεφορτώνουν τα φορτηγά τα φρέσκα θαλασσινά κ όλη την υπόλοιπη μέρα έχει ουρά από κόσμο.

Image(371)

Αν κ το σιχαίνομαι όσο τίποτε να κάθομαι μόνος κ έρημος σε οποιοδήποτε μέρος κοινωνικών συναναστροφών (μπαρ, εστιατόριο,…), εκείνη την ημέρα είπα να κάνω μία εξαίρεση κ να απολαύσω τις τελευταίες ακτίνες του ήλιου με 1 μπύρα, από την πίσω μεριά της place St. Gery. Ο τύπος με το μούσι στα αριστερά είναι Έλληνας (yet another one!) κ εκείνη τη στιγμή ανέλυε στην (αγγλόφωνη) γκόμενα το πώς η ελληνική κυβέρνηση δίνει επιδοτήσεις για να μετοικήσει κάποιος στα νησιά. Τι μαθαίνει κανείς…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: