Σεπτεμβρίου 22, 2006

Κάτι έκανε «Click»

Posted in IT, Κοινωνία, ΤιΒι στις 11:03 πμ από perissos

Χτες είδα την εκπομπή Click στο BBC World.
Αρχίζω να πιστεύω ότι το καλύτερο που μπορεί να σου συμβεί φεύγοντας από Ελλάδα είναι το να αποκοπείς από την ελληνική πραγματικότητα κ, κυρίως, από την ελληνική τηλεόραση!!!

Απίστευτη η ποσότητα της ΧΡΗΣΙΜΗΣ πληροφορίας που πήρα για το διαδίκτυο, τι νέο υπάρχει, τα trends, ιδέες, έστω κ αν θεωρώ τον εαυτό μου σχετικό με το άθλημα. Κ όλα αυτά σε μόλις μισή ώρα.

Για ποιο λόγο δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο κ στο Ελλάντα;
Γιατί το μόνο που υπάρχει είναι αυτός ο εμετός;

Είχε τελειώσει η εκπομπή κ δεν ήξερα πώς να τακτοποιήσω τις σκέψεις μου με το θέμα Γιουνανιστάν κ διαδίκτυο.

  • Οργή; Μια χούφτα ανίκανων κυβερνώντων κ ικανότατων επιχειρηματικών συμφερόντων καταδικάζει ένα λαό σε μια ζωή με παρωπίδες, να ασχολείται με τις μαλακίες του Ψωμιάδη, το τραγούδι της Βίσση κ το πότε θα μπει συμβασιούχος στο δημόσιο. Σε μια από τις πιο πυκνοκατοικημένες πόλεις του κόσμου, το ίντερνετ είναι το πιο ακριβό στην Ευρώπη, με τη μικρότερη διείσδυση στον πληθυσμό. Ευτυχώς, υπάρχει ο Γιώργος Λιάγκας κ ο Χατζηνικολάου να μας λένε τι γίνεται στον κόσμο…
  • Λύπηση; Ένας ωκεανός από πληροφορίες βρίσκεται δίπλα στον Έλληνα. Δε θα τον έκανε πλούσιο, αλλά σίγουρα θα τον ωφελούσε να βρει φτηνότερο σπίτι, καλύτερη δουλειά, να καίει λιγότερο ρεύμα, να πουλήσει σε καλύτερες τιμές την παραγωγή του. Αυτός, όμως, προτιμάει να παραπονιέται για το κράτος, το κράτος κ το κράτος.
  • Στωικότητα; Η Ελλάδα είναι μία γενιά πίσω από την «δυτική» Ευρώπη. Είμαστε η 1η γενιά στη σύντομη ζωή του νέου ελληνικού κράτους που πραγματικά βιώνουμε την οικονομία των υπηρεσιών. Ίσως, λοιπόν, απλώς να ανήκω(ουμε) στη μεταβατική γενιά που έχει το ένα πόδι στην άσφαλτο κ τσαντίζεται που το άλλο είναι ακόμα κολλημένο στη λάσπη.

Ίσως να είναι απλώς θέμα χρόνου το να καλυτερέψουν τα πράγματα.

Ίσως τα πράγματα να μείνουν πάντοτε έτσι, επειδή είναι πιο ωφέλιμο (για πολύ συγκεκριμένους, φυσικά!) ή, απλώς, επειδή βαριόμαστε να προσπαθήσουμε.

Ίσως πάντα να τρέχουμε με το ένα πόδι στην άσφαλτο κ το άλλο στη λάσπη. Κ οι άλλοι απλώς να μας προσερνάνε…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: