Αύγουστος 27, 2006

Amsterdam XXX (part 6)

Posted in Ολλανδία στις 1:44 μμ από perissos

‘Αλλο ένα μεταχρονολογημένο post. Κ αυτό χωρίς τόνους…


Της Παναγιας σημερα.
Χρονια πολλα στη μιση Ελλαδα που γιορταζει 😉
Αφου το σοι ηρθε, εφαγε, τα ηπιαμε, τα ειπαμε κ αποσυρθηκε κ παλι στις βασεις του, η υπολοιπη οικογενεια τωρα εχει πεσει σε βαθυ ληθαργο να αφομοιωσει τα μπριζολιδια κ τα παστιτσα (sic, χωρις γιωτα ;-))
Εγω παλι μολις πριν λιγο καθησα: μαζευα τα ρουχα που ηταν σωρος πανω στο κρεβατι μου. Βλεπεις, τα παιδια ηταν ανησυχα κ καπως επρεπε να απασχοληθουν. Τα εβαλα, λοιπον, να μου «συγυρισουν» τα ρουχα που ηταν σωρο μεσα στη βαλιτσα. Δε λεω, εβαλαν τα δυνατα τους, με φιλοτιμο, το αποτελεσμα ομως ηταν ενα χαος χειροτερο απο το προηγουμενο. Δε βαριεσαι, ομως: ουδεν κακον αμιγες καλου. Κ ηταν κλεισμενα μεσα στο δωματιο, χωρις να σκουζουν μεσα στα ποδια μας, κ πηρα αποφαση, τελικα, να βαλω ταξη στο χαρβαλο της βαλιτσας μου.

Γιατι δεν καθομαι να κοιμηθω οπως οι αλλοι; Χμμμ, απο την ωρα που πατησα το ποδι μου στο χωριο, αλλη δουλεια δεν κανω απο το να κοιμαμαι. Πρεπει να εχω φτασει χαλαρα το 12ωρο τη μερα, διπλασιες κ παραπανω απο το μεσο ορο του υπνου που εκανα στις Βρυξελλες. Ας κανω κ λιγο κρατει, μη μου μεινει κανα κακο χουι κ τρεχω παλι πισω απο το τραινο, οταν γυρισω.

Μιας, λοιπον, κ εχω τοση ησυχια κ χρονο στη διαθεση μου, ας γραψω κ το 6ο κομματι της περιηγησης στο Amsterdam
Τελευταιο πρωινο
Το πρωι της Κυρ ξυπνησαμε οσο πιο νωρις γινοταν να παμε εγκαιρως στο πρωινο κ να τα εχουμε μαζεψει να φυγουμε πριν τις 12 το μεσημερι. Αν ηταν απλως για να καθαρισουν να γινεται πανικος απο τηλ κ κοπανηματα στην πορτα, σκεψου τι θα γινοταν σημερα που θα επρεπε να φυγουμε. Ασε μην αμολουσαν κανα σκυλο…
Κατα τις 12 παρα, φαγωμενοι κ μπανιαρισμενοι, ημασταν στη ρεσεψιον για να πληρωσουμε. Με μεγαλη μου χαρα ανακαλυψα, οπως ειχα πει, οτι 2 πρωινα τα οποια ειχα πληρωσει, δεν υπηρχαν στο λογαριασμο κ μου ζητουσαν να τα ξαναπληρωσω (κρατωντας την εγγυηση των 30ε που ειχαν παρει την 1η μερα). Χρειαστηκε πολυ επιμονη κ υπομονη για να φωναξουν την πρωινη trainee κ να θυμηθει οτι «α, ναι! Το ειχα σημειωσει στις τριχες μου». Μετα απο αυτο, βεβαια, ουτε συγγνωμη, ουτε τπτ. Για να κλεισω το θεμα φιλοξενια στο ‘νταμ, θα ελεγα οτι, εκτος ελαχιστων εξαιρεσεων, δεν υφισταται κατι τετοιο. Ο μεσος ‘νταμιωτης στην καλυτερη σε ανεχεται, στη χειροτερη σε εχει γραμμενο στα @@ του. Δεν ξερω αν αυτο ειναι στο αιμα τους ή αν στην πορεια σιχαθηκαν τη σαρα κ τη μαρα που κουβαλιεται εκει ή αν απλως ξερει οτι εκτος απο σενα υπαρχουν αλλο 1 μυριο τουριστες προς αφαιμαξη. Σε καθε περιπτωση, μην περιμενεις ουτε εξυπηρετηση, ουτε χαμογελο. Θα πρεπει να πεσεις σε καποια εξαιρεση για να δεις κατι τετοιο

Βαλιτσες
Κατι που δεν υπολογισαμε κ κοντεψε να μας χαλασει την τελευταια μερα ηταν το θεμα των βαλιτσων. Ναι μεν καναμε check-out στις 12, αλλα το τραινο ηταν κατα τις 17.00. Τι θα τις καναμε τις βαλιτσες τοσες ωρες; Η 1η σκεψη ηταν να τις αφησουμε στη ρεσεψιον, σε καποιο δωματιο που θα εχουν για αυτον το σκοπο. Το δωματιο, ομως, δεν κλειδωνε, το προσωπικο εξακολουθουσε να εχει το ιδιο κλαϊν-μαϊν υφος ενω η προειδοποιητικη πινακιδα «προσοχη στους κλεφτες» ηταν το ιδιο απειλητικη στη θεση της. Οποτε το πιο ασφαλες ηταν να παρουμε των ομματιων μας κ να παμε να τις κλειδωσουμε στα ντουλαπακια που εχει ο κεντρικος σταθμος του τραινου.
Δυστυχως, την ιδια σκεψη μαζι με μας εκανε κ το μισο Αμστερνταμ. Η αιθουσα με τα ντουλαπακια ειναι στη δεξια μερια του σταθμου, οπως μπαινεις, κατω απο τη σκαλα της αποβαθρας 1. Εχει αρκετες 100αδες ντουλαπια, αλλα η ζητηση ξεπερνουσε κατα πολυ την προσφορα. Φαντασου σε 1 κλειστη αιθουσα, με μια αποπνικτικη ατμοσφαιρα λες κ μπαινεις σε χαμαμ, τουριστες ολων των εθνικοτητων να τρεχουν πανικοβλητοι περα-δωθε στους διαδρομους προσπαθωντας να βρουν το ενα, το μονακριβο, το ξεκλειδωτο ντουλαπι. Αλλοι παρατημενοι στη μοιρα τους, με αδειο βλεμμα να περιμενουν στο πατωμα, ενα τσουρμο γιαπωνεζοι να κοπαδιαζουν χαμενοι μεσ’στη μεση του διαδρομου κ το πληθος των Κυνηγων του Χαμενου Ντουλαπιου συνεχως να αυξανεται οσο περνα η ωρα.

Με επιασε απελπισια, δεν ηξερα ποια ηταν η καλυτερη τακτικη να αυξησω τις πιθανοτητες μας να βρουμε ντουλαπι: να καθησω ακινητος ή να τρεχουμε γυρω-γυρω; Ηταν λες κ εψαχνα παρκιγκ στους Αμπελοκηπους, 10 το πρωι: οσο περνα η ωρα κ δε βρισκεις, τοσο καταλαβαινεις οτι εισαι καταδικασμενος να μεινεις εκει, κανοντας γυρες.
Προσοχη, ομως! Το οτι θα βρεις ντουλαπι, δε σημαινει οτι θα βρεις κ τις βαλιτσες σου στη θεση τους. Ακου 1 σκηνικο που ξετυλιχτηκε μπροστα στα ματια μου οση ωρα περιμενα. Το ντουλαπι για να κλειδωσει πρεπει να ριξεις το αντιτιμο για να παρεις την αποδειξη. Αν χασεις την αποδειξη, τοτε πρεπει να πληρωσεις αλλα 10ε για να ερθει ο υπαλληλος να σου το ξεκλειδωσει. Μια παρεα περιεργοι, λοιπον, ειχαν φωναξει τον υπαλληλο κ του ζητουσαν να τους ανοιξει 1 ντουλαπι. Αυτος, φανερα απηυδησμενος απο τη ζεστη κ την πουτανα την τυχη που τον εριξε σε αυτη τη θεση, τους ζηταγε να του πουν τι εχει μεσα το ντουλαπι. Του ειπαν, το ανοιγει κ ειχε αλλα αντ’αλλων. Τσαντισμενος τοτε τους λεει «ειπατε οτι θα εχει μπλε τσαντα, δεν εχει, 10ε στο μηχανημα, κυριοι!» Τους παιρνει απο το χερι τα 10ε, τα ριχνει στο μηχανημα κ φευγει βλαστημωντας, αφηνοντας τους εκει με τις (προφανως) ξενες βαλιτσες. Τι να πει κανεις για το νινι της αλληνης…
Ευτυχως, ο φιλευσπλαχνος Αλλαχ μας λυπηθηκε: 1 αλλος τυπος μπροστα μας, αφου παιδευοταν κανα τεταρτο χωρις να κανει τις βαλιτσες του να χωρεσουν, τα παρατησε κ μπορεσαμε να βολευτουμε. Αισθανθηκαμε πανευτυχεις απο αυτο το ανελπιστο γυρισμα της τυχης. Ουτε 20 λεπτα δεν περιμεναμε, χρονος μηδενικος μπροστα σε αυτον που θα χρειαζονταν να βρουν ολοι οι γιαπωνεζοι (οι οποιοι στο μεταξυ ειχαν γινει αρκετες 10αδες). Το πιο πανω σκηνικο με εβαλε σε σκεψεις για την τυχη που θα ειχαν τα πραγματα κ το λαπι στο ντουλαπι, αλλα τελικα οι φοβοι μου υποχωρησαν μπροστα στην επιθυμια μου να φυγω απο αυτο το φουρνο με τους αλαφιασμενους τουριστες.

Παρκιγκ
Στα αριστερα, οπως κοιτας το σταθμο, εχει 1 3ωροφο παρκιγκ το οποιο ειναι παντα γεματο απο… ποδηλατα. Αυτο ειναι κατι που πρεπει να το δει κανεις για να το πιστεψει!
Parking ποδηλάτων
Μουσεια
Στο Αμστερνταμ εχει τα πιο περιεργα μουσεια για να δει κανεις: απο μουσειο χασις κ ναρκωτικων, μεχρι το μουσειο κερινων ομοιωματων κ μουσειο φυσικης ιστοριας. Δυστυχως, δεν επισκεφθηκαμε κανενα απο αυτα (ελπιζω να εχεις την ευκαιρια να πας κ να μου πεις πιο αξιζει κ πιο οχι). Σιγουρα, ομως, το πιο εντυπωσιακο απο αυτα ειναι το μουσειο φυσικης ιστοριας. Το σχημα του κτιριου ειναι τετοιο, ωστε απο μακρια νομιζεις οτι ειναι καποιο τεραστιο τανκερ στο λιμανι.
Τι να'ναι αυτο εκει στο βαθος;;; Βιρα τις αγκυρες
Το μουσειο φυσικης ιστοριας, οπως φαινεται απο μακρια. Διπλα του ειναι το ναυτικο μουσειο με 1 ολοκληρο ιστιοφορο του 17ου αιωνα. Κ τα 2 ειναι ακριβως πανω απο το Ij tunnel.

Βαρκαδα
Ενα απο τα πραγματα που θα επρεπε οπωσδηποτε ΙΜΗΟ να κανεις στο ‘νταμ, ειναι μια βολτα στα καναλια με τουριστικο σκαφος. Οσο κ να την περπατησεις την πολη, απο το νερο εχεις μια πολυ διαφορετικη εικονα κ βλεπεις πραγματα που μπορει κ να μην τα προσεχες απο την ξηρα. Σιγουρα αξιζει τα χρηματα της κ, ισως, να ειναι καλυτερα να την κανεις την 1η μερα κ οχι την τελευταια οπως εμεις, για να ξερεις που να γυριζεις τις επομενες μερες. Κ μιλωντας για χρηματα, ισως αξιζει να το ψαξεις λιγο πριν μπεις σε 1 σκαφος: οι διαφορες στην τιμη για το ιδιο πραγμα (1 ωρα ξεναγηση στο κεντρο) φτανουν κ τα 3ε! Το πιο φτηνο που βρηκαμε ειναι στο ντοκο φατσα στην Damrak με το εισιτηριο να κοστολογειται ~7ε.

Κλασσικο σπιτι της πολης
Ενα ολλανδικο σπιτι, οπως φαινεται απο το καναλι. Στην κορυφη του διακρινεται το χαρακτηριστικο δοκαρι που εχουν ολα τα σπιτια στο Αμστερνταμ. Αυτο χρησιμευει για να κρεμανε ενα σκοινι κ να ανεβοκατεβαζουν τα επιπλα. Ολα τα «παλια» σπιτια στις Κατω Χωρες ειναι πολυ στενα κ ψηλα. Μια εξηγηση μπορει να ειναι το γενικοτερο προβλημα εξοικονομησης χωρου. Μια αλλη εξηγηση ισως ειναι ενας παλιος, δημοτικος φορος (ισως κ απο την εποχη της Ισπανοκρατιας): τα σπιτια φορολογουνταν οχι συμφωνα με τα τετραγωνικα, αλλα με το μηκος της προσοψης.

Πλωτο κινεζικο εστιατοριο

Ενα πλωτο κινεζικο εστιατοριο, πιστο αντιγραφου, λεει, ενος αντιστοιχου στο Χογκ-Κογκ. Με τη διαφορα οτι το οριτζιναλ ειναι 7 φορες μεγαλυτερο 😉 Εδω κ η αεροφωτογραφια. Ακριβως διπλα του, το μακρυναρι που διακρινεται, ειναι ενα πλωτο ξενοδοχειο! Δυστυχως, το ονομα του μου διαφευγει…
Αν εισαι τυχερος, θα το δεις κ αυτο...

Πριν φτιαχτει το Ij tunnel η μετακινηση αναμεσα στο βορειο κ νοτιο τμημα της πολης γινοταν με περαματα. Αυτα λειτουργουν ακομα κ σημερα, δωρεαν.

Ερμου
Η οδος Nieuwendijk ειναι ενας ατελειωτος πεζοδρομος, γεματος ο,τι εμπορικο καταστημα μπορει να βαλει ο νους σου. Πολλαπλασιασε την Ερμου επι 10 κ θα πεσεις κοντα. Αν αισθανεσαι οτι η πιστωτικη σου θελει ξεμουδιασμα, υπαρχουν απειρα μαγαζια εδω για να της κανουν μασαζ 😉
Γυναικες
Μια φορα κ εναν καιρο, για να αποτρεψει το Μάκη να παει μαζι με τη γυναικα του στην Πραγα, ο Ακαλυπτος ειπε την εξης θεϊκη ατακα: «Μακη! Αν παρεις τη γυναικα σου στην Πραγα, ειναι σα να πηγαινεις στο Αργος με το πεπονι σου!!» Μπουαχαχαχ!!
Ε, λοιπον, αν υπαρχει αλλη πολη που να κολλαει αυτη η ατακα, αυτη δεν ειναι αλλη απο το ‘νταμ. Οι γυναικες που βλεπεις, ειτε πισω απο τις βιτρινες, ειτε στο δρομο, ειναι απλα απιστευτες!! Λες κ τα καλυτερα γονιδια απο ολον τον πλανητη επεσαν στο ιδιο καζανι για να βγαλουν το πιο ομορφο, το πιο εξωτικο αποτελεσμα. Αν μπορεις, λοιπον, ελα με μπακουροπαρεα: τουλαχιστον τοτεμ δε θα τρως αγκωνιες κ λοξες ματιες στα αθελητα επιφωνηματα θαυμασμου που θα σου ξεφευγουν 😉
(Δεν ειναι οτι τις προσεξα την 3η μερα, απλα τωρα βρηκα το χωρο να γραψω ο,τι δεν ταιριαζε πριν…)

Η αλλη μερια
Απο την πισω μερια της πλατειας Dam, υπαρχουν παμπολλα ησυχα καναλια κ ενδιαφεροντα κτιρια να δεις. Οπως κ στο νοτιο τμημα της πολης, ετσι κ εδω, απο την υπαιθρια λουλουδαγορα κ μετα, οι ορδες των τουριστων αραιωνουν κ μπορεις να απολαυσεις τον καφε σου κατω απο τα δεντρα χωρις βαβουρα.
Δε μεθυσες, ετσι ειναι τα κτιρια απο μονα τους...

Αν παρατηρησεις τα κτιρια, θα δεις οτι ολα σχεδον γερνουν προς τα εξω. Ουτε ο μαστορης καπνισε πολυ μπαφο, ουτε εσυ. Απλα αυτο βολευει να ανεβαινουν τα επιπλα στα επανω παραθυρα με το βιντσι χωρις να χτυπανε στους τοιχους.
Επιστροφη
Η επιστροφη παντα εχει κ 1 δοση μελαγχολιας. Το τοπιο της Ολλανδιας δε σε βοηθα κ ιδιαιτερα να ξεχαστεις, ειναι η αληθεια. Ατελειωτη πεδιαδα μεχρι εκει που φτανει το ματι, αποστραγγιστικα/αρδευτικα καναλια σε μονοτονα κανονικες αποστασεις κ αμετρητες αγελαδες να βοσκουν με την ιδια απαθεια. Αυτη η ατελειωτη μονοτονια κανει ακομα πιο χτυπητη αντιθεση με τη βαβουρα κ τη ζωντανια που αφηνεις πισω σου με ταχυτητα.

Προηγούμενο εδώ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: