Ιουλίου 15, 2006

Θέ-λω να γυ-ρίσω στα πα-λιάααα…

Posted in Βέλγιο στις 6:37 μμ από perissos

Αφού βρήκα το ρεντεκαράδικο, άρχισα σιγά-σιγά να επιστρέφω προς το σπίτι.

Είπα να παρεκλίνω λίγο από τον πιο σύντομο δρόμο (Parc Bruxelles, Place Luxembourg, Gare Luxembourg) κ να περιπλανηθώ λίγο προς τα ΒΑ, κατά Schuman μεριά.

Ακολουθεί το φωτο-ρεπορτάζ…

Βιβλιοθηκη (??) του Αλβερτου Ι

Προς τα ΝΑ του Parc Bruxelles είναι μία κλειστή πλατεία με μέγαρα ένα γύρω. Ένα από αυτά κ σε αυτήν την εικόνα. Ο χάρτης λέει ότι είναι η βιβλιοθήκη του Αλβέρτου του 1ου. Ένα πανό στη δεξιά μεριά του λέει ότι είναι κάποιο Palais. Τι να πεις;; Οι Βρυξέλλες είναι γεμάτες παλάτια κ residence. Καλό σκορ για ένα κράτος με υπόσταση μόλις από το 1830.
Το Mont des Artes κ το δημαρχείο στο βάθος

Πηγαίνοντας από το Parc Bruxelles προς την Grand Place, λόγω της κατηφοριάς, έχεις πολύ ωραία θέα σε κάποια σημεία. Εδώ φαίνεται η «πρασινάδα» του Mont des Artes σε 1ο πλάνο (σύμφωνα με το hot-maps.de, πάντα) κ στο βάθος ο γοτθικός πύργος του δημαρχείου της Grande Place. Πολύ χρήσιμο σημάδι για να προσανατολίζεσαι
Καθεδρικος του Αγ. Μιχαηλ

Ανηφορίζοντας από την Grande Place προς τα ΒΑ, συναντάς μια επιβλητική γοτθική εκκλησία, ανοικτή στο κοινό. Ο Άγιος Μιχαήλ, βοήθειά μας! Οι πιστοί μπαίνουν μέσα, οι άπιστοι βγάζουν φώτο απ’έξω…
Τα κεντρικα της Κομισιον

...κ απο αλλη οπτικη γωνια

Νομίζω, κάθε ευρωπαίος φορολογούμενος που σέβεται τον εαυτό του, όταν βρεθεί στην «καρδιά της Ευρώπης», θα πρέπει να επισκεφθεί κ να θαυμάσει αυτό το επιβλητικότατο by-pass που λέγεται κτίριο της Κομισιόν.

Έχει ένα περίεργο σταυροειδές σχήμα κ, αν προσπαθήσεις λίγο, θα το θυμηθείς ως το στάνταρ φόντο, σε αεροφωτογραφία, στις ειδήσεις της ΕΡΤ το ’80, όταν μίλαγαν για την ΕΟΚ (ανταποκρίσεις Λάμπη Τσιριγωτάκη κ έτσι…)

Με το που χτίστηκε, λοιπόν, το ’70 ή το ’80, αποδείχτηκε ότι ο αμίαντος ήταν καρκινογόνος κ απαγορεύτηκε η ευρεία χρήση του. Το κτίριο αυτό ήταν γεμάτο αμίαντο στα χωρίσματα κ τους τοίχους, για αντιπυρική προστασία. Δεν ξέρω αν πρόλαβε καν να χρησιμοποιηθεί. Έγινε πάλι γιαπί να αφαιρέσουν όλον τον αμίαντο. Πρώτη φορά που το είδα ήταν κάπου το 2000 κ ήταν ακόμα γιαπί, ποιος ξέρει για πόσα χρόνια. Κάπου πριν 1-2 χρόνια, το έργο τελείωσε.

Απολογισμός: το κόστος αφαίρεσης έφτανε να χτιστεί για περίπου 1,5 φορά. Από τις φωτό, νομίζω, θα συμφωνήσεις ότι άξιζε τον κόπο, το χρόνο κ τα έξοδα!!
Εύκολο να το βρεις, στάση μετρό Schuman.
Η Ευρωπη κ ο ταυρος

Εκεί απέναντι από το κτίριο της Κομισιόν, υπάρχει ένα χάλκινο άγαλμα της, ενδεχομένως, πρώτης καταγεγραμμένης υπόθεσης κτηνοβασίας: η γιαγιά Ευρώπη κ ο ταύρος.

Ας ελπίσουμε ότι το φχαριστήθηκε, τουλάχιστον…

Εδω ξεκινησαν ολα...

Κάθετη στην rue de la Loi, καταλήγοντας στη Schuman, είναι η rue Froissart. K άλλα κτίρια της Κομισιόν, αυτή τη φορά σε ένα υπέρχο καφεκόκκινο χρώμα. Εδώ ήταν το 1ο μου project review, το βάπτισμα του πυρός, ένα ευρωπαϊκό ερευνητικό.

Θυμάμαι ακόμα το άγχος που είχα όταν σηκώθηκα να κάνω παρουσίασ, τον ενθουσιασμό μου για το 1ο ταξίδι στο εξωτερικό, για το «σημαντικό έργο που έκανα»…

Α, παλιές καλές εποχές! Όταν ακόμα δεν είχα γίνει ο απαισιόδοξος κυνικός είρωνας πεσιμιστής (όλα μαζί!) που είμαι σήμερα…
Αναδομηση εκ βαθρων

Ένα πράγμα που μου έχει κάνει μεγάλη εντύπωση στις Βρυξέλλες είναι το ότι ενώ γκρεμίζουν τα παλιά σπίτια, φτιάχνουν ολόκληρες σιδηροκατασκευές να κρατήσουν όρθια την πρόσοψη, όπως στη φωτό. Πρέπει να έχω δει 2-3 τέτοιες περιπτώσεις.

Άραγε να υπάρχει κάποιος σχετικός κανονισμός, ή 4 μ…κες εργολάβους είχε το Βέλγιο κ έπεσα στους 3;;
Για τους εραστες της πατατας...

Λίγο πριν φτάσω στο σπίτι μου, είναι η Place Jourdan. Στα αξιοθέατα της πλατείας συγκαταλέγεται κ το, κατά τα άλλα ταπεινό, κιόσκι της φωτό, ονόματι Maison Antoine.

Σύμφωνα με διασταυρωμένες πηγές, αυτό το κιόσκι διαθέτει τις καλύτερες πατάτες των Βρυξελλών! Οι ακραία σωβινιστές Βέλγοι, ίσως πουν κ του κόσμου. Όπως κ να έχει, το μαγαζάκι έχει μονίμως ουρά από κόσμο για να πάρει frittes σε ένα χάρτινο χωνάκι με μία προαιρετική sauce της αρεσκείας τους από πάνω.

Φυσικά, δε θα μπορούσα να μείνω έξω από τέτοιο πανηγύρι! Έχουν, λοιπόν, πιστοί στη βελγική παράδοση, μια μεταλλική «λεκάνη» σε μέγεθος μπανιέρας γεμάτη από μισο-τηγανισμένες πατάτες. Όταν δίνεις την παραγγελία σου, ρίχνει τη μερίδα σου σε μια φριτέζα με καυτό λάδι κ τις βγάζει μετά από 1-2 λεπτά. Να, λοιπόν, το μυστικό του που προκαλεί κ την ουρά.

Τώρα, από γεύση…χμμμ…μάλλον, δε μετράει η γνώμη ενός ανόητου νότιου που χρησιμοποιεί μόνο ελαιόλαδο!!

Καλύτερα, αν βρεθείς στη γειτονιά, να έρθεις να δοκιμάσεις μόνος σου!!!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: