3 άτομα, φαγητό μέχρι σκασμού, 21 ευρώ!!!
Απίστευτο κ όμως υπάρχει!

Σε πακιστανική ταβέρνα, τέρμα Σοφοκλέους. Βέβαια, δε μιλάνε ελληνικά κ το βρήκα αφού μου την έπεσαν 3 να πουλήσουν πρέζα κ αφού πέρασα από πάνω από αναίσθητα πρεζόνια.
2 όψεις του κέντρου.

Πφφ! Μυρίζω κάρυ κ κουρκουμά από την κορυφή μέχρι τα νύχια, σώμα κ ρούχα. Πάω σπίτι να κάνω ένα ντους

Κατεβαίνω προς κέντρο με τον ηλεκτρικό. 1η φορά που τον χρησιμοποιώ μετά από πόσο; 1,5 μήνα;

Κλασσικά το αρκουδίσιον δουλεύει κ όλα τα παράθυρα ορθάνοιχτα, δίπλα μου στάθηκε μία που μιλάει αυτάρεσκα κ μεγαλόφωνα για το γ@μάτο σπίτι που δε θα αγοράσει. Μυρίζει ιδρωτίλα κ απλυσιά. Το ιδανικό περιεχόμενο στην τέλεια συσκευασία.

Δε με πολυπειράζει, νιώθω λίγο σαν τουρίστας σε πόλη που έχει ξαναπάει. Έκανα κ ένα νοερό υπολογισμό, σχεδόν πρόλαβα να βγάλω τα λεφτά της κάρτας απεριορίστων πριν πάρω το αμάξι, οπότε no prob.

Κατεβαίνω Ομόνοια. Για να δούμε κ αυτήν την παρηκμασμένη πόλη της κατουρίλας…

Εδώ κ λίγες μέρες έχω ξεκινήσει εντατικά τρέξιμο. Μαζί με τα καλά της άθλησης, ήρθε ξανά στη ζωή μου κ ένα αναπόφευκτο side-effect: οι φουσκάλες στα πόδια.

Οι φουσκάλες εμφανίζονται όταν το δέρμα στις πατούσες είναι μαλακό κ “άμαθο”, εφαρμόζεται πίεση ή/κ τριβή, οπότε αποκολλάται η ανώτερη από την κάτω στοιβάδα του δέρματος κ γεμίζει υγρό ή/κ αίμα. Σε κάθε περίπτωση δεν είναι πολύ ευχάριστο, καθώς η τριβή στην κάτω στοιβάδα του δέρματος είναι τουλάχιστον περίεργη αίσθηση, αν όχι οδυνηρή.

Δόξα τω Αλλάχ, λόγω διαφόρων ενασχολήσεων (τρέξιμο με ό,τι-νά’ναι παπούτσια, πολεμική τέχνη ξυπόλητος σε μοκέτα επί σειρά ετών) έχω κληθεί να αντιμετωπίσω παραπάνω από το μερίδιό μου σε φουσκάλες στις πατούσες μου. Η συμβουλή που μου είχε δώσει πριν χρόνια ένας από τους εκπαιδευτές μου έχει αποδειχθεί σωτήρια, οπότε ας τη μοιραστώ μαζί σου. Μπορεί να ακουστεί επίπονη κ brutal αλλά δεν είναι καθόλου, πίστεψέ με, κ σε γλυτώνει από πολύ ενόχληση αργότερα.

• Παίρνεις μία βελόνα/καρφίτσα κ την απολυμαίνεις είτε με οινόπνευμα είτε στη φλογα ενός αναπτήρα.
• Ζουλάς λίγο τη φουσκάλα να κάνει πτυχή το φουσκαλιασμένο δέρμα. Τρυπάς τη φουσκάλα παράλληλα στη σάρκα (δηλ. να μη βρεις κρέας γιατί θα “σαρτέψεις” από τον πόνο). Κάνεις μια διαμπερή τρύπα, δηλ. η μύτη της βελόνας να μπει κ να βγει, δημιουργώντας 2 τρύπες, όχι πολύ μακριά η μία από την άλλη.
• Το υγρό αρχίζει να τρέχει από τις τρύπες. Εάν όχι, τότε επανέλαβε, μέχρι να αρχίσει να στραγγίζει. Εάν η φουσκάλα είναι μακρόστενη (π.χ. στην ακμή του πέλματος ή ενός δακτύλου) κάνεις παραπάνω από 1 ζευγάρι τρυπών στο μήκος της.
• Πιέζεις το δέρμα να φύγει όλο το υγρό.
• Όταν αδειάσει, παίρνεις ένα μυτερό ψαλιδάκι νυχιών κ το απολυμαίνεις. Κάνεις μία τομή ανά ζευγάρι οπών, δηλ. κόβεις το νεκρό δέρμα από τη μία τρύπα ως την άλλη σε κάθε ζευγάρι οπών που έκανες με τη βελόνα.
• Βασικό σε αυτο το σημείο είναι η τομή να είναι “καθαρή”, δηλ. να μην υπάρχει ο κίνδυνος να ξαναενωθούν τα δύο κομμάτια κ να κλείσει η τρύπα. Εάν νομίζεις ότι χρειάζεται, κόψε κ ένα μικρό κομμάτι δέρματος ώστε να μείνει άνοιγμα. Αυτό χρειάζεται ώστε να αποστραγγίζεται ό,τι υγρό τείνει να μαζευτεί αργότερα. Προσοχή! Σε καμία περίπτωση δεν κόβεις όλο το δέρμα! Το αφήνεις στη θέση του να προστατεύει την κάτω στοιβάδα μέχρι να σκληρύνει.
• Παίρνεις μερκουροχρώμ (mercurochrome). Προσοχή! Όχι βάμμα ιωδίου ή ο,τιδήποτε άλλο κ ας μοιάζει, είναι διάλυμα οινοπνεύματος κ τσούζει, εάν δεν είσαι μαθημένος. Μόνο μερκουροχρώμ! Ρίχνεις μια σταγόνα από την κάθε τομή μέσα στη φουσκάλα κ πιέζεις να πάει παντού εσωτερικά. Το μερκουροχρώμ απολυμαίνει τη φουσκάλα ενώ επισπεύδει τη σκλήρυνση του εσωτερικού δέρματος.
• Σκουπίζεις το μερκουροχρώμ που περισσεύει γιατί κάνει λεκέδες κ αφήνεις λίγη ώρα τα πόδια να στεγνώσουν.
• Αυτό ήταν! Κυκλοφορείς για λίγο στο σπίτι με κάλτσες ή παντόφλες, πέφτεις για ύπνο (οπότε καλύτερα να το κάνεις βράδυ αυτό) κ την άλλη μέρα έχει ήδη ξεκινήσει η διαδικασία επούλωσης. Την επόμενη μέρα μπορείς να “χρησιμοποιήσεις” ξανά το πόδι σε χαλαρούς ρυθμούς.

Ελπίζω να σου φανεί χρήσιμο